Download Flash om deze content te bekijken:
10/09/10 - Wielrennen
Nederlandse kern in Canadese koersen
Het Rabo ProTeam start vanavond laat Nederlandse tijd met een volledige Nederlandse ploeg in de Canadese ProTourkoers GP de Quebec. Robert Gesink (foto) rijdt zijn eerste koers sinds hij een week na de Tour de France in de Clasica San Sébastian zo'n geweldige indruk maakte. Gesink hoopt dat de wedstrijd in Quebec en die van Montreal aanstaande zondag de aanzet vormen voor een flinkerend najaar waarin hij vorig jaar ondanks val in de Vuelta een prima indrik maakte. Gesink won toen de Italiaanse klassieker Giro dell'Emilia.
De volledige ploeg in de twee Canadese koersen bestaat uit Robert Gesink, Steven Kruijswijk, Joost Posthuma, Maarten Tjallingii, Tom Stamsnijder, Bram Tankink en Dennis van Winden. Ploegleider in Quebec en Montreal is Erik Dekker.
10/09/10 - Wielrennen
Rentree Bauke Mollema in Parijs-Brussel
Graeme Brown is weggevallen uit de selectie van ploegleider Nico Verhoeven. De Australiër reed een belabberde Memorial Van Steenbergen en werd daags na die Vlaamse koers ziek. In overleg met ploegleiding en medische staf is besloten, dat Brown dit jaar niet meer in actie komt. "Graeme is helemaal leeg. Donderdag kreeg hij ook nog eens behoorlijke maag- en darmklachten. Dat past precies in het beeld van een renner die aan het einde van zijn latijn is. Het seizoen zit er gewoon op", meldde Nico Verhoeven. Er zijn geen renners meer beschikbaar om als vervanger op te roepen. Daardoor start de ploeg met 7 in plaats van 8 renners.
De volledige ploeg bestaat uit: Lars Boom, Jos van Emden, Rick Flens, Koos Moerenhout, Paul Martens, Bauke Mollema en Jetse Bol.
10/09/10 - Wielrennen
Blog Pedro Horrillo (2)
In het leven zijn er veel dagen zoals vandaag. Dagen waarvan de verwachtingen hoog zijn, je wordt blij wakker, je voelt je goed en je doet je uiterste best, hebt er vertrouwen in en dan... dingen gaan niet zoals je je voorgesteld had. Ze doen exact het tegenovergestelde, wanneer je het niet verwacht, je slaat met je gezicht tegen een muur. C'est la vie, zeggen ze in Frankrijk, dus wat kunnen we doen, wachten tot morgen, die zeker zal aanbreken.
Dat is waarom er in onze ploeg nu maar alleeen een protagonist is, nou, twee, een ploeglid en een ander lid van de familie in plaats van de ploeg: Juanma Garate en Oier, zijn zoon, woensdagochtend pas geboren. Juanma werd erg vroeg wakker woensdag, verrast door het geluid van zijn telefoon. Alleen gescheiden van zijn telefoon tijdens de etappes, de rest van de 24 uur van de dag was zijn telefoon een verlengstuk van zijn lichaam.
Hij wist, dat de de bevalling van zijn vrouw op handen was. Omdat zijn werkverplichtingen hem verhinderden om aan haar zijde te zijn, probeerde hij haar de begeleiden in haar onzekerheid vanaf de andere kant van de lijn. En spoedig, om 8:45 uur in de ochtend was het nieuws van de geboorte van zijn zoon Oier. Een aantal uren eerder had zijn vrouw hem verteld, dat ze onderweg was naar het ziekenhuis, de weeën verdragend. Er restte slechts een bezorgd wachten in bed naast Freire, onrustig in de laatste uren van zijn slaap.
'Glimlach bij ontbijt'
Dus hij verscheen aan het ontbijt met een glimlach, als voor eeuwig bevestigd op zijn gezicht, om ons het heugelijke nieuws te vertellen. Er werd getafeld aan de start van de etappe, tussen omhelzingen en felicitaties met de geboorte van zijn tweede zoon. Met het idee in zijn hoofd: het zou geweldig zijn vandaag te winnen in Andorra, om de overwinning op te dragen aan mijn familie, zou het niet? Je kon het van zijn gezicht aflezen.
