De zesde etappe van de Tour of California heeft zoals vooraf verwacht geen grote strijd tussen de klassementsrenners opgeleverd. De rit voerde de renners naar het op 2200 meter hoogte gelegen ski-resort Big Bear Lake, maar de laatste 25 kilometer waren nagenoeg vlak. Voor de Raboploeg was er minder nieuws en goed nieuws. Laurens ten Dam (foto) stapte met kniepijn uit voorzorg in de volgwagen. Aan de andere kant kende Robert Gesink weer een goede dag en hij werd steeds sterk omringd door meerdere ploegmaats. De Fransman Sylvain Georges won de etappe na een lange aanval, waarvan de laatste 35 kilometer solo. Wilco Kelderman plaatste in de finale samen met onder anderen Pieter Weening nog een tegenaanval, maar zij werden in de slotkilometers door het peloton ingerekend.

Bij de Raboploeg waren ploegleider Adri van Houwelingen en zijn renners bij de voorbespreking al tot de conclusie gekomen, dat de finale van de etappe zich niet leende voor groot wapengekletter. Het ging dan wel naar meer dan 2000 meter hoogte, maar die piek werd via twee lange maar niet al te steile beklimmingen van derde categorie bereikt. De laatste 25 kilometer voerden over een hoogvlakte. “Het was niet direct uitnodigend om aan te vallen. Toch niet selectief genoeg. We moesten vooral attent blijven en Robert voorin houden. Het moet zaterdag op Mount Baldy gaan gebeuren”, wist Van Houwelingen te melden.

Voldoende hulp Gesink

Hij zag wel tot zijn plezier, dat zijn kopman goed omringd werd. Wilco Kelderman, Paul Martens, Luis Leon Sanchez en Bram Tankink maakten een prima indruk en weken niet van de zijde van Gesink. Voor Michael Matthews en Maarten Tjallingii was de enige col van eerste categorie van de dag te zwaar en zij belandden in de 'bus'. Op 27 kilometer van de streep waagde Wilco Kelderman een tegenaanval op de met drie minuten voorsprong rijdende Fransman Sylvain Georges en de iets eerder weggesprongen Pieter Weening. Van Houwelingen: “Wilco voelde zich goed en vroeg aan de meer ervaren renners of het goed was om het te proberen. Een te prijzen initiatief. En al had ik liever gezien dat hij direct met Weening was meegegaan, het was ook een mooi leermoment.”

Kelderman en Weening naderden snel, samen met Gregory Rast, een aanvankelijke vluchtmakker van Georges. Maar de jonge Franse klimmer werd gered door de gong. Dat gold niet meer voor Kelderman en co. Zij werden op anderhalve kilometer van de finish ingerekend door de groep met de favorieten. De Rabo's mikken nu op zaterdag, met de aankomst op Mount Baldy na een beklimming van 40 kilometer, waarvan de laatste zeven tussen de 9 en 12%. Maar zonder Laurens ten Dam. Hij reed na zijn val van maandag met pijnstillers voor een gekwetste knie. Vrijdag wilde hij het zonder medicijnen proberen. De ploegleider: “Lau wil de rest van het seizoen hier niet verknallen. De Dauphiné is er ook weer snel en mogelijk de Tour. Maar zonder pijnstillers werd het een moeilijk verhaal. Het was niet onverstandig om te stoppen.”

De dertiende etappe in de Giro d'Italia werd een typische sprintersetappe. In de kortste rit in lijn van deze Giro mochten twee man tachtig kilometer op kop rijden, maar het was al snel duidelijk dat het op een sprint zou uitdraaien. In deze sprint nam Mark Renshaw (foto) namens de Raboploeg de honneurs waar. Hij zat achter Mark Cavendish goed geplaatst en ging bijtijds aan. Cavendish leek even ingesloten, maar uiteindelijk bleek hij toch weer de sterkste sprinter in het peloton. Renshaw finishte als derde. Joaquim Rodriguez behield het roze.

