Download Flash om deze content te bekijken:

Erik Breukink spreekt over een totale offday voor het team in de Waalse Pijl.

Vlak voor de Muur van Hoei schoven Juan Manuel Garate en Oscar Freire nog even vooraan in het peloton door beeld, maar toen de finale van De Waalse Pijl woensdag echt ontplofte, deed er uiteindelijk geen Raborenner om de prijzen mee. Een grote groep stevende op de Muur af, waar Davide Rebellin de sterkste bleek. Hij schreef de koers voor de derde keer op zijn naam, voor Andy Schleck en Damiano Cunego.

Ploegleider Erik Breukink (foto) zei het direct na de wedstrijd: "Dit is een dag om snel te vergeten." Met geen enkele renner vooraan in de uitslagen en niemand die echt vooraan had gereden, kon hij niet tevreden zijn. "Als team hebben we nooit in de wedstrijd gezeten. Het was natuurlijk een gesloten koers. Er reed een grote groep naar de Muur en dan heb je specialisten nodig. En die hadden we niet mee."

Maar dat was voor Breukink geen excuus. "Dat weet je van tevoren en dan moet je meedoen in de ontsnappingen. Als twee man van de start weggaan, dan is het niet erg dat je niet meebent. Maar als de finale begint en er rijden zeventien man weg, dan moet je iemand mee hebben. Maar geloof me, ook de renners hebben geen goed gevoel. We hebben nooit in de wedstrijd gezeten en dan baal je enorm."

Zoals gezegd reden vlak voor de Muur Garate en Freire nog voorin. Zij waren de enige twee Raborenners in het eerste gedeelte, maar ook zij waren op de Muur ineens verdwenen. Breukink: "Oscar vertelde dat hij aan de voet bijna ten val kwam. Daardoor kon hij zijn positie bij de eersten niet vasthouden. Maar ook dan weet je dat je tegen de echte specialisten weinig kans maakt."

Een lichte peesblessure houdt Robert Gesink woensdag uit de Waalse Pijl.

Door een klein scheurtje in de pees van de grote bovenbeenspier in de rechterknie is Robert Gesink (foto) genoodzaakt de Waalse Pijl van aanstaande woensdag te laten schieten. Een MRI-scan heeft de blessure gebevestigd. De Aaltenaar klaagde vrijwel direct na het behalen van de derde plek in de Amstel Gold Race van zondag over pijn in de rechterknie. Onduidelijk is nog of Gesink aanstaande zondag Luik-Bastenaken-Luik kan rijden. "Robert kan nu twee dagen niet fietsen en zal donderdag moeten kijken of hij pijnvrij is", aldus Dion van Bommel, teamarts bij de Rabo Wielerploeg.

Gesink is teleurgesteld: "Ik voelde direct na de finish in de Amstel Gold Race pijn in mijn knie. Aangekomen in het hotel heeft Dion van Bommel direct de knie bekeken en beslist dat we een scan moesten doen. Vanochtend ging het eigenljk wel, maar na wat bewegen voelde ik de pijn al weer opkomen. Ik wil zeker met het oog op de volgende hoogtepunten geen risico nemen en zeker niks kapot maken."

Gesink wordt woensdag vervangen door Pieter Weening, die zondag in Zuid-Limburg ook een goede indruk maakte. De volledige ploeg in de eerste van de twee Waalse klassiekers bestaat uit: Mauricio Ardila, Stef Clement, Oscar Freire, Juan Manuel Garate, Koos Moerenhout, Grischa Niermann, Bram Tankink en Pieter Weening. Ploegleider is Erik Breukink.

In zijn eerste finale in een klassieker rijdt Robert Gesink direct het podium op.

Vorig jaar offerde Robert Gesink (foto) zich in de Amstel Gold Race nog op voor de kopmannen van de Raboploeg, dit jaar was hij er zelf een. Het vertrouwen maakt hij meer dan waar door twee maal de beslissing te forceren. De derde plek was dan ook dik verdiend.