Of winnen, of dat doen, wat hij het beste kan, namelijk om een belangrijk ondersteunende rol voor zijn kopman te vervullen. Menchov won de discussie aan tafel en gaf als leider een klap op de tafel om te verkondigen: Ik ben nog steeds hier, denk niet dat ik uitgeschakeld ben, omdat ik al gevallen ben. Dus de ploeg werkte de hele dag hard om de etappe te controleren , maar had geen kans om de ontsnapping van twee renners te verhinderen. Hard werken door alle leden van de ploeg, dat had moeten eindigen in de overwinning door een van ons.
Dus we probeerden en deden alles zo goed als we konden, maar... Denis had niet zijn beste dag. C'est la vie. Dat is waarom aan de top van Pal, de beklimming in Andorra waarin de etappe eindigde, er maar een glimlach was, Juanma's. De rest van ons bleef een verdrietig gevoel houden. Niet kwaad of teleurgesteld, alleen verdrietig. Denis en de ploeg hadden geprobeerd, maar het was eenvoudigweg niet mogelijk.
'Vrolijk ondanks alles'
Maar Juanma, vrolijk ondanks alles, kende het belang van wat er gedurende de dag gebeurde. Er zijn dingen, die veel belangrijker zijn dan de resultaten van een wielerronde. Vanaf nu zullen wij onze doelen moeten heroverwegen, zei hij Erik en Adri, toen hij de resultaten van de etapppe vernam. Er zijn nog steeds veel etappes naar Madrid, en de kwestie zou kunnen zijn één of een paar daarvan te winnen....
Juanma: Gefeliciteerd, heeft iedereen al gezegd, maar ik ga me hier herhalen. Felicitaties voor je familie thuis en voor je andere familie, de ploeg. De eerste, zal zich altijd deze dag herinneren en elk jaar vieren. Voor de tweede, zal dit een dag zijn om te vergeten, een dag waarin dingen juist niet verliepen zoals verwacht, maar we deden ons best. Maar er zijn meer dagen, elke dag, die aanbreekt is een dag meer om dankbaar te zijn, zoals een vriend me zei om me te helpen na mijn ongeluk. Misschien morgen, wie weet. Misschien niet. Maar vandaag, ondanks alles, is een dag om te genieten van het geluk dat Oier, jouw zoon, ons bracht. Dus bedankt Oier, voor de glimlachen van vandaag.
Graeme Brown is weggevallen uit de selectie van ploegleider Nico Verhoeven. De Australiër reed een belabberde Memorial Van Steenbergen en werd daags na die Vlaamse koers ziek. In overleg met ploegleiding en medische staf is besloten, dat Brown dit jaar niet meer in actie komt. "Graeme is helemaal leeg. Donderdag kreeg hij ook nog eens behoorlijke maag- en darmklachten. Dat past precies in het beeld van een renner die aan het einde van zijn latijn is. Het seizoen zit er gewoon op", meldde Nico Verhoeven. Er zijn geen renners meer beschikbaar om als vervanger op te roepen. Daardoor start de ploeg met 7 in plaats van 8 renners.
De volledige ploeg bestaat uit: Lars Boom, Jos van Emden, Rick Flens, Koos Moerenhout, Paul Martens, Bauke Mollema en Jetse Bol.
In het leven zijn er veel dagen zoals vandaag. Dagen waarvan de verwachtingen hoog zijn, je wordt blij wakker, je voelt je goed en je doet je uiterste best, hebt er vertrouwen in en dan... dingen gaan niet zoals je je voorgesteld had. Ze doen exact het tegenovergestelde, wanneer je het niet verwacht, je slaat met je gezicht tegen een muur. C'est la vie, zeggen ze in Frankrijk, dus wat kunnen we doen, wachten tot morgen, die zeker zal aanbreken.
Dat is waarom er in onze ploeg nu maar alleeen een protagonist is, nou, twee, een ploeglid en een ander lid van de familie in plaats van de ploeg: Juanma Garate en Oier, zijn zoon, woensdagochtend pas geboren. Juanma werd erg vroeg wakker woensdag, verrast door het geluid van zijn telefoon. Alleen gescheiden van zijn telefoon tijdens de etappes, de rest van de 24 uur van de dag was zijn telefoon een verlengstuk van zijn lichaam.