"Het was al snel duidelijk dat het een sprint zou worden," liet ploegleider Jan Boven na afloop weten. "De eerste dertig kilometer gingen min of meer bergop, maar de koers lag al snel in een plooi. Doordat andere ploegen het initiatief namen, kon Stef Clement zich in eerste instantie sparen. In de laatste 25 kilometer heeft hij echter goed werk verricht en Mark keurig bij de voet van het laatste klimmetje afgezet. Vervolgens zette Graeme Brown Mark goed af in het wiel van Cavendish. Mark ging op tijd aan, maar Cavendish is gewoon de sterkste."

In het weekend staan de eerste echte bergetappes op het programma. Juanma Garate en Tom-Jelte Slagter zijn de mannen in de Raboploeg die zich op het klassement richten. "Voor hen begint de Giro dit weekend eigenlijk echt," aldus Jan Boven. "Het is natuurlijk niet zo dat ze tot nu niks hebben hoeven doen, maar hier zal het klassement zijn eerste vorm krijgen." Slagter liet zich eerder deze Giro bergop al zien. "Vanaf nu is het een ontdekkingsreis voor hem," stelde Boven. "Maar hij heeft zeker vertrouwen gekregen uit zijn optreden eerder deze ronde."

Het Rabo Continental Team vervolgde vrijdag Olympia's Tour met zeven renners. Na dinsdag Jasper Bovenhuis was donderdag Wesley Kreder Rabo's pechvogel nadat ook hij betrokken raakte bij een valpartij. Klassementsleider Maar ondanks deze tegenslag reed Jenning Huizenga vrijdag toch nog in de leiderstrui. Helaas konden de overgebleven Rabo's de trui niet verdedigen, want in de etappe liep Huizenga te veel tijdverlies op. In de klimetappe door Limburg, met onder meer de beklimming van de Cauberg, liet Bart van Haaren van Koga Cycling Team zien over de beste sprintersbenen van de klimmers te beschikken. Doordat de nummer drie in het algemeen klassement, de Australiër Michael Freiberg (Team Jayco Skins), als tweede finishte, nam hij de leiderstrui over van Huizenga. Dylan van Baarle staat door zijn goede optreden in de etappe van vrijdag, hij eindigde in de kopgroep als vierde, nu tweede in het algemeen klassement op één seconde van Freiberg.

In de beginfase van de etappe sprong er een groepje weg, waar geen Rabo in te vinden was. De Continentals controleerden de koers vanuit het peloton en na een kilometer of 70 werd het eerste kopgroepje van de dag ingerekend. Hierna ontstond een nieuwe kopgroep van 12 man, waar Danny van Poppel en Dylan van Baarle deel van uitmaakten. Na een kilometer of 50 voegden zich nog eens 13 renners bij de koplopers, zodat er een grote groep ontstond. In het slot van de etappe reden er zeven renners weg, onder wie de attent koersende Van Baarle. In de sprint voor de dagzege was Bart van Haaren de sterkste, Van Baarle eindigde op een keurige vierde plek.

"Danny van Poppel reed vandaag erg sterk, hij heeft in de kopgroep ontzettend veel werk verricht", complimenteerde ploegleider Arthur van Dongen na afloop zijn pupil. "Dylan van Baarle zat er ook goed bij en staat nu op een tweede plek in het klassement. Daar zijn we op dit moment dik tevreden over. Zaterdag wordt een cruciale dag in deze ronde met de tijdrit en een etappe die op het programma staan. Dan zal het erom hangen. Helaas zijn we de leiderstrui kwijt, Jenning Huizenga had nog teveel last van zijn bovenbeen na zijn val in de etappe van donderdag."

