De Raboploeg liet dinsdag in de Tour of California weer een sterk staaltje teamwork zien. De ploeg leek in de straten van Livermore hard op weg Michael Matthews (foto) te lanceren voor de massasprint. De jonge Australiër was eerder met de steun van ploegmaats goed over de laatste beklimming van de dag gekomen. Na zijn val in de eerste rit leek hij in derde etappe weer helemaal de oude. Maar in de laatste vijfhonderd meter had Matthews pech bij het aansnijden van de laatste bocht. Hij werd naar buiten gedrongen en was vervolgens op het laatste rechte stuk al kansloos. Hij werd negende. Peter Sagan won voor de derde dag op rij, al kostte het dit keer wel meer moeite.

Voor het Rabobank team is het nog wachten op het eerste grote succes in Californië dit jaar, maar dat geldt buiten Liquigas ook voor alle andere teams. Peter Sagen is de grote slokop. Bij de Raboformatie maken ze zich vooralsnog niet al teveel zorgen. “De teleurstelling ligt bij ons minder gevoelig dan bij andere teams heb ik het gevoel”, zei ploegleider Adri van Houwelingen dinsdag. Hij ziet zijn team dagelijks uitblinken en het vertrouwen voor de zwaardere etappes in het tweede deel van deze week is groot.

Dinsdag trok de ploeg de 'kaart Matthews'. Op twintig kilometer van de finish lag er nog wel een beklimming van derde categorie, maar dat werd als geen al te groot obstakel voor de Australiër gezien. Die verwachting kwam uit. Matthews had een prima dag en overleefde de klim zonder problemen. Maar dat gold ook voor andere sprinters als Sagan, Heinrich Haussler en dit keer ook Tom Boonen. In de laatste twintig vlakke kilometer gebeurde door een sterke tegenwind niks meer. In de laatste vijf kilometer pakte Rabo weer uit met een sterk 'treintje'. Matthews ging goed de slotkilometer in, handhaafde zich prima voorin, maar werd in de laatste bocht ongelukkig weggedrukt waarna zijn kansen helaas verkeken waren.

Adri van Houwelingen veronderstelde dat mogelijk een gebrek aan zelfvertrouwen na de val van zondag bij zijn Australische pupil een rol speelde in de laatste bocht. “Want dat zie je vaker na een val. Renners zijn dan even toch voorzichtiger.” Maar woensdag is er weer een mogelijkheid voor Matthews, die op dit terrein toch een van de kanshebbers is. Het eerste deel van de etappe van woensdag is lastig, maar de laatste zestig kilometer zijn nagenoeg vlak. Van Houwelingen: “We hopen op een nieuwe kans. Bling is goed in orde. Dat bleek vandaag. Maar ik kijk met nog meer spanning uit naar de tijdrit van donderdag. Dan weten we waar onze klassementsmannen staan en wordt ook meer duidelijk wat er in de laatste dagen nog mogelijk is.”

Zijn tweede Giro d'Italia moet voor Tom-Jelte Slagter (foto) een ontdekkingstocht worden en na dinsdag kan hij constateren, dat die missie goed op weg is. In de lastige finale van de tiende etappe was de jonge Groninger een van de uitblinkers. Tussen de toppers van het klassement voerde hij volop strijd om de ritwinst. Op de lange slotklim naar de finish plaatste de klimmer drie versnellingen. Aanvankelijk hield alleen Joaquin Rodriguez zijn wiel. In de laatste meters was de tank leeg. “Ik wist zelf niet, dat ik zo goed was. Anders was ik natuurlijk niet zo vroeg gaan aanvallen. Op het laatst deed gebrek aan ervaring mij de das om. Maar het gevoel is toch geweldig.”

Voor het begin van de Giro noemden de ploegleiders deze ronde voor jou een ontdekkingstocht. Wat heb je vandaag zelf ontdekt?

