Sabrina Stultiens (foto) heeft dinsdagavond haar eerste overwinning van het seizoen behaald. De 19-jarige renster werd gekroond tot tijdritkampioene in het districht Limburg. Ze eindigde na 15 kilometer met bijna anderhalve minuut voorsprong op de nummer twee. Stultiens maakt deel uit van het Rabobank Liv/Giant Team. Ze rijdt zowel op de weg als 's winters in het veld een programma. Afgelopen winter werd ze achter haar ploeggenotes Marianne Vos en Sanne van Paassen derde bij de Nederlandse veldritkampioenschappen.

Het Rabobank Continental Team heeft zaterdag in de 18,3 kilometer lange individuele tijdrit van de Tour of China II goede zaken gedaan. Jenning Huizenga (foto) werd op 19 seconden achterstand van winnaar en klassementsleider Stefan Schumacher keurig tweede. Huizenga bezet nu op 27 seconden ook de tweede plaats in het algemeen klassement. Ploegmaat Marc Goos werd zevende en hij klom naar de zesde plaats in het klassement. Er volgt nog een etappe over negentig kilometer, die gezien het karakter van het parcours en de belangen van diverse ploegen vrijwel zeker in een massasprint zal uitmonden.

“Jenning heeft nu zes seconden voorsprong op de nummer drie Popkov. We moeten er alles aan doen om te voorkomen dat hij via bonificaties terug kan komen”, keek ploegleider Arthur van Dongen vast vooruit naar zondag. De tweede plek van Huizenga lijkt wel het hoogst haalbare, want het verschil met Schumacher is te groot. De Duitser bleek deze week trouwens ijzersterk met twee overwinningen en hij heeft de steun van een prima ploeg. Van Dongen: “Maar tweede worden in deze ronde zou een hele mooie uitslag zijn. The best of the rest. Dat is voor ons wel wat waard. Al is podium hier natuurlijk ook al een fraai resultaat.”

De tijdrit werd zaterdag op conventionele fietsen gereden. Hyet hele peloton maakt de gehele ronde gebruik van door de organisatie ter beschikking gestelde fietsen. Niemand heeft materiaal mee genomen en daardoor werd de klok fiks terug gedraaid. Maar niet met tegenzin voor de deelnemers. “Het was voor een keer best apart om weer eens op gewoon materiaal een vlakke tijdrit te zien”, merkte de Rabo-ploegleider op. “Een leuke tijdrit en iedereen met hetzelfde materiaal.” Huizenga kon Schumacher niet bedreigen, maar dat was tegen de ervaren prof uiteraard geen schande. Van Dongen: “Maar Jenning laat wel zien, dat hij een prima ontwikkeling door maakt. Het zag er goed uit. We zetten nu alles op minimaal podium in het eindklassement en die tweede plaats is natuurlijk het hoofddoel.”

Het wat saaie karakter van de Tour of China bleef ook vrijdag overeind. Weer moest een massasprint de beslissing brengen na een dit keer overigens nog best afwisselende koers. Opnieuw won een Rus, maar niet Alexander Serebryakov. Diens 24-jarige landgenoot Leonid Krasnov van RusVelo was de snelste. Serebryakov werd 'pas' derde. Nick van der Lijke was weer dé man van het Rabobank Continental Team in de sprint, maar hij kwam niet goed uit en werd zevende.

In de etappe waren er diverse aanvallen en bij een daarvan was Marco Minnaard (foto) betrokken. Het groepje van Minnaard pakte twintig seconden en daarna was de actie alweer voorbij. Een nieuwe aanval van zeven renners hield langer stand. Maar ook zij vielen in plukjes terug in het peloton. Nadat op twee kilometer van de meet de laatste twee vluchters waren ingerekend, was een massasprint onvermijdelijk.

Zaterdag wordt het een ander verhaal, met een individuele tijdrit over twintig vlakke kilometer. Rabobank heeft met Jenning Huizenga (nu 4e) en Marc Goos (9e) twee ijzers in het vuur. Beiden waren met het oog op de tijdrit in de rit van vrijdag door ploegleider Arthur van Dongen vrijgesteld van werk voor de sprint. Van Dongen: “Ze hebben zich heel koest kunnen houden. Zaterdag wordt het klassement gemaakt. We hopen met hen op een leuke klassering. Wordt het eindelijk spannend.”