Hij wist, dat de de bevalling van zijn vrouw op handen was. Omdat zijn werkverplichtingen hem verhinderden om aan haar zijde te zijn, probeerde hij haar de begeleiden in haar onzekerheid vanaf de andere kant van de lijn. En spoedig, om 8:45 uur in de ochtend was het nieuws van de geboorte van zijn zoon Oier. Een aantal uren eerder had zijn vrouw hem verteld, dat ze onderweg was naar het ziekenhuis, de weeën verdragend. Er restte slechts een bezorgd wachten in bed naast Freire, onrustig in de laatste uren van zijn slaap.
'Glimlach bij ontbijt'
Dus hij verscheen aan het ontbijt met een glimlach, als voor eeuwig bevestigd op zijn gezicht, om ons het heugelijke nieuws te vertellen. Er werd getafeld aan de start van de etappe, tussen omhelzingen en felicitaties met de geboorte van zijn tweede zoon. Met het idee in zijn hoofd: het zou geweldig zijn vandaag te winnen in Andorra, om de overwinning op te dragen aan mijn familie, zou het niet? Je kon het van zijn gezicht aflezen.
Of winnen, of dat doen, wat hij het beste kan, namelijk om een belangrijk ondersteunende rol voor zijn kopman te vervullen. Menchov won de discussie aan tafel en gaf als leider een klap op de tafel om te verkondigen: Ik ben nog steeds hier, denk niet dat ik uitgeschakeld ben, omdat ik al gevallen ben. Dus de ploeg werkte de hele dag hard om de etappe te controleren , maar had geen kans om de ontsnapping van twee renners te verhinderen. Hard werken door alle leden van de ploeg, dat had moeten eindigen in de overwinning door een van ons.
Dus we probeerden en deden alles zo goed als we konden, maar... Denis had niet zijn beste dag. C'est la vie. Dat is waarom aan de top van Pal, de beklimming in Andorra waarin de etappe eindigde, er maar een glimlach was, Juanma's. De rest van ons bleef een verdrietig gevoel houden. Niet kwaad of teleurgesteld, alleen verdrietig. Denis en de ploeg hadden geprobeerd, maar het was eenvoudigweg niet mogelijk.
'Vrolijk ondanks alles'
Maar Juanma, vrolijk ondanks alles, kende het belang van wat er gedurende de dag gebeurde. Er zijn dingen, die veel belangrijker zijn dan de resultaten van een wielerronde. Vanaf nu zullen wij onze doelen moeten heroverwegen, zei hij Erik en Adri, toen hij de resultaten van de etapppe vernam. Er zijn nog steeds veel etappes naar Madrid, en de kwestie zou kunnen zijn één of een paar daarvan te winnen....
Juanma: Gefeliciteerd, heeft iedereen al gezegd, maar ik ga me hier herhalen. Felicitaties voor je familie thuis en voor je andere familie, de ploeg. De eerste, zal zich altijd deze dag herinneren en elk jaar vieren. Voor de tweede, zal dit een dag zijn om te vergeten, een dag waarin dingen juist niet verliepen zoals verwacht, maar we deden ons best. Maar er zijn meer dagen, elke dag, die aanbreekt is een dag meer om dankbaar te zijn, zoals een vriend me zei om me te helpen na mijn ongeluk. Misschien morgen, wie weet. Misschien niet. Maar vandaag, ondanks alles, is een dag om te genieten van het geluk dat Oier, jouw zoon, ons bracht. Dus bedankt Oier, voor de glimlachen van vandaag.
Het Rabo ProTeam trekt de bijna 20-jarige Australiër Michael Matthews aan. Hij tekent voor 2 jaar. Met Michael Matthews (foto) heeft de Rabo Wielerploegen een zevende nieuwe renner aangetrokken voor het ProTeam in 2011. De jonge Australiër, die op 26 september pas 20 wordt, heeft een contract ondertekend dat loopt tot en met het einde van 2012. Hij rijdt momenteel voor het Australische Team Jayco Skins, een procontinentale ploeg. Eerder trokken algemeen directeur Harold Knebel en technisch directeur Erik Breukink al zes andere nieuwelingen aan, allen voor twee seizoenen. Luis Léon Sanchez, Matti Breschel, Maarten Wynants, Theo Bos en de eigen talenten Coen Vermeltfoort en Tom-Jelte Slagter.