Derde in de Amstel Gold Race. Dat moet een heerlijk gevoel geven.
"Van tevoren had ik gezegd dat een plek bij de eerste vijf of het podium een goed resultaat zou zijn. Ik plaats op de Keuteberg de beslissende demarrage. Dat geeft al een goed gevoel. Dan rijden we met drie man voor de groep uit. Dat is fantastisch. De volgende stap zou zijn dat ik mezelf nog beter kan sparen, zodat ik in de finale wat overheb. Maar voor nu is dit een erg goed resultaat en ik ben echt superblij met deze derde plaats."

Hoe sterk voelde je je tijdens de race?
"Het was de eerste keer dat ik in zo'n grote koers de finale reed. Dat je dan meteen de koers kunt bepalen, dan is dat erg goed. Op de Keuteberg heb ik tenslotte toch de wedstrijd echt opengebroken. Dat ik vervolgens nog een keertje in mijn eentje wegrijd, bleek ook bepalend, maar mijn demarrage op de Keuteberg was voor mijn gevoel nog beter."

Heeft de ervaring van je twee medevluchters nog meegespeeld?
'Dat waren natuurlijk twee oude rotten, in vergelijking met hen ben ik een groentje, haha. Maar nee, ik denk niet dat ik bijvoorbeeld stom gereden heb. Ik was gewoon leeg. Misschien dat ik wat meer zou moeten wachten, maar we hebben er alledrie voor gereden. Als ik niet verkramp bij het inrijden van Valkenburg, wil ik nog wel eens zien of ze mij gemakkelijk verslaan. Ik denk niet dat ik de traagste ben."

Hoe kijk je op de race terug?
"Ik had niks anders gedaan dan nu. Op het moment dat ik verkramp na, heb ik overal het juiste gedaan. Hier kan ik gewoon weinig aan doen. Maar als je kijkt dat ze daarna niet verder van me wegrijden en het opstormende peloton ook niet echt dichterbij komt, dan moet de conclusie zijn dat ik goed ben. En zo voel ik mij ook. Ik ben zeer tevreden met deze Amstel Gold Race."

Dat moet een goed gevoel zijn, met de Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik voor de boeg.
"Zeker. In de Waalse Pijl weet ik nu hoe het gaat en ik weet waar ik goed moet zijn en waar ik van voren moet zitten. Die ervaring neem ik nu mee en ik ga super mijn best doen. Ik wil het beter doen dan vorig jaar, dus er zijn nog maar drie plaatsen over. Nee, zonder gekheid, dit gevoel van vandaag neem ik mee, dat geeft een goed vertrouwen in de komende week. Nu is het een lekker moment en morgen neem ik een dagje rust. En dan ga ik er weer vol tegenaan!"

De derde plaats van Robert Gesink in de Amstel Gold Race zorgt voor vrolijke gezichten bij Rabo.

Als ronderenner leunt hij al tegen de wereldtop, maar zondag toonde Robert Gesink (foto) zich ook als een klassieke coureur van niveau. Met een derde plaats in de Amstel Gold Race bezorgde hij zijn ploeg een leuke prijs, die gevierd werd als een halve overwinning. "Brons met een gouden randje? Je dik", juichte ploegleider Erik Dekker na de race. Aan de overwinning van de Rus Sergej Ivanov en de tweede plaats van Karsten Kroon viel weinig te doen, meende Dekker. "Maar de derde plek van Robert en de achtste van Nick Nuyens vormen een leuke beloning voor de goede koers van de ploeg."

Gesink trok zelf op het vals plat bovenaan de Keuteberg de finale open, nadat ploegmaats in de zestig kilometer ervoor voortdurend het lontje hadden aangestoken. De Raboploeg was niet vertegenwoordigd in de traditionele grote ontsnapping van de dag. Zes renners, onder wie coureurs van de andere Nederlandse ploegen Skil-Shimano en Vacansoleil, reden bijna 180 kilometer in de aanval. Ze fietsen een maximale voorsprong van meer dan 14 minuten bijeen, maar onder impuls van met name Caisse d'Erpagne, Cervelo, Saxobank en Rabobank (Stef Clement) werden de vluchters vanaf de 150e kilometer opgejaagd wild.