Robert Gesink (foto) rijdt lachend rond in Californië. Al helemaal na donderdag. In de 29,7 kilometer lange voor het grootste deel vlakke individuele tijdrit werd hij vierde op 39 seconden van de Amerikaanse tijdritkampioen Dave Zabriskie, een top-specialist. “Ik stond al geruime tijd te springen om een goed resultaat en als je dat dan kan neerzetten in een tijdrit is het gevoel nog uitbundiger.” Robert Gesink weet, dat hij er nog niet helemaal is, maar de door ziekte verknalde klassieker-campagne ligt nu ver achter hem. In Californië verlegt hij weer zijn grenzen en behoort nu zelfs een goede eindklassering in een mooie ronde tot de mogelijkheden. Een mini-interview.

Een prima resultaat in een discipline die niet helemaal de jouwe is. Beschrijf je tijdrit.

“Het liep hier al een paar dagen goed, dus ik wist dat de vorm in orde is. Het ging in de tijdrit ook direct lekker. Al was het parcours niet echt interessant. Saaie lange wegen. En ook nog eens veel wind. Maar het liep goed. Zeker het eerste deel. De weg terug na het keerpunt was wat moeilijker. Met name door de wind, maar ik had na de finish direct een goed gevoel over wat ik had neergezet. Het voelde prima en dat bleek dus ook het geval te zijn. Ik stond al geruime tijd te springen om een goed resultaat en als je dat dan kan neerzetten in een tijdrit is het gevoel nog uitbundiger.”

De week verloopt al mooi voor je. We zien je op de beklimmingen veel vooraan en het plezier spat er vanaf. Hoe voelt deze week voor jou?

“Het is gewoon een fijn gevoel als je hard hebt gewerkt en je daar ook het resultaat van merkt. Het gaat hier op alle fronten heel soepel. Bergop is het oude gevoel weer een beetje terug. Ik ben er nog niet, maar het gaat wel soepeler dan eerder dit voorjaar. Nu blijkt ook, dat de weg terug naar de top een hele lange is. Na een beenbreuk duurt dat toch nog wel even. Langer dan ik hoopte, maar niet langer dan ik eigenlijk wel wist.”

Ben je misschien iets te ongeduldig geweest?

“Misschien wel, maar je bent atleet. Je doet er heel veel voor. Fietsen is mijn leven. Je wilt ook de investeringen terugzien, maar dat gaat niet zomaar na een dergelijke beenbreuk. Ik heb wel het gevoel, dat ik voor mezelf steeds heel realistisch ben geweest. Maar in het voorjaar liep het niet helemaal zoals ik had gepland. Voor Baskenland werd ik ziek en dat was enorm balen, want mijn voorbereiding voor de heuvelklassiekers viel in duigen. Daar wilde ik goed zijn, maar dat kon toen niet meer. Na Luik ben ik naar Amerika gegaan. Eerst een kleine week rust, dat had ik wel verdiend en was ook goed. Daarna hard getraind en nu dit. Het is een fijn gevoel wanneer ja na hard werken dit neer kan zetten.”

Robert Gesink (foto) heeft donderdag in zijn weg terug naar de top een goede stap gezet. In de individuele tijdrit van de Tour of California kroonde hij zichzelf met een prima prestatie voor de resterende drie dagen tot kopman van de collectief sterk rijdende Raboploeg. Gesink werd vierde in de door favoriet David Zabriskie gewonnen tijdrit en hij klom in het klassement naar de derde plaats. Zabriskie nam de leiderstrui over van Peter Sagan, die veel tijd verloor en in de middenmoot eindigde. Gesink ging een goed presterende Raboploeg voor. Ook Maarten Tjallingii (7e) eindigde in de top tien.