Een klassering in de subtop zat er woensdag niet in voor de Nederlandse tijdrijders bij de Elite mannen. Raborenner Wilco Kelderman (foto) klasseerde zich met een 25e plaats nog redelijk in de middenmoot. Nationaal kampioen Lieuwe Westra kende een slechte dag. Hij werd pas 38e. De Duitser Tony Martin prolongeerde zijn wereldtitel, al was het wel ternauwernood. De jonge Amerikaan Taylor Phinney kwam in de laatste twee kilometer op onder meer de Cauberg nog akelig dichtbij. Uiteindelijk hield de Duitser 5,37 seconden over van een marge van 17 seconden bij het laatste tussenpunt.

Voor het Nederlandse duo zat de titelstrijd er toen al op. Wilco Kelderman wilde zich revancheren voor zijn teleurstellende prestatie van afgelopen zondag, toen hij halverwege de ploegentijdrit afhaakte. Het jonge Rabotalent reed een stuk beter dan op het openingsnummer van het WK, maar een verrassing zat er toch niet in. Hij had ook de pech dat het tijdens zijn race bij vlagen pijpenstelen regende, terwijl vooral na hem veel renners een droog parcours voor de kiezen kregen. Aan het einde van de rit was Kelderman iets meer dan drieëneenhalve minuut trager dan winnaar Martin. Eerder dit seizoen toonde de eerstejaars prof aan zich in tijdritten met de top te kunnen meten. In tijdritten in Californië en de Dauphiné deed hij het prima. Met name zijn vierde plaats in de Dauphiné in een 54 kilometer lange tijdrit, tussen de wereldtop, was opvallend.

Regen en wind

De omstandigheden waren woensdag dus niet ideaal, maar de renner zelf zat daar niet zo mee. “Veel wind en zeker in het begin veel regen. Maar eigenlijk ging het wel. Sommige stukken waren kletsnat en andere stukken droog. Het was wel te doen”, vond Kelderman. De tijdrit vond hij wel redelijk gaan, zeker in vergelijking met afgelopen zondag. “Ik heb vandaag een beetje op eigen niveau gereden. Daar was zondag geen sprake van. Vandaag heb ik het wel een beetje goed gemaakt. Na zondag baalde ik behoorlijk, al was er natuurlijk wel een verklaring in verband met de jetlag. Van Canada naar Europa vergt een langere aanpassingsperiode dan andersom. Maar dat weten we nu voor volgend jaar.”

Zijn seizoen duurt intussen al behoorlijk lang, want in januari zat de eerstejaars beroepsrenner al op de fiets. “Ik zit nu aan 65 koersdagen. Dat is best veel. Zeker als je erbij neemt, dat ik geen grote ronde heb gereden. Maar die komt volgend jaar wel. Zo goed als zeker de Giro. Over mijn debuutjaar ben ik zeker niet ontevreden. Californië had ik best een doel van gemaakt en dat is ook heel mooi geworden. Maar de Dauphiné was eigenlijk nog leuker om mee te maken. Dat was een hoger niveau dan Californië, maar ik pakte de jongerentrui en reed een heel goed klassement. Plus een sterke tijdrit. Die ronde was een extra cadeautje, want ik hield er helemaal geen rekening mee.” Zijn seizoen duurt nog drie wedstrijden. Hij maakt deel uit van de selecties voor de Italiaanse klassiekers in Lombardije, Beghelli en Emilia.

Tegenvaller Westra

Nederlands kampioen Lieuwe Westra had helaas zijn dag niet. De Fries droomde vooraf heel voorzichtig van het podium, maar dat zat er nimmer in. Al bij het eerste tussenpunt was zelfs de top dertig ver buiten bereik. Daar kwam in het vervolg geen verandering meer in. Hij werd 38e op bijna vijf minuten van goud. Hij had er zelf geen verklaring voor. “Je kan er geen pijl op trekken. Maar dat is sport, dat is wielrennen. Het is voor mijzelf volstrekt onverklaarbaar, maar dit was absoluut niet mijn dag. Verre van dat. Op een WK en dan voor eigen publiek doet dat heel veel pijn.”