Sterke Oscar Freire
Op en na de tweede beklimming van de Cauberg trokken renners van Rabo de koers open. Pieter Weening plaatste een aanval op de l'Alpe d'Huez van Valkenburg. Later roerde met name Oscar Freire zich heel bijzonder. "Helemaal volgens afspraak", vertelde Dekker. "Oscar zou actie ondernemen, wanneer hij zich niet goed genoeg voelde voor een overwinning. Dat deed hij vervolgens zo overtuigend en zo goed, dat ik me afvraag of Oscar misschien beter was, dan hij zelf dacht." Het werk van de Spanjaard en later ook nog Paul Martens en Bram Tankink maakte de toppers toch meer murw dan ze bij Rabo zelfs hadden gehoopt.

Dat laatste bleek bij de beklimming van de Keuteberg. De laatste helling voor de Cauberg. Op het valse plat van de Keuteberg maakte Erik Dekker snel de rekening op. "Toen ze bovenkwamen, ging er een lichtje branden. Geen Valverde, geen Cunego en geen Rebellin. De topfavorieten. Ze zaten allemaal in de tweede groep. Ik denk:  'hé wat gebeurt hier?' Robert was er wel bij. Op het valse plat is hij gaan versnellen. Achter hem twijfelden ze even, maar ik was toch blij dat Ivanov en Kroon erbij kwamen. Alleen had Robert het niet volgehouden tot op de Cauberg. Nu was er nog een derde plaats."

Explosieve versnellingen
Zat er niet meer in dan dit? Dekker: "Nee, ik denk het niet. Robert was toch wel een beetje leeg. Dat kon je de laatste drie, vier kilometer al zien. Nee, hij was niet aan het linkeballen. Robert had het moeilijk, met name met de explosieve versnellingen tussendoor. Want op de Cauberg kon je ook zien dat ze niet meer verder van hem wegreden. Het was bovendien knap dat hij het peloton nog voor kon blijven. Dit is echt een hele mooie derde plaats. Het joch is pas 22. Het zijn er niet veel hoor van die leeftijd, die dit in een klassieker van dit kaliber kunnen. We zijn hier echt heel tevreden mee."

De val van Theo Bos en Daryl Impey laat ook bij de Rabosprinter sporen achter. Vooral mentale. Theo Bos wil graag snel de tv-beelden zien van zijn val en die van Daryl Impey in de slotetappe van de Ronde van Turkije. "Ik heb van mijn broer begrepen, dat het er op lijkt dat ik Impey tegen de grond trek, maar daar kan geen sprake van zijn. Ik ben toch niet gek?" Net als ploegleider Nico Verhoeven geeft Bos toe, dat een dergelijke actie niet alleen zeer onsportief zou zijn, maar ook een soort kamikaze-actie. "Bij die snelheid en in die positie torpedeer ik dan direct mezelf. Geen denken aan."

De sprinter geeft enkele uren na de turbulente finish wel toe, dat hij zich niet meer alle details van het voorval kan herinneren. "Maar ik weet zeker dat ik hem alleen wilde afweren. Hij dreigde mijn kant op te komen en ik zat al zo goed als in het hek." Vervolgens weerde Bos Impey af door zijn onderarm naast het lichaam van de Zuidafrikaan te leggen. "Wat er vervolgens allemaal is gebeurd, weet ik niet meer. Dat ging in een flits van een fractie van een seconde. Wat ik nog wel weet, is dat ik toch een pootje van de hekken raakte en daardoor Impey meenam. Nee, ik ben niet gevallen, omdat hij viel. Ik raakte een pootje, omdat we uit balans raakten."

Hij heeft na afloop even gesproken met een UCI-commissaris. Die zei er geen werk van te willen maken. Bos: "Maar misschien krijgt het toch nog een staartje als Barloworld een protest indient. Ik hoop in elk geval dat ik straks goede tv-beelden heb en die in alle rust kan bestuderen. Ik wil gewoon weten wat er precies is gebeurd. Het ging allemaal zo snel, dat ik zelf de film niet meer exact voor me kan afspelen, maar een ding weet ik zeker, dit was geen opzet van mij."

Michel Kreder en Thomas Berkhout weten net niet te verrassen in massasprint.

