Download Flash om deze content te bekijken:
11/03/10 - Wielrennen
(Tirreno) Paul Martens verrast met tweede plek
Tien graden, vroege vlucht, één ploeg die controleert: alle ingrediënten voor een klassieke rit in Tirreno-Adriatico waren donderdag aanwezig en duidden op een massasprint. Die kwam er ook, waarin er voor het Rabo ProTeam toch een grote verrassing te noteren viel. Op Oscar Freire hoefde niet gerekend te worden, was vooraf al duidelijk, maar Paul Martens toonde zich een waardige vervanger. Alleen Tom Boonen kon Martens van een overwinning afhouden, maar de tweede plek was een resultaat om trots op te zijn.
Bij de foto: Tom Boonen juicht. Paul Martens berust in zijn tweede plaats.
Ploegleider Frans Maassen was dan ook vol lof over zijn pupil. "In de Ruta del Sol liet Paul al zien goed te zijn. Hij trok daar de sprint voor Oscar aan, maar wist zelf ook nog goede klasseringen te rijden. Dan weet je dat de vorm goed is. Omdat Oscar nu nog wat ziekig is, kon Paul echter zijn eigen kans gaan. En die heeft hij met beide handen vastgepakt. Een podium met Boonen, Martens en Bennatti: dat is geen misselijke uitslag."
Volgens Frans Maassen geeft dit ook vertrouwen aan de ploeg. "Oscar heeft nog wel enkele dagen nodig om beter te worden. Maar nu weten we ook dat we de kaart Martens uit kunnen spelen." Ook voor Paul Martens zelf is dit fijn, zo legde Maassen uit. "Dit helpt hem in de hiërarchie naar boven. Er zit namelijk nog zeker groei in. Zeker op aankomsten als vandaag, waar het licht bergop gaat, moet hij zijn mannetje kunnen staan."
Voor de overige renners van de Rabo-ploeg was het een rustige etappe. "Het was belangrijk dat Robert Gesink geen tijd zou verliezen," lichtte Frans Maassen het doel van de etappe toe. "Dat is gelukt en daarom hadden enkele mannen als Nick Nuyens, Sébastian Langeveld en Paul Martens de vrijheid om in de finale zelf iets te proberen. Helaas reed Sébastian in de finale lek, zodat hij nog moest haasten om terug te komen. Maar wat Paul liet zien, was een superprestatie!"
11/03/10 - Wielrennen
(Parijs-Nice) Raboteam kiest even voor de luwte
De ploegleiders van de Raboploeg waren vooraf unaniem. Donderdag viel voor het team weinig eer te behalen. "De feiten lagen er. We zijn de trui kwijt en dit was dé rit die Contador had aangestipt. Een lange vlucht was een zinloze missie en verspilde energie. Daar wilden we echt niet voor gaan", legde Erik Dekker de keuze uit. "We waren vandaag gewoon kansloos om een korte uitslag neer te zetten. Je moet dan vooruit kijken en de prioriteiten verleggen. Naar de komende dagen."
Tankink klampt lang aan
Zeven renners gingen toch op avontuur, maar in het tweede deel van de koers riep Astana de aanvallers tot de orde. In de laatste vijftien kilometer kregen de renners vervolgens twee beklimmingen voor de kiezen. Een bescheiden klimmetje en een taaie van weliswaar slechts drie kilometer, maar wel tegen gemiddeld 10,7%. Op de eerste klim lieten zes van de acht Rabo's de toppers lopen. Even later haakte ook Dennis van Winden af, maar Bram Tankink bleef aanklampen in de eerste groep. Pas op de slotklim moest hij er ook af. Tankink hield het verlies 'beperkt' tot een dikke twee minuten.
Erik Dekker: "Niet zo beroerd wat Tank laat zien. Voor de rest was het in de luwte voor ons. Niet van harte, want het was zwaar genoeg. In temperaturen tussen de twee graden onder en twee graden boven nul. Bovendien hadden we de afgelopen dagen natuurlijk al veel gegeven. Deze rit was niks voor ons. Morgen en overmorgen zijn de weersverwachtingen iets beter en ligt het profiel van de ritten ons ook wat beter. Wellicht kan daar nog wel iets gebeuren."
10/03/10 - Wielrennen
Lars Boom: ´Teleurgesteld maar ook voldaan´
Bitter was Lars Boom (foto) na het verlies van de gele trui in Parijs-Nice niet, maar wel toch licht teleurgesteld. Na de mindere benen van dinsdag hield hij er al stilletjes rekening mee, dat het einde van zijn 'regeerperiode' in de Koers naar de Zon aan het naderen was. Het verlies van geel deed ook niet zozeer pijn, maar wel de wijze waarop. Vlak voor de slotklim waar de beslissing viel, voelde hij zich immers goed. "Ik ben vooral teleurgesteld, dat ik niet in die tweede groep zit. Daar had ik gewoon bij moeten zijn."
Een clichévraag van jewelste, maar hoe voel je je nu?
"Nou, ik zit nu toch met een apart gevoel op bed in mijn hotelkamer. (lachend) Mijn laptop heeft net de geest gegeven en dat is jammer, maar niet de reden. Ik had er toch iets meer van verwacht. Op veertig kilometer voelde ik me niet zo goed, maar daarna kwam ik er door. Het gevoel werd hoopvol. Ik marcheerde goed en daardoor kreeg ik toch een beetje hoop."