De laatste twee rijden momenteel evenals Matthews in de Tour de l'Avenir. De Australiër maakt in die koers een goede indruk. Hij werd 3e in de proloog, 2e in de eerste etappe in lijn, 5e in de rit van donderdag en toonde ook in de bergetappe van woensdag aan dat hij goed omhoog gaat. Hij staat 14e in het klassement, kort achter Wilco Kelderman. Eerder dit jaar liet Matthews fraaie dingen zien in de Ronde van Vlaanderen voor beloften (2e plaats), de GP Ringerike (Noorwegen) en de Thüringen Rundfahrt. Bij al die koersen was ook het Rabo Continental Team present. In de Australische kampioenschappen werd hij bij de beloften zowel in de individuele tijdrit als de wegwedstrijd 3e. Matthews staat bekend als een allrounder en geldt in eigen land als het grootste jonge talent.
Erik Breukink is dit jaar ook onder de indruk geraakt van de tiener. "Hij heeft een goede tijdrit, gaat goed omhoog en heeft rappe benen aan de finish. Een allrounder, die bovendien nog helemaal in ontwikkeling is en ook nog eens de hele goede Australische mentaliteit meebrengt. Hij geldt als een toptalent, waar meerdere ProTourploegen in geïnteresseerd waren, maar het feit dat we hem hebben weten te contracteren, zijn we trots op." De jonge leeftijd van Matthews is volgens Breukink geen beletsel. "Hij is 20 als hij bij ons prof wordt. Maar dat heeft een hele mooie kant. De jongen is nog helemaal in ontwikkeling en heeft al zulke mooie dingen laten zien, dat we absoluut perspectief in hem zien."
De ploegleiding heeft de renner vrijwel het gehele seizoen gevolgd. Erik Breukink: "Wij kijken uit naar dit soort talenten en van dit niveau zijn er niet zoveel. Al vanaf januari hebben we hem in de gaten gehouden en het bleek al snel een renner te zijn met een hele grote motor en een voortreffelijke mentaliteit. Hij fietst nog niet zo lang bovendien, dus de ontwikkeling kan nog heel ver gaan. We hebben verschillende gesprekken met hem gevoerd en daaruit bleek een grote beleving bij die jongen."
Oscar Freire toont in de 12e etappe weer progressie. De sprinter wordt 6e in de massasprint. Mark Cavendish was donderdag in de twaalfde etappe weer een klasse apart. De Brit won de massasprint ogenschijnlijk op een half been. Op een meter of tien van de kleine kanonskogel streed Oscar Freire (foto) weer mee om de andere ereplaatsen en dat was eerder deze Vuelta wel anders. De Spaanse troef voor het naderende WK werd dit keer zesde en toonde zich na afloop tevreden over de toegenomen kracht. "Het dieptepunt is nu wel achter de rug. Ik voel me elke dag een stukje sterker", meldde hij zelf.
Ondanks een lange aanval van elf renners zag het er al heel snel naar uit, dat de ontknoping in een massasprint op het menu zou staan. Veel ruimte kregen de aanvallers niet. In de finale was het dan ook snel gebeurd en mengden de sprintersploegen zich in het gedrang. Rabo bracht Oscar Freire naar voren en dat was het eerste signaal dat de Spanjaard het weer eens zou proberen. Hij kwam niet helemaal gunstig uit de laatste bocht, maar sprintte toch tot op de streep door en dat is iets wat hij niet zo vaak doet als de winst uit beeld is. Cavendish liet er namelijk geen gras over groeien. Perfect gelanceerd door ploegmaat Mathew Goss maakte hij gehakt van de concurrentie.
De rol van Oscar in de laatste paar honderd meter zorgde desondanks voor een oplevinkje bij de Raboploeg, waar de blik nu helemaal op dagsucces is gericht. "We kregen de afgelopen dagen al wat signalen dat Oscar aan de beterende hand was," liet ploegeleider Adri van Houwelingen weten. "Hij was bijvoorbeeld voor de etappe zeer geïnteresseerd in de laatste kilometers. En dat zijn goede tekenen. Vandaag kwam hij helaas nog wat te kort, maar je hebt altijd een kans als je het probeert. In de Vuelta zijn er meer verrassende winnaars geweest. Vrijdag eindigt de rit in Burgos en daar heeft Oscar zijn laatste Vuelta-rit gewonnen. Laten we hopen dat hij daar een mooi vervolg aan kan geven."