De 76e Rund um Düren werd zondag gekenmerkt door een lange ontsnapping met onder anderen de Rabo Continental-renners Steven Kruijswijk en Thomas Berkhout. Het tweetal kon samen met hun vluchtmakkers een behoorlijke poos uit de greep van het peloton blijven. Ze pakten een maximale voorsprong van 1 minuut en 40 seconden. Het bleek echter niet voldoende, want twintig kilometer voor het einde kwam de grote massa terug. Een massasprint bracht uiteindelijk de beslissing.

Rabo deed sterk mee in diee massasprint, maar Michel Kreder (vierde) en Thomas Berkhout (vijfde) kwamen net tekort. Ze waren niet in staat om de Duitser Dennis Pohl te verslaan. "Het is altijd oorlog met zo’n massasprint", aldus ploegleider Piet Kuys. "Je hoeft maar een keer naar links of rechts te moeten uitwijken en je bent al bekeken."

Kreder en Berkhout eindigden uiteindelijk als vierde en vijfde. "Ze hebben goed meegesprint, maar helaas verloren. Het is niet anders." De andere Rabo-renners deden het overigens niet slecht in de massasprint. Zo nam Jetse Bol beslag op plek twaalf, Dennis van Winden moest genoegen nemen met één plaats lager. De rest van de ploeg kwam midden in het peloton aan, terwijl Jasper Ockeloen en Maurice Vrijmoed de finish niet wisten te bereiken.

Michael van Staeyen wordt 2e in de slotetappe. Theo Bos valt samen met Daryl Impey zwaar.

De Ronde van Turkije is zondag voor het Rabo Continental Team geëindigd met een lach en een traan. Michael van Staeyen (foto) werd achter de Duitser Sebastian Siedler tweede in de slotetappe. Martijn Keizer verdedigde zijn negende plaats in het eindklassement met succes. Aan de andere kant was Theo Bos in de slotkilometer samen met de klassementsleider Daryl Impey betrokken bij een zware val. Beiden bereikten met achterstand de finish, maar ze kregen de tijd van de winnaar omdat de val binnen de laatste drie kilometer plaats vond. Impey bleef daarom uiteindelijk toch eerste.

Bos leek de Zuidafrikaan bij de val naar de grond te trekken. Daarbij kwamen beide renners in de hekken terecht. Bos liep een paar schaafwonden op. Impey enkele bloedende wonden. Hij is voor onderzoek naar het ziekenhuis. Ploegleider Nico Verhoeven sprak na afloop kort met de jury over het voorval, maar die zag geen aanleiding om een zaak tegen Bos te starten. "Er is ook geen enkele sprake van het feit dat Theo op het matje zou zijn geroepen. Daar weten wij niks van."

Nico Verhoeven verdedigde zijn sprinter na afloop ook. "Het lijkt er op de tv-beelden vanuit de helikopter inderdaad op, dat Theo Impey naar de grond trekt, dat zal ik niet ontkennen. Maar de waarheid ligt toch even anders. Impey dreigde Theo klem te zetten tegen de hekken. Theo weert dat af met zijn arm. Impey raakt uit balans, komt nog meer de kant van Theo op en daarna is er geen houden meer aan. Er is geen enkele sprake geweest van bewust naar de grond trekken." Die lezing hoefde de ploegleider niet eens aan de jury voor te leggen. Verhoeven: "Zover kwam het niet, want ze maakten er helemaal geen punt van."

Verhoeven weet zeker dat de lezing van zijn renner klopt. "Ik twijfel er niet aan. Theo gaat even de klassementsleider naar de grond trekken en dat wetende dat hij zelf ook zwaar gaat vallen...... Zo steekt de wereld niet in elkaar. Bovendien is Theo Bos een zuivere en faire sprinter zoals ik hem tot nu toe heb meegemaakt. En zelfs TV-beelden zijn niet altijd glashelder."

Over de ronde zelf was Verhoeven wel tevreden. "Een sterke bezetting en dan een man in de toptien hebben, daar kun je mee thuis komen." Wel was hij teleurgesteld over het gering aantal mogelijkheden voor zijn sprinters. "Vooraf verwacht je dat er hier wel een aantal kansen voor de sprinters zijn, maar dat viel tegen. Het parkoers was lastiger dan verwacht en de dagen dat er wel een kans was, bleek de finale erg gevaarlijk."