“Ik ben inderdaad een heel stuk wijzer geworden. Ik wist dat dit soort aankomsten mij moeten liggen, maar zomaar tussen de besten, dat verbaast mij zelf ook enorm. Mark Renshaw had mij perfect afgezet aan de voet van de klim. Mijn positie was ideaal. De benen voelden goed. Toen heb ik het maar geprobeerd. Pas later hoorde ik, dat ik daar de groep al helemaal uit elkaar heb getrokken. Scarponi reageerde meteen. Toen heb ik maar niet doorgetrokken.”

In het tweede deel van de klim ben je weer tweemaal gegaan. Hoe pak je het de volgende keer aan, met de wetenschap die je nu hebt?

“Toch wel iets anders. Nogmaals, ik wist niet dat ik zo goed was. Anders was ik natuurlijk niet zo vroeg gaan aanvallen. Na de tweede versnelling voelden mijn benen nog steeds heel erg goed. Maar in de laatste kilometer doet onervarenheid mij min of meer de das om. Het was heel smal en we waren nog maar met zijn drieën. Ik had nog steeds overschot. Dan probeer je het nogmaals en trek je door met uitgerekend Rodriguez in je wiel. Nu snap ik dat dat niet zo slim was, maar op dat moment zit je in een roes. Uiteindelijk was ik de perfecte leadout voor Rodriguez. Maar toch voelt dit nu geweldig. Hier doe je het ook voor.”

Heb je het idee dat je gaandeweg deze Giro beter op gang komt? Zoals Steven Kruijswijk de afgelopen twee jaar?

“Ik denk dat het een goede vergelijking is. Steven herstelt ook heel goed en dat kunnen niet alle renners. Ik heb het gevoel dat het met mij in deze Giro ook heel goed gaat. Het herstel na de etappes is prima. Ik ben nog niet erg vermoeid. Het gaat me allemaal erg soepel af. Een negende plaats in het eindklassement zoals voor Steven is natuurlijk ver weg, maar als ik dit kan doortrekken, kan een mooie klassering binnen bereik komen. Ik ben nu benieuwd hoe het op lange en steile cols met mij op dit niveau gaat. Dat weet ik eigenlijk ook nog niet. Het zal mijn tweede etappe van deze ontdekkingstocht zijn. Na vandaag kijk ik er zeker naar uit.”

Stef Clement en Tom-Jelte Slagter gingen in de tiende etappe van de Giro d’Italia tevergeefs op jacht naar een overwinning. Clement sprong met nog dertig kilometer te gaan in de 186 kilometer lange rit van Civitavecchia naar Assisi naar de vier leiders in de wedstrijd, maar werd op 7,5 kilometer voor de finish teruggepakt door het jagende peloton. Een zeer makkelijk rijdende Tom-Jelte Slagter probeerde vervolgens in de vier kilometer lange beklimming naar Assisi tot drie maal toe weg te komen, maar kwam uiteindelijk te kort in de slotmeters. Hij eindigde als zevende. Joaquin Rodriguez Oliver toonde zich de sterkste in de beklimming en neemt de roze leiderstrui over van Ryder Hesjedal.

Het gemak waarmee de 22-jarige Tom-Jelte Slagter de steile slotklim naar boven reed, verbaasde ploegleider Jan Boven. “Ik denk dat het Tom-Jelte zelf ook verbaasde dat hij zo makkelijk mee kon. Als hij geweten had dat hij zo sterk was, had hij misschien wel langer gewacht. Nu ging hij direct in de aanval, waardoor hij op kop van het peloton kwam te rijden. Vervolgens probeerde hij het nog twee keer, waarvan de laatste keer zo’n 450 meter voor de finish. Achteraf gezien was dat misschien te vroeg, maar nogmaals als hij geweten had dat hij zo sterk was, had hij waarschijnlijk wel langer gewacht. Het is een les voor de volgende keer”, aldus Boven.