Voor het overige heeft de Raboploeg een rustige dag gehad. "Qua snelheid ging het wel rap vandaag, maar heel zwaar was het niet," concludeerde Van Houwelingen. "Na de inspanning van gisteren was dat ook wel welkom. Daarom hadden we afgesproken dat de renners het wat rustiger aan mochten doen. Natuurlijk, als je mee kunt zitten, laat je dat niet na. Maar het was niet noodzakelijk. Sebastian Langeveld heeft wel nog in de eerste ontsnapping van de dag gezeten. Dat getuigt van een goede instelling."
Pedro Horrillo is als gast van Rabo in Vuelta. Hij schrijft aantal blogs. Deel 1: Moraal na herstel Na een jaar er tussen uit te zijn geweest, keer ik terug naar de Ronde van Spanje en dat vind ik geweldig. Vorig jaar was ik graag hier geweest, maar ik moest toen hard werken om weer mezelf te worden. Maar ik ben nu een tijd verder.... en dingen zijn verbeterd. Aan de positieve kant, ik kan het me niet permiteren om niet de andere kant op te kijken.
En ik ben terug als gast van Rabobank om tijdens deze week hetzelfde leven te leiden als een renner, met het enige verschil dat ik nu geen nummer op mijn rug krijg en niet deel neem aan de koers. Maar het heeft ook zijn goede kanten, naast dat ik minder moe ben en minder zweet, kon ik bijvoorbeeld even zwemmen in de Middellandse Zee, terwijl ik wachtte op de aankomst van de renners. Als renner kun je zoiets totaal onmogelijk doen, in het Spaans hebben we daar een gezegde voor: 'que me quiten lo bailado' (dat neemt niemand me meer af).
'Felicitaties aan Dion'
Over de koers zelf moet ik zeggen, dat ik vanaf mijn komt eerst een tijd bezig ben geweest om mezelf te informeren. Ik moet toegeven, dat ik niet veel heb gevolgd van de ontwikkeling van mijn ploeggenoten tijdens de eerste week, maar pratend met deze en gene, heb ik mijn kennis bijgewerkt. Het eerste ding, dat ik dus ga doen, is Dion van Bommel, onze dokter, feliciteren, omdat de twee renners, die in de voorgaande dagen gevallen waren en over wie we bezorgd waren, juist degenen waren, die de etappe van dinsdag het beste doorstonden. Helaas bleek Denis een dag later niet goed genoeg in vorm, maar de medische staf hielp hem en Laurens wel goed door de crisis.
Tijdens het ontbijt ontmoette ik Laurens in de nasleep van de val in de etappe naar Murcia en het moet gezegd worden, dat de verwondingen nogal omvangrijk waren. Maar dinsdag was er een goede Laurens in de ontsnapping op een dag met een gecompliceerde finale. Uiteindelijk was hij niet in staat om voor de overwinning te vechten, omdat de finale niet 'zijn ding' was en in de groep Imanol Erviti het initiatief nam en bewees de sterkste van de dag te zijn. Maar de houding van Laurens in de koers en het feit dat hij erbij was, was meer dan genoeg en bemoedigend. Al zal nog tijd nodig hebben om volledig te herstellen. We hebben Laurens wel weer terug gekregen voor de koers. Zijn vorm is erg goed, en wat er ook overblijft in Madrid, hij zal nieuwe kansen krijgen.
'Denis er even weer bij'
Ander goed nieuws dinsdag was dat Denis weer was teruggekeerd bij de besten. Normaal gesproken zou dit geen nieuws zijn. Dinsdag was het dat wel, omdat, na zijn val zaterdag en de pijn in zijn knie, de mogelijkheid bestond, dat hij uit de koers zou stappen om erger te voorkomen. Maar hij was er weer en goed in orde. Een moeilijke dag en juist daarom een om zijn moraal en het vertrouwen in eigen lichaam te versterken. Helaas was de volgende test, woensdag op de beklimming naar Andorra, geen succes. Denis had nog maar weinig last van zijn knie, met dank aan onder anderen Dion. Maar de vorm bleek toch niet zo goed als we allemaal hadden gehoopt. Vorm kun je nu eenmaal niet dwingen.
