Download Flash om deze content te bekijken:

Dinsdag beleefde Lars Boom zijn moeilijkste momenten in Parijs-Nice, maar hij hield het geel vast. Lars Boom kon dinsdag zijn derde gele- en witte trui van Parijs-Nice in de koffer stoppen. De dagelijkse verzameling is door het verlies van groen en bolletjes gehalveerd, maar het vasthouden van geel compenseerde zo goed als alles. Zeker gezien het verloop van de etappe. In de finale had de leider het moeilijk. Maar hij hield op karakter stand. "Het heeft wel heel erg zeer gedaan in de finale. Maar de voldoening is groot. Nog een dag geel."
Bij de foto: Jos van Emden als piloot van Lars Boom.

Erik Dekker zei dat het zwaar was in de finale voor jou. Wat is jouw reactie daarop?
"Dat het inderdaad heel lastig was. Het laatste half uur heeft heel erg zeer gedaan. De hele dag was er al hard gereden en aan het slot gooiden ze er nog een schepje bovenop. Ik had toen moeilijke momenten. Vlak voor het laatste klimmetje was Jos van Emden nog bij me. Maar hij moest er daar vanaf. Daarna heb ik het zelf gedaan. Dat ging, maar met de nodige moeite. Maar de voldoening is nu erg groot. Ik sta er nog steeds."

Zondag sprak je na de proloog de hoop uit, dat je lekker in je ritme kon komen. Hoe is dat nu?
"Dat het inderdaad wel goed marcheert. Op zich gaat het vooruit. Met goede momenten zoals maandag en minder goede zoals vandaag. Maar zoals altijd, de ene dag is de andere niet. De hele dag speelde de wind ook weer mee. De ploeg heeft me daarin geweldig geholpen. De jongens waren top in het controleren en ik zat steeds lekker in het laatste wiel van het team, maar misschien hebben we in de jacht wel iets te hard gereden."

Voordeel was dat je in de slotkilometer ver van die valpartij zat. Wat kreeg je daarvan mee?
"Het wringen, gooien en smijten heb ik bewust aan me voorbij laten gaan. Ik zag die val voor me gebeuren. Dat was een behoorlijke klap. Absoluut geen pretje, maar ik kon er ruim en goed omheen. Eigenlijk is zo alles nog goed verlopen deze dag. Het kostte veel energie. Voor de hele ploeg. Maar de beloning is natuurlijk prachtig."

Drie dagen geel. Euforie natuurlijk. Wanneer gaat de knop om?
"Ik hoop dat we het nog even uit kunnen stellen, maar het wordt woensdag al heel lastig om de trui vast te houden met een steil klimmetje in de finale. Bergop zal ik het dan zelf moeten doen. Ik hoop dat ik me dan beter voel dan vandaag in de finale. Dan zit er misschien nog een dag in, maar eigenlijk beschouw ik alles vanaf woensdag als een bonus."

Ga naar het Rabo fotoalbum

De Raboploeg verdedigt ook in de tweede etappe met verve de gele trui van Lars Boom. Lars Boom (foto) rijdt ook woensdag nog in de gele trui in Parijs-Nice. Zijn leidende positie kwam dinsdag eigenlijk niet in gevaar. Door steun van de ploeg, die collectief een aanval van vier renners ongedaan maakte en de zaak verder goed controleerde. Wel raakte Boom de groene- en bolletjestrui kwijt, maar geel en wit bleven in zijn bezit. De Fransman William Bonnet won de massasprint in Limoges.

De laatste kilometer werd ontsierd door een zware valpartij waar geen Raborenners bij betrokken waren. Boom bemoeide zich niet met het wringen in de slotkilometer en kon er goed omheen laveren. Van de klassementsrenners mengde Luis Léon Sanchez zich wel tussen de sprinters, wat hem de derde plaats en bonificatieseconden opleverde. Boom heeft nog steeds een marge van vijf tellen met Jens Voigt en nu tien met Luis Léon Sanchez.

Vroege vluchters
De Raboploeg verdedigde het geel van de kopman weer met verve, want een vroege vluchtersgroep met de haast traditionele inbreng van Skil Shimano (Koen de Kort) en Vacansoleil (Jens Mouris) liep tot meer dan vier minuten uit. De Fransman Laurent Mangel was van hen de gevaarlijkste klant voor het klassement op minder dan veertig seconden. De Rabo's controleerden het verschil echter keurig en hengelden de vluchters samen met Team Colombia langzaam maar zeker binnen. Dat kostte veel energie, want toen de finale begon, was de steun voor de kopman gehalveerd.