Rabobank miste in de tiende rit de ontsnapping van de dag, maar Stef Clement wist op dertig kilometer voor de finish naar de vier vluchters toe te rijden. Eerst sloot hij aan bij Matthias Brändle en Martijn Keizer die hadden moeten lossen bij hun drie medevluchters met nog zeventien kilometer te gaan. Met Brändle en Keizer in zijn kielzog, pikte Clement aan bij de leiders. De Nederlands kampioen tijdrijden was de motor in de kopgroep, maar hij kon niet voorkomen dat het peloton vlak voor de slotklim op hen neerstreek.

Ploegleider Boven hoopte dat er iemand uit zijn ploeg mee zou zitten in een ontsnapping. “We gingen er al vanuit dat de slotklim naar Assisi te zwaar zou zijn voor de sprinters”, vertelde hij. “Stef was de eerste aanvaller van de dag, maar toen de kopgroep wegreed, zat hij er uiteindelijk niet bij. Daarnaast was het belangrijk dat onze klassementsrenners er goed bij zouden zitten bij het oprijden van de klim. Tom-Jelte deed het uitstekend, alleen brak het net voor Juanma Garate waardoor hij een minuut verliest vandaag.”

Het Rabo Continental Team is in de eerste etappe in lijn van Olympia's Tour de leiderstrui van Dylan van Baarle kwijt geraakt. Robin Chaigneau onttroonde de winnaar van de proloog met bij tussensprints en de tweede plaats opgeraapte bonificatieseconden. Wim Stroetinga won in Noordwijk de massasprint. Wesley Kreder werd vijfde en Danny van Poppel zevende. Jasper Bovenhuis (foto) was onderweg betrokken bij een grote valpartij en hield daar een pijnlijke pols aan over. Hij reed de koers uit, maar ging na afloop voor onderzoek naar het Haagse Bronovo ziekenhuis. Daar werd een barst in zijn pols ontdekt. Bovenhuis gaat woensdag niet meer van start.

De zorgen over de pols-kwetsuur van Bovenhuis overstemden in het Rabokamp de teleurstelling rond het verlies van de leiderstrui. “We hadden Jasper de komende dagen goed kunnen gebruiken. Dit is een grote tegenvaller. VOor het team, maar zeker voor hem zelf”, verklaarde ploegleider Arthur van Dongen, die niet zo wakker lag van de coup van Chaigneau. “Je weet op voorhand dat zoiets met de kleine verschillen van dit moment kan gebeuren. Het is geen ramp. We moeten het hier toch van dag tot dag bekijken. Olympia's Tour is bij uitstek een koers waarin iedere dag de boel op zijn kop kan.”

Dat bleek dinsdag. Het was een nerveuze dag met meerdere valpartijen. Bij twee ervan waren ook Raborenners betrokken. Al vroeg in de koers lag Ruben Zepuntke op het asfalt, maar dat viel mee. Later was er een grotere valpartij met dus Jasper Bovenhuis. Qua strijd gebeurde er verder weinig. Kleine ontsnappingen kenden geen lang leven. Een massasprint was onvermijdelijk en daarin was Wim Stroetinga niet geheel verrassend de snelste. Vorig jaar won hij op soortgelijke wijze al drie ritten in Olympia's Tour. Stroetinga verloor maandag in de proloog door mechanische panne al teveel tijd om al in aanmerking te komen voor de leiderstrui. Die ging naar zijn ploegmaat Chaigneau. Van Baarle staat nu tweede.

De Rabobank Wielerploeg heeft ook in de tweede etappe van de Tour of California een sterk nummer opgevoerd. Op de twee zwaarste beklimmingen van de dag nam het team mede initiatief en brak het peloton. Michael Matthews was redelijk hersteld van zijn lichte verwondingen van zondag, maar gezien het profiel van de etappe werd hij bewust gespaard voor de komende dagen. Matthews reed de beklimmingen in eigen tempo en was er in de finale dan ook niet meer bij. De Raboploeg trachtte Luis Leon Sanchez (foto) te lanceren voor de sprint, maar die kwam er door een vervelende bocht op 300 meter van de finish amper. Bovendien stond op Peter Sagan andermaal geen enkele maat.