De etappe van dinsdag verliep wel volgens een klassiek script: een ontsnapping van talrijke renners van alle voorname teams en geen renners, die de positie van de kopmannen in het algemeen klassement aanvielen. Daar was ook Laurens, zoals ik zei. In de korte maar slopende eindbeklimming viel de eerste groep verder uiteen, tot negen renners. Twee minuten later kwam Denis over de top, met de rest van de favorieten. Niet ver van de top een andere groep met Grischa, Juanma en Oscarito. Ze konden bijna aansluiten tijdens de afdaling. Maar ze wisten dat de kansen op ritwinst voor hen waren vervlogen. Dus werden grote risico's vermeden. Maar Oscars gevoel, denkend aan het snel komend Wereldkampioenschap, gaat vooruit. En dat is ook goed.
Het was weer een dag, een kans minder, en we hebben nog niets gewonnen, maar over het algemeen was het een goede dag voor onze ploeg, die in zijn geheel progressie toonde. En al is een toppositie in het klassement ons inmiddels wel door de handen geglipt, een dagsucces zit er nog altijd in met deze ploeg. De moraal is deze week beter geworden. De meesten voelen zich een stuk beter dan in de eerste week. Ik zie nog wel kansen.
Cross-vedettte Niels Albert wint Izegem Koerse. Raborenner Wesley Kreder wordt vijfde. Wesley Kreder (foto) heeft donderdag zijn goede vorm van dit moment nog eens onderstreept met de vijfde plaats in Izegem Koerse. Veldrijder Niels Albert liet zien dat hij kort voor het begin van het cross-seizoen in een prima conditie steekt. Albert won na een splijtende aanval in de laatste 500 meter van de koers. Een groep van dertien renners, onder wie vier Raborenners, kwam op tien meter van de Belg over de meet. Kreder werd daarin dus vijfde en verder volgden nog Remco Broers, Brian Bulgac en Jasper Bovenhuis. Rabo-ploegleider Piet Kuijs was uiteraard te spreken over het aantal renners in de punt van de koers. "Maar de vijfde plaats van Wesley doet echt geen recht aan de manier waarop wij hebben gereden. Vanaf de start hebben we goed in de wedstrijd gezeten. Met in de uiteindelijke kopgroep vier renners. Als je dan als beste positie de vijfde plaats pakt, valt dat toch weer een beetje tegen. Ik wijt het aan gebrek aan ervaring. De communicatie onder elkaar was onvoldoende in de finale. Maar daarvoor is het ook een opleidingsploeg.'
Paul Martens maakt deel uit van de Duitse ploeg voor het WK in Australië. Paul Martens (foto) is ondanks de lange periode van inactiviteit na zijn val in de Dauphiné begin juni, toch opgenomen in de Duitse ploeg voor het WK op de weg. Martens maakte pas vorige week zijn rentree in het peloton als gastrenner van het Rabo Continental Team in de GP Stad Geraardsbergen, maar liet daarin al mooie dingen zien. In de GP Jef Scherens was Martens weer bijna als ouderwets. Hij werd daarin zesde. De Duitser reed woensdag ook naar tevredenheid in de Memorial Van Steenbergen. 
De tussenetappe van donderdag levert weinig veranderingen op. Slagter 5e in klassement. De Tour de l'Avenir is op weg naar een spannende apotheose. Komend weekend valt in de laatste twee etappes de beslissing. Donderdag was er sprake van een toch lastige overgangsetappe waarin Tom Jelte-Slagter (foto) een van de belangrijkste slachtoffers was van een aanval van drie renners. Van dat trio won de Fransman Hardy de rit, maar sprongen een andere Fransman, Bardet, en de Duitser Rosch in het algemeen klassement over Slagter, die voor de rit nog derde stond maar nu is gezakt naar de vijfde plek. Er lijkt nog weinig aan de hand, want Slagter moet met zijn klimkwaliteiten in het zware slotweekend van de Toekomstronde in staat zijn de twee vluchters van vandaag weer te passeren. De Belg Yannick Eijssen behield wel de leiding in het klassement. Hij hield uiteindelijk een marge van 17 seconden met Hardy over.