Ploegleider Erik Dekker sprak dan ook over een 'zware klus'. "Het doel na de proloog was minimaal nog twee dagen het geel vast te houden. Dat is gelukt, maar het ging niet vanzelf vandaag. Ook niet met Lars. De laatste twintig kilometer zat hij er echt doorheen. Nee, het was geen luxe dat Lars langzaam uit de voorste rangen van het peloton verdween. Hij moest echt geweldig op zijn tanden bijten. Op karakter en sluwheid heeft hij vol gehouden."

Voor de etappe van woensdag lijkt de Raboploeg een andere strategie te kiezen. Erik Dekker: "Wellicht moeten we onze verantwoordelijkheid niet meer zo nadrukkelijk nemen. Want als het morgen weer zo gaat, dan zal Lars het in de finale met een steil klimmetje kort voor de finish echt niet gaan redden hoor." Collega Nico Verhoeven denkt er net zo over. "Als je zo moeten controleren, ben je na driekwart wedstrijd vier à vijf man kwijt. De ploegen van de favorieten weten, dat wij niet voortdurend de plooien glad blijven strijken. Morgen moeten zij het roer maar eens overnemen."

Jury bezoekt Nico Verhoeven
Verhoeven kreeg dinsdag nog bezoek van de jury, die met hem sprak over zijn actie van maandag waarin hij Alberto Contador terug loodste naar het peloton. "Nee, er zijn geen boetes uitgedeeld. Zou ook wel te gek zijn, maar ze kwamen me vragen wat er precies was gebeurd. Vermoedelijk onder druk van de tv-beelden. Het gebeurt namelijk zo vaak, maar dan hoor je er niemand over."

 

Ga naar het Rabo fotoalbum

Met een indrukwekkende krachtsinspanning trekt Lars Boom zijn verzameling truien over de streep.

Nog een dag in het geel, het groen, de bollen en het wit. De zondag ingezette superact van Lars Boom (foto) in Parijs-Nice houdt nog minimaal een dag aan. Maandag liet hij in de eerste rit in lijn nog eens zien, dat zijn leidende positie niet zomaar uit de lucht komt vallen. Met een rush, die je alleen van grote kampioenen ziet, dichtte Boom een door Alejandro Valverde en drie van diens ploegmaats geslagen gat. 'Indrukwekkend' en 'een wereldnummer'. TV-commentatoren kwamen superlatieven te kort. "Het was heel simpel. Erop of eronder. Het was net erop. Maar dan ook net." Een interview met de leider.
Bij de foto: Valverde leidt voor de latere ritwinnaar Henderson. Lars Boom in het geel.

Een prachtige dag. Nog steeds alle truien in bezit. Maar waar haalde je die versnelling vandaan?
"Op het laatst uit mijn tenen. Ik moest wel. Het was heel simpel. Erop of eronder. En het was net erop. Maar dan ook net. Die gasten gingen keihard en er was al best wel een gat. Maar ik moest, anders was ik de gele trui al kwijt geweest en die wilde ik nog minimaal een dagje langer houden. Ik zag ze wegrijden, maar zat zelf net iets te ver van achteren. Ik moest helemaal buitenom om te kunnen versnellen en dat lukte. Gelukkig."

Geen 'ereronde' dus met die gele trui vandaag. Hoe hard was het?
"Steeds was er die wind. Soms gunstig voor waaiers, soms niet. We moesten in elk geval de hele dag attent blijven en vreselijk opletten. Na iedere bocht kon het beginnen. Ik heb daardoor steeds in de kop van het peloton gereden. Geweldig gesteund door de jongens. De ploeg marcheerde formidabel. Op het 120 kilometer-punt hebben we zelf geprobeerd het peloton op de kant te zetten. Dat lukte voor een deel, maar even later waren de omstandigheden weer iets ongunstiger en kwam alles weer bij elkaar."

Toen kwam de aanval en zat je uiteindelijk goed mee. Nog gedacht aan meer?
"Ik wilde wel meesprinten voor eventuele bonificatie, maar ik was toch niet echt goed meer. De hele dag zo attent voorin rijden, twee tussensprintjes en die inspanning bij de aanval van Valverde. Dat kost energie. Ik heb nog wel op kop meegereden in de groep Valverde, maar niet echt voluit. Spaarde me nog een beetje voor de sprint, maar daarin merkte ik al snel, dat het niet meer ging. Het was ook een rommelige sprint. Maar toch. Het was een zware dag, maar ook een leuke."