Het verloop van de etappe bood ondanks het uitblijven van succes dus opnieuw voldoende houvast voor vertrouwen over de Raboploeg in deze ronde. De voor het klassement beslissende etappes moeten immers nog komen en tot nu toe blijkt de ploeg in de beklimmingen in elk geval in kwantitatief opzicht het sterkste team. Robert Gesink reed op de twee lastigste beklimmingen van de dag voortdurend op de eerste rij. Met Luis Leon Sanchez, de weer goed meedraaiende Wilco Kelderman en Laurens ten Dam in zijn buurt. Ten Dam was op de tweede klim samen met Peter Sagan betrokken bij een valpartij, maar beiden konden snel terugkeren in de groep.

Michael Matthews was er toen al niet meer bij. Het profiel van de etappe van maandag leek niet echt geschikt voor de Australiër en hij kreeg dan ook opdracht zich te sparen voor dinsdag en woensdag. “Dat zijn ritten, die hem veel beter liggen dan deze etappe”, vond Adri van Houwelingen, die achteraf wel moest toegeven dat door gebrek aan strijd geen al te grote schifting ontstond. “We hadden veel meer strijd verwacht. Dan maar zelf doen? Voor een echte afscheiding in het peloton heb je meerdere renners nodig. Het zou een beetje doelloos zijn geweest om bijvoorbeeld Robert Gesink te vragen op zestig kilometer de zweep erover te leggen. We hebben ambities voor het klassement en dan is geduld een schone zaak.”

In de finale trachtten de zes resterende Raborenners in de eerste groep Luis Leon Sanchez in stelling te brengen. Maar in een enge bocht op amper driehonderd meter van de finish kwam de Spanjaard in een vervelende positie door. Klassementsleider Peter Sagan was toen al bezig met een indrukwekkende versnelling die hem de tweede achtereenvolgende ritzege opleverde. Van Houwelingen: “De jongens hebben het geprobeerd en dat valt te prijzen, maar je moet ook eerlijk zijn. Deze Sagan is voor Luis Leon in een sprint veel en veel te goed. Wij wachten nog op onze kans. Daar moet het toch nog iets zwaarder voor worden.”

Het Rabobank Continental Team heeft flink huisgehouden in de proloog van Olympia’s Tour. Dylan van Baarle was de snelste in de 3,6 kilometer lange proloog in Zandvoort. Zijn ploeggenoten Moreno Hofland, Jasper Bovenhuis, Danny van Poppel en Ruben Zepuntke volgden, allemaal binnen twee seconden, respectievelijk op de plaatsen twee tot en met vijf. Christoph Pfingsten legde beslag op de zesde plek.

“Vijf renners bij de eerste vijf, dat is echt ongekend. Wat een droomstart”, lachte ploegleider Arthur van Dongen na afloop van de proloog. “We wisten natuurlijk dat Dylan een aardig stukje kan tijdrijden, hij won niet voor niets al de tijdrit in het Triptyque Monts et Chateaux, maar dat de ploeg het zo goed zou doen, hadden we niet verwacht. Het parcours was, met zeven bochten in de laatste kilometer, ook vrij technisch, maar we hebben laten zien dat we dat goed onder de knie hebben.”

De 19-jarige Dylan van Baarle, die maandag zijn twintigste verjaardag viert, straalde na de huldiging. “Ik heb heel erg naar deze wedstrijd uit gekeken en als je dan met een overwinning begint, is dat geweldig.” De onderlinge verschillen zijn nog klein, maar Rabobank gaat zeker de leiderstrui verdedigen. Van Dongen: “Het is een goed gevoel dat we een dagzege op zak hebben en we gaan proberen om zoveel mogelijk jongens kort in het klassement te houden. We moeten heel attent koersen. De komende dagen wordt veel wind voorspeld, het is zaak om wel in die eerste waaier te zitten.” Van Baarle hoopt de leiderstrui zo lang mogelijk te dragen, maar weet dat dat geen makkelijke opgave is. “In Olympia’s Tour loert achter iedere bocht gevaar, maar we gaan er in ieder geval vol tegenaan.”