Slagter maakte samen met Coen Vermeltfoort en Wilco Kelderman wel deel uit van een elitegroep van 52 renners die ruim twee minuten achter de 'groep Hardy' binnen kwam. Coen Vermeltfoort werd zeventiende in die groep. Wilco Kelderman zakte een plaatsje in het klassement. Hij staat nu dertiende.
Denis Menchov is toch niet goed genoeg voor een rol in de Vuelta constateert Adri van Houwelingen. De Raboploeg heeft er woensdag in de elfde Vueltarit alles aan gedaan om kopman Denis Menchov in een prima positie af te zetten voor de laatste beklimming van de dag. In slagorde haalde het complete team twee vluchters terug, waarna men hoopte op een aanval van kopman Menchov. De Rus bleek echter toch niet goed genoeg. Definitieve berusting in de klassementskansen was het gevolg. "Onderweg hebben we geen signalen gehad van Denis, dat het niet goed zou zijn, maar vijf, zes kilometer van de finish was de pijp leeg", bekende ploegleider Adri van Houwelingen (foto). "De knie van Denis was goed in orde, maar zijn conditie bleek uiteindelijk onvoldoende om hier iets te forceren."
In de aanloop naar de finale maakte de Raboploeg wel indruk met een geweldige temposlag achter twee aanvallers. Het team maakte tien minuten goed op de twee avonturiers, die op de eerste flanken van de slotklim werden ingehaald. De ultieme aanval van Denis Menchov bleef vervolgens uit. Van Houwelingen: "Het zat er eenvoudig niet in. Jammer van de inspanningen van de ploeg, maar je ziet dit vaker gebeuren. Het is simpel risico van het vak. Ook andere ploegen hebben ermee te maken. De ploeg deed het trouwens voortreffelijk. Het valt ook te prijzen, dat ze dit deden. Het team toonde aan dat de moeilijke dagen achter ons liggen. Want de start was niet geheel probleemloos, maar de ploeg heeft het goed opgepakt."
De ploegleider vond, dat hij niemand iets hoefde te verwijten. "Ook Denis niet. Helemaal niet zelfs. We hebben na dinsdag een dag weer hoop gehad. Met de knie was niet zoveel meer mis, maar zijn conditie blijkt ontoereikend. We kunnen constateren, dat de vorm van de Tour bij lange na niet meer aanwezig is bij Denis. Maar je ziet dat bij meer renners. Waar was bijvoorbeeld Andy Schleck de eerste week? Die was vele malen slechter dan Denis. Er valt dus helemaal niemand iets kwalijk te nemen. Het blijkt weer een hele moeilijke opgave om in twee grote rondes zo kort achter elkaar tweemaal top te zijn."
'Gaan voor dagsucces'
Wordt er nu definitief overgeschakeld op avonturieren? "Ik denk dat dat de juiste kwalificatie is", zegt Van Houwelingen. "We zullen iedere mogelijkheid die zich aandient moeten aangrijpen om voor dagsucces te gaan. Daarnaast kunnen we constateren, dat Oscar Freire nu echt wel aan de beterende hand is. Vandaag was hij een van de betere mannen bij ons. Ik houd nu meer rekening met Oscar dan in het eerste deel van deze ronde. Denis in de tijdrit? Ik ben bang dat ook daarvoor de vorm niet goed genoeg is. De tijdrit laat nog wel een week op zich wachten, maar veel hoop op een opleving heb ik niet. We wisten voor de Vuelta ook niet helemaal zeker hoe goed Denis in het tweede deel nog zou zijn. Het ziet er nu naar uit, dat hij net halverwege zijn grens heeft bereikt. Jammer, maar het is gewoon niet anders."
Daar staat tegenover dat het vertrouwen in de ploeg de laatste dagen is gegroeid. Woensdag was er de eerste collectief sterke prestatie. De ploeg verraste Van Houwelingen op aangename wijze. "Meerdere renners lieten de afgelopen dagen al zien, dat ze goed vooruit gingen. De ploeg heeft nu als collectief veerkracht getoond. Het zal niet allemaal makkelijk worden en we gaan er echt niet fluitend doorheen, maar we zullen geen genoegen nemen met een anonieme rol in deze Vuelta. We gaan ons nog wel tonen."