Heb je nog iets meegekregen van de dienst die Nico Verhoeven Alberto Contador heeft bewezen?
"Ja en ik sta er ook helemaal achter. Het is verschrikkelijk klote als je honderd meter voor de vlag van de laatste drie kilometer valt. Zo wil ik ook geen gat slaan met Contador. Het was goed dat hij kon profiteren van de Rabo-auto. Volstrekt normaal dit."

Nico en jij. De eenheid van vele jaren bij het Continental Team is weer helemaal hersteld.
"De factor 'Nico Verhoeven' speelt een grote rol bij dit succes voor mij. Het voelt als vanouds. Ik ben heel, heel erg blij met de komst van Nico bij de ploeg. Niets ten nadele van de andere ploegleiders, maar Nico kent mij door en door en ik hem. Hij kan mij als geen ander prikkelen en over dode punten heen helpen. Ja, ik heb gejuicht toen Nico bij het ProTeam kwam."

Ga naar het Rabo fotoalbum

Nico Verhoeven redt de meubelen voor Alberto Contador na diens val vlak voor de laatste 3 kilometer. Zijn eigen kopman zat in de kopgroep toen Rabo-ploegleider Nico Verhoeven Alberto Contador vlak voor de vlag van de laatste drie kilometer met twee renners een greppeltje in zag duiken. Binnen de laatste drie kilometer zou hij de tijd van de grote groep krijgen, maar een grens is een grens. Erbuiten, dus geen tijdvoordeel. Drie ploegmaats wachtten op de Spaanse topper, maar Nico Verhoeven bedacht zich geen moment en bood de zuigkracht van zijn wagen aan als Noppie Koch in diens beste dagen met de grote motor op de wielerbanen. Contador kon daardoor vrij snel weer zijn plaats in het peloton terugvinden.
Bij de foto: Lars Boom en Nico Verhoeven.

"Een volstrekt normale zaak", vond Verhoeven zijn act, die nog bijna mis ging ook. Meteen bij het begin van de achtervolging kon Contador op het nippertje de achterkant van Verhoevens auto ontwijken toen er ineens ploegmaats van de Spanjaard opdoken en de Raboploegleider daardoor een klein beetje inhield. "Hij ging zo verschrikkelijk hard die kleine. Maar hij kon er gelukkig net omheen draaien. Hoe hard hij kan, bleek daarna wel. Die ploegmaats moesten er allemaal af, maar Alberto zat vast op mijn achterbumper. Indrukwekkend."

Hij is een concurrent van jouw kopman, maar je doet het toch. Een ongeschreven wet in het peloton? "Ja, je helpt elkaar waar nodig. Het gevoel van sportiviteit in het peloton is groot. Als er mannen van ons zo in de problemen geraken, krijgen ze ook steun van andere ploegleiders. Of we nou concurrenten in het klassement zijn of niet. Ik vind het de normaalste zaak van de wereld en zou het morgen weer doen."

Ga naar het Rabo fotoalbum

Lars Boom staat ook na de tweede dag aan de leiding. Met een demonstratie van macht in de finale. Lars Boom (foto) is ook dinsdag nog de koning van Parijs-Nice. Hij verstevigde maandag zelfs zijn leidende positie. De geletrui-drager finishte in een kopgroep van vijftien man met onder anderen Alejandro Valverde, Jens Voigt, David Millar en Luis Léon Sanchez. Alberto Contador en Levi Leipheimer misten de slag en verloren zeventien seconden. Boom pakte onderweg ook nog twee bonificatieseconden. De Nieuwzeelander Greg Henderson won de etappe. Lars Boom blijft ook leider in het puntenklassement, bergklassement en jongerenklassement.

In de door veel wind beheerste etappe van maandag liet Boom in de finale een nummertje zien een groot klassementsleider waardig. Gesteund door de wind en drie ploegmaats trok Alejandro Valverde op minder dan veertien kilometer van de finish het peloton aan flarden. Boom zat (te) ver naar achteren, maar dichtte in een halve minuut vol in de wind solo het gat met de wegrijdende kopgroep. Daarbij reed hij andere renners die de oversteek probeerden te maken finaal uit het wiel. Alberto Contador en Levi Leipheimer hapten ook naar adem. Even later viel Contador, maar een ploegleiderswagen van Rabo zoog de ongelukkige Spanjaard mee terug naar het peloton.