De Rabobank Wielerploeg heeft op de eerste dag van de wereldkampioenschappen niet kunnen verrassen met een medaille in de ploegentijdrit van de UCI teams. De mannen van Nico Verhoeven en Erik Dekker lagen lange tijd goed op koers, maar misten in het sluitstuk en met name op de Cauberg de kracht om eremetaal vast te houden. De ploeg werd vijfde op 1 minuut en 8 seconden van het winnende Omega Pharma Quick Step. De Raboformatie kwam 21 seconden tekort voor een bronzen medaille. Het Rabobank Continental Team reed ook mee. De ploeg werd 30e op 4:37 van de winnende formatie.

Ploegleider Nico Verhoeven kon leven met het eindresultaat, ook al had zijn ploeg onderweg nog wel een medaille in handen. “Het eerste doel was hier top vijf te rijden, daar hebben we aan voldaan. Maar je wilt natuurlijk meer en gezien de renners die we hebben, was het ook realistisch om naar het podium te kijken.” Verhoeven en Dekker stelden de ploeg direct op scherp. Er werd vol vertrokken in Sittard. Verhoeven: “Want als je voor het podium wilt meedoen, mag je in het begin niks laten liggen. We stonden er bij het eerste meetpunt prima voor, maar de verschillen in de top vijf waren erg klein.”

Het werd moeilijker voor het team toen benjamin Wilco Kelderman na ongeveer twintig kilometer de anderen moest laten gaan en ook specialist Luis Léon Sánchez in de problemen raakte. “Het was vervelend dat we Wilco kwijt raakten, maar nog lastiger dat op hetzelfde moment ook Luis Léon het moeilijker kreeg. De verschillen werden daarna groter, maar we bleven nog wel bij de beste vier ploegen”, constateerde de ploegleider, die echter op de Cauberg in de laatste drie kilometer zijn laatste vier renners uit elkaar zag vallen. Rick Flens had zich in de aanloop naar het beruchte obstakel in Valkenburg opgeofferd, waarna hij aan de voet van de klim afhaakte. De vierde man was van belang voor de tijdmeting dus de laatste vier moesten bij elkaar blijven.

Kabaal op de Cauberg

Maar het liep helemaal anders. Stef Clement en Lars Boom waren goed in orde en trokken sterk door. Luis Léon Sanchez kon echter niet volgen en Robert Gesink bleef bij de Spanjaard. De communicatie werkte slecht door de herrie die de duizenden op de Hollandse 'Alp' produceerden. Boom kreeg als eerste door dat de groep brak en hij wachtte. Clement ontdekte op de top dat hij alleen was. “Dat zag er allemaal wat lullig uit op televisie”, vond ook Nico Verhoeven. “Stef was zeer goed in orde, maar hij hoorde niks door de herrie. Toen hij omkeek, was er een gat. Jammer, maar ik verwijt hem niks. Ik weet dat hij teamgeest heeft. Dit was een geval van overmacht. Maar wat er gebeurde, verdiende niet de schoonheidsprijs, want de vierde man bepaalt in zo'n situatie eigenlijk het tempo.”

“Het was jammer dat Luis Léon en Wilco hun dag niet hadden. Waar het aan ligt, weet ik niet. Misschien omdat ze net terug zijn uit Canada. Al hadden anderen daar natuurlijk ook mee te maken. Het zat niet mee en dat is jammer, want brons was hier mogelijk. De mannen die overbleven reden namelijk heel erg sterk.” Dat laatste vond ook Stef Clement. “Het liep goed, maar ik had op de Cauberg echt niet door, dat de boel uit elkaar viel. Daar stond zoveel publiek en die maakten zoveel herrie, dat ik niet hoorde wat er achter me gebeurde. Ik verwachtte niet dat ik daar op kop zou rijden en de anderen in de problemen gingen komen. Je moet op je max rijden en rekening houden met de man achter je, maar dat ging mis.”