De tijdrit was vooraf door de ploegleiding aangestipt als 'selectiewedstrijd' voor de laatste etappes. “We hadden vooraf deze ronde ingedeeld. De eerste vier etappes, daarna de tijdrit om te zien waar we met onze mannen staan en de laatste etappes voor ambities in het klassement.” Ploegleider Adri van Houwelingen zag zijn team de eerste vier etappes goed rijden. Met name bergop was de ploeg prima aanwezig, maar een dagsucces met bijvoorbeeld Michael Matthews zat er niet in. Van Houwelingen: “Na deze tijdrit is natuurlijk duidelijk, dat we vanaf nu de 'kaart Robert' gaan trekken en misschien dat Luis Leon vrijdag nog als rittenkaper kan worden ingezet. Vrijdag zal er denk ik nog geen grote strijd om het klassement komen. Dat gebeurt zaterdag op Mount Baldy. Dat is een hele lastige aankomst.”

De knappe tijdrit van Gesink verraste de ploegleider wel en niet. “Wanneer kan je beste renner je verrassen? Robert is hier met een frisse kop en enorm veel enthousiasme aan de ronde begonnen. Hij heeft de afgelopen dagen laten zien, dat zijn niveau nu hoger is dan in het voorjaar. En dat bevestigt hij nu nog eens in de tijdrit. Maar dat dit gebeurt op een parcours, wat niet echt voor hem gemaakt is, maakt het wel extra. Hij doet niet veel onder voor een paar specialisten en blijft er ook een aantal voor. Dat is weer wel enigszins verrassend. Hoe dan ook, het is een uitslag met perspectief.”

Hoe gaat het nu verder? Van Houwelingen: “We staan er nu mooi voor, maar je kunt altijd nog beter een voorsprong verdedigen dan een achterstand moeten goed maken. Bovendien, vandaag is mooi voor ons, maar we hebben nog steeds niet gewonnen. Dat is ook nog iets waar we naar uitkijken. Maar in elk geval zal Robert er niet alleen voor staan. De ploeg heeft ook in de tijdrit aangetoond, dat de vorm collectief goed is. We zullen er op Mount Baldy alles aan doen om Robert in een goede positie te brengen.”

Een paar dagen na terugkeer uit China waar ze goed presteerde in zowel de etappekoers Tour of Chongming Island als de gelijknamige World Cup-wedstrijd heeft Liesbet de Vocht (foto) in eigen land Gooik-Geraardsbergen-Gooik op haar naam geschreven. De 32-jarige Belgische klopte in Gooik twee medevluchters in de sprint. Het was na winst in Knokke Heist-Bredene de tweede overwinning van het seizoen van De Vocht, die momenteel geweldig in vorm is. De wedstrijd van donderdag met de beruchte Muur van Geraardsbergen was de vijfde in de Lotto Cycling Cup. De Vocht heeft daarin ruim de leiding.

De overwinning in de 137 kilometer lange koers was er niet alleen een van klasse en kracht, maar ook van tactisch vernuft. De renster van het Rabobank Women Team was samen met acht anderen op de Muur van Geraardsbergen in de aanval gegaan. In de groep van negen was zij de enige eenling met een viertal van AA Drink en nog twee koppeltjes. “Er zaten meerdere snelle meiden bij en dan moet je het handig spelen. Dat heeft Liesbet zeker gedaan. Deze overwinning komt ook op het conto van haar tactische vermogen”, constateerde ploegleider Jeroen Blijlevens.

De Vocht plaatste op twintig kilometer van de meet een aanval en die werd alleen door Sharon Laws en Elisa Longo Borghini beantwoord. Nou niet de twee snelste van de overige aanvalsters, dus dat was ideaal voor de Belgische. De andere zes kwamen niet meer dichterbij, want de resterende drie rensters van AA Drink drongen niet meer aan. De Vocht moest nog wel een paar aanvallen van haar medevluchtsters pareren, maar ze deed dat met verve. In de sprint maakte ze de klus prima af. “En dat compleet met jet lag en al. Daar hadden al onze rensters wel last van, maar Liesbet zat in de finale in een flow, dan vergeet je dat wel”, lachte Blijlevens. .