Lastige finale
Ploegleider Nico Verhoeven glunderde na de geslaagd missie. "We hebben bijna de hele koers onder controle gehad. Lars zat steeds waar hij moest zijn en in de finale moest hij even zelf zijn verantwoordelijkheid nemen bij de aanval van Valverde. Maar dat deed hij op indrukwekkende wijze. Zo loopt het hier als een trein." Verhoeven is niet bang voor de komende dagen. "De finale van dinsdag naar Limoges is wel iets lastiger dan die van vandaag. De wind zal er nog steeds zijn, maar het is heuvelachtiger. Maar de ploeg is er klaar voor en Boom rijdt goed, al is hij nog niet in superconditie."

Met Joost Posthuma, die zondag hoestend en proestend de tijdrit afwerkte, gaat het intussen iets beter. Hij kon maandag zijn deel van het werk doen in de achtervolging op de vroege aanvallers Romain Feillu en Albert Timmer. Zij namen tot zes minuten voorsprong, maar werden mede door toedoen van de Rabo's weer teruggepakt voor de echte finale begon. Daar probeerden Philippe Gilbert en Tom Veelers het nog. Maar ook daarop reageerde het Raboblok afdoende. Toen in de laatste vijftien kilometer de grote namen gas gingen geven, stond Boom er om zijn bijdrage te leveren. Twaalfde en nog een dag in geel, groen, bollen en wit.

Alle Rabo-Giant-renners hebben pech in de Cyprus Cup. Henk Jaap Moorlag wordt 9e in de laatste race.

Henk Jaap Moorlag (foto) is als negende geëindigd tijdens de derde wedstrijd van de zogenaamde Sunshine Cup op Cyprus. De mountainbikers van het Rabo-Giant Offroad Team hadden tijdens de cross country in Amathous wel te maken met pech en tegenslag.

Op het rotsige parcours gingen Fabian Giger, Emil Lindgren en Henk Jaap Moorlag voortvarend van start. Tijdens de openingsronde reden ze aanvankelijk gedrieën in de top tien. Maar daarna sloeg de pechduivel toe. Op een houten brug bij het strand reed Fabian Giger met zijn wiel tegen een door een andere renner per ongeluk opgewipte houten plank. Ondanks de lekke band werd de Zwitser nog 23e.

Ook Lindren lek
Emil Lindgren kreeg in de tweede ronde een lekke band. De Zweed had echter de pech dat hij amper 100 meter na de verzorgingspost met dit euvel te maken kreeg, waardoor hij bijna een halve ronde moest lopen. Terugrennen naar de post is immers verboden. In verband met zijn positie in het klassement over de drie wedstrijden op Cyprus, bleef de Zweedse mountainbiker wel in koers. Hij werd 39e.

Henk Jaap Moorlag kwam op de stenen van Amathous ten val. Nadat hij zijn ketting weer op de tandwielen had gelegd, begon hij aan een opmars. Aan het eind van de door de Tsjech Jaroslav Kulhavy gewonnen race, legde Moorlag beslag op de negende plaats. ,,En daar ben ik heel tevreden over. Het was een mooie wedstrijd, al moest je goed geconcentreerd rijden omdat de ondergrond soms glad was. Gelukkig ging het goed."

Drie man in top20
In het eindklassement van de Sunshine Cup, gewonnen door de Tsjech Jan Skarnitzl, legde Emil Lindgren beslag op de zesde plaats. Fabian Giger werd 18e, Henk Jaap Moorlag 19e. Voor coach Leo van Zeeland was het belangrijk om de afgelopen drie weken met zijn renners samen te zijn en te trainen. ,,We leren elkaar zodoende beter kennen en met zo’n kleine groep kun je heel nauwgezet samenwerken. We hebben veel getraind. Fabian trainde vooral veel op omvang, Emil was al wat intensiever bezig. En Henk Jaap heeft beide gedaan. De wedstrijden, vooral vorige week met de kou, waren pittig. Maar ik denk dat we hier goed aan de basis hebben gewerkt. Emil en Fabian rijden eind deze maand de Cape Epic in Zuid-Afrika. Ook die staat in dienst van de World Cup-wedstrijden, die in april beginnen. Ze zullen in de Cape Epic hun ritten gaan uitkiezen."