Beloften niet in vorm

Het Rabobank Continental Team had zich ook gekwalificeerd voor het WK met de grote ploegen, maar een verrassing zat er niet in voor de beloften. Dat verbaasde ploegleider Piet Kuijs niet. “We hadden vooraf geen enkele verwachting. Ik kan de jongens dan ook geen verwijt maken. Ze hebben gedaan wat ze konden, maar het liep niet zoals het moest. De vorm was bij sommigen gewoon niet goed genoeg.” Na twintig kilometer raakte het team Jasper Bovenhuis kwijt en op de klimmetjes moesten steeds Daan Olivier en Ruben Zepuntke het ritme aangeven. De anderen konden daar geen vuist maken. Piet Kuijs: “Hier starten was onderdeel van het leerproces. Ik had de jongens voor de wedstrijd al gezegd, dat ze moesten genieten van dit evenement. De ambiance was werkelijk formidabel. Een enorme ervaring. Niet alleen voor de renners.”

Het Rabobank Women Team ging als één van de favorieten van start in het eerste wereldkampioenschap ploegentijdrit voor merkenteams in Limburg, maar de titelstrijd eindigde in een teleurstelling. Pauline Ferrand-Prevot en Iris Slappendel kwamen in de eerste helft van de race ten val en konden niet meer aansluiten. De overige vier rensters wisten desondanks beslag te leggen op de vierde plek. In het ziekenhuis werd bij Slappendel een gebroken sleutelbeen vastgesteld. De titel ging, zoals verwacht, naar Specialized-Lululemon dat al het hele seizoen oppermachtig is in de teamtijdrit. De zilveren en bronzen medaille gingen respectievelijk naar Orica-AIS en AA-Drink-Leontien.nl.

Twaalf teams hadden zich ingeschreven voor het eerste WK ploegentijdrit voor merkenteams in Limburg. Rabobank, dat als twee na laatste van start ging voor de 34,3 kilometer lange tijdrit, behoorde vooraf tot de medaillekandidaten. In alle ploegentijdritten dit seizoen (Energiewacht Tour, Open de Suède Vargarda en Brainwash Ladies Tour) eindigde het team van kopvrouw Marianne Vos op een derde plaats. De ploeg met Marianne Vos, Iris Slappendel, Annemiek van Vleuten, Pauline Ferrand-Prevot, Tatiana Antoshina en Talitha de Jong, ging ook dit keer voor een podiumplek, maar kreeg twee keer te maken met pech. Direct na de start verloor Rabobank belangrijke seconden nadat Ferrand-Prevot vanwege materiaalpech haar fiets moest wisselen.

Na zes kilometer fietsen sloeg het noodlot weer toe. Iris Slappendel schampte het achterwiel van haar voorgangster en Ferrand-Prevot viel over haar heen. Slappendel werd afgevoerd naar het ziekenhuis en ook de Française kon niet verder. “Dit is echt ontzettend jammer. Je kunt trainen wat je wilt, maar dit soort dingen kunnen gebeuren”, vertelde ploegleider Jeroen Blijlevens na de finish. “In het begin hadden we geen andere keus dan te wachten. Pauline is een belangrijke schakel in het team en zij zou het tempo gaan maken op de Cauberg. Het was te vroeg om door te rijden. Na de valpartij heb ik het team ook even laten wachten, maar Iris had last van haar sleutelbeen en Pauline sprong ook niet meteen op haar fiets. Dus moesten we met vier verder en dan ben je vrijwel kansloos voor de medailles.”

Specialized-Lululemon en Orica-AIS staken ver boven de rest uit in Limburg waar de ploegen de Lange Raarberg en de Cauberg moesten bedwingen. AA Drink-Leontien.nl legde met bijna twee minuten achterstand beslag op de derde plek. Vos, De Jong, Van Vleuten en Antoshina wisten echter toch nog dicht bij het podium te komen. Ze kwamen slechts 21 seconden te kort voor het brons. “Na de materiaalpech van Pauline en de valpartij hebben we telkens zo snel mogelijk geprobeerd het tempo weer op te pakken”, stelde Vos na de finish. “We hebben ook geen moment de moed opgegeven en zijn gewoon naar de finish geknald. Thalita de Jong reed hier haar tweede ploegentijdrit ooit en daarmee de tijdrit van haar leven. Ook Annemiek en Tatiana hebben alles gegeven. We kunnen onszelf dan ook niets verwijten. We hebben alles eruit gehaald wat er in zat.”