Lars Boom verbaast ook zichzelf in de proloog. "Tot het laatste moment twijfelde ik aan winst."

Na zijn  prachtige ritzege in de Vuelta van vorig jaar was Lars Boom (foto) er zondag weer in een aansprekende wielerronde. Winnen in de proloog van Parijs-Nice. In een strijd van man tegen man klopte Boom wereldtoppers en specialisten als Alberto Contador, Levi Leipheimer, Luis Léon Sanchez, David Millar, Roman Kreuziger en Samuel Sanchez. Een carrière als in een jongensboek krijgt steeds meer vorm. "Het gevoel was geweldig vandaag, maar ik moet toch bekennen, dat dit mij ook verbaast."

Je heb lang moeten wachten na jouw race. Hoe spannend was het?
"Toch best wel heel erg op het laatst. In eerste instantie rekende ik nergens op. Ja, ik had een goed gevoel en ik had lekker gereden en me volledig gegeven. Maar er kwamen nog zoveel kanonnen. Topvijf had ik al heel erg goed gevonden, maar die eerste plaats kreeg steeds meer vorm. Tot mijn stomme verbazing. Uiteindelijk kwam Jens Voigt nog het dichtste bij, terwijl ik Contador, Leipheimer en Luis Léon verwachtte. Maar al dat wachten, was wel tandenknarsen."

Hoe heb je de proloog aangepakt?
"Ik ben direct vol gegaan. Het was koud, maar ik was goed opgewarmd. Dan is mijn crossverleden een pré. Het eerste deel van de klim reed ik op buitenblad en achteraan 21. Halverwege heb ik overgeschakeld op het binnenblad en na de top weer naar het buitenblad en ook daarna heb ik alles gegeven. De cadans bleef heel goed. Ik heb nooit het gevoel van stilvallen gehad. Nico Verhoeven was een perfecte aangever achter mij. Zijn supporteren was geweldig."

In hoeverre overtreft dit de overwinning in de Vuelta van 2009?
"Die etappezege is toch nog steeds zeer speciaal voor me. Wellicht omdat dat mijn eerste grote overwinning bij de profs was. Het gevoel was in elk geval heel bijzonder. Nu ook, maar de glans van de eerste grote overwinning zit er nu niet aan. Alle toppers man tegen man geklopt? Ja, dat is ook wel weer zo. Wellicht komt het besef straks wel dat dit heel speciaal is. Dat gevoel is er ook wel, maar nog niet zo sterk als vorig jaar in de Vuelta."

Na wat tegenslag begin dit jaar gaat het sinds de Algarve weer beter. Maar voelde je dit zelf aankomen?
"Vorige week voelde ik me goed in de Omloop Het Nieuwsblad. Nog niet top, maar het ging alweer beter dan in de periode daarvoor. Dat gevoel is doorgetrokken. Al is een tijdritje van acht kilometer natuurlijk wel iets anders dan een rit van 160 kilometer of meer. Ik hoop dat ik de komende dagen dit kan doortrekken en nog beter in mijn ritme kom. Dit geel schept natuurlijk verplichtingen en ik zal er alles aan doen het langer vast te houden."

Sprinters zijn de komende dagen de grootste belagers met de bonificaties, maar de marge is al aanzienlijk.
"Ja, dat is het prettige. Er zijn kansen om dit langer vast te houden. Heel leuk en publicitair natuurlijk geweldig voor de ploeg en de sponsor. Maar ik ben voor mezelf niet bezig met het eindklassement. Als straks op weg naar Mende mannen als Contador en Valverde op de pedalen gaan staan, ben ik gezien. Al zal ik mijn huid duur verkopen. Ik zal er alles, maar dan ook alles aan doen, maar de explosiviteit van die mannen bergop heb ik nog niet."

NOG niet? Er zijn mensen die denken en hopen dat Lars Boom ooit klimmersbenen vindt.
"Daar ben ik nu nog lang niet aan toe en ook helemaal niet mee bezig. Ik zie mijzelf nu als een renner voor het klassieke werk. Misschien kan ik straks verder kijken. Als ik ouder ben en sterker. Wellicht ga ik het dan proberen en me er meer op richten. Misschien wordt het dan wat of misschien blijven die klimmersbenen wel weg."