Maar die vervloog snel op dat slotklimmetje. We zagen je goed zitten, maar daarna kwam je niet meer in beeld. Wat gebeurde er precies?
"De ploeg heeft me prima begeleid na de voorlaatste klim en Tommie Leezer zette me perfect af onderaan dat slotklimmetje. Ik wilde me toen graag testen en was vol vertrouwen, maar toen ze op de pedalen gingen staan, blokkeerde het gewoon. Ik probeerde nog wel, maar moest wegsturen en dat was geen lekker gevoel kan ik je verzekeren."
Uiteindelijk vallen de verschillen nog mee, maar ook in de tweede groep was je het geel kwijt geweest.
"Dat verzacht het eigenlijk niet helemaal, want ik vind, dat ik gewoon in die tweede groep had moeten zitten. Vooraf had ik dat laatste klimmetje notabene zwaarder ingeschat dan het uiteindelijk bleek te zijn, maar toch kon ik niet versnellen. Daar baal ik best wel een klein beetje van. En ik weet zeker dat ik wel goed ben. Niet top, maar wel goed. Dat blijkt wel. Dinsdag had ik geen goede benen, woendag weer wel."
Maar het waren toch geweldige dagen?
"Jazeker. Toen ik hier zondag aan de proloog begon, was dat ook niet met het gevoel die even te winnen en daarna nog drie dagen in het geel rond te rijden. De ploeg heeft het geweldig gedaan en ik ben over mezelf ook best tevreden. Maar de boog kan nu kennelijk nog niet altijd gespannen blijven staan."
Je hebt in Nederland wel een hoog verwachtingspatroon gecreëerd. Ze zien de boom de hemel ingroeien.
"Ja, dat die beleving er kennelijk is, hoorde ik net ook van een journalist. Leuk dat de mensen zo meeleven en zo enthousiast zijn, maar ze moeten nu niet direct teveel van mij verwachten. Ik ben nog steeds gewoon Lars Boom. Ik bouw aan een carrière en ben er nog lang niet. Hierdoor laat ik me in elk geval niet beïnvloeden. Ik weet wat ik zelf kan en dan komt het uiteindelijk allemaal wel goed. Dat is nog steeds zo gegaan."
Waar gaat het nu de komende dagen/weken naartoe?
"Nog vier dagen hier in Parijs-Nice presteren en toch ook nog genieten. Daarna even mijn rust nemen en vervolgens vermoedelijk aan de start in Milaan-Sanremo. Ik heb de ploegleiding aangegeven dat ik graag in die koers van start ga. De Primavera is een aparte belevenis hoor ik. En het is goed om in de aanloop naar de Vlaamse klassiekers toch nog een koers van 260 tot 300 kilometer te rijden. Dat heb ik gewoon nodig, net als deze Parijs-Nice en net als de afgelopen zware dagen. Daar word ik alleen maar beter van."
Ga naar het Rabo fotoalbum
De ploegleiders van de Raboploeg waren vooraf unaniem. Donderdag viel voor het team weinig eer te behalen. "De feiten lagen er. We zijn de trui kwijt en dit was dé rit die Contador had aangestipt. Een lange vlucht was een zinloze missie en verspilde energie. Daar wilden we echt niet voor gaan", legde Erik Dekker de keuze uit. "We waren vandaag gewoon kansloos om een korte uitslag neer te zetten. Je moet dan vooruit kijken en de prioriteiten verleggen. Naar de komende dagen."
Tankink klampt lang aan
Zeven renners gingen toch op avontuur, maar in het tweede deel van de koers riep Astana de aanvallers tot de orde. In de laatste vijftien kilometer kregen de renners vervolgens twee beklimmingen voor de kiezen. Een bescheiden klimmetje en een taaie van weliswaar slechts drie kilometer, maar wel tegen gemiddeld 10,7%. Op de eerste klim lieten zes van de acht Rabo's de toppers lopen. Even later haakte ook Dennis van Winden af, maar Bram Tankink bleef aanklampen in de eerste groep. Pas op de slotklim moest hij er ook af. Tankink hield het verlies 'beperkt' tot een dikke twee minuten.
Erik Dekker: "Niet zo beroerd wat Tank laat zien. Voor de rest was het in de luwte voor ons. Niet van harte, want het was zwaar genoeg. In temperaturen tussen de twee graden onder en twee graden boven nul. Bovendien hadden we de afgelopen dagen natuurlijk al veel gegeven. Deze rit was niks voor ons. Morgen en overmorgen zijn de weersverwachtingen iets beter en ligt het profiel van de ritten ons ook wat beter. Wellicht kan daar nog wel iets gebeuren."
Bitter was Lars Boom (foto) na het verlies van de gele trui in Parijs-Nice niet, maar wel toch licht teleurgesteld. Na de mindere benen van dinsdag hield hij er al stilletjes rekening mee, dat het einde van zijn 'regeerperiode' in de Koers naar de Zon aan het naderen was. Het verlies van geel deed ook niet zozeer pijn, maar wel de wijze waarop. Vlak voor de slotklim waar de beslissing viel, voelde hij zich immers goed. "Ik ben vooral teleurgesteld, dat ik niet in die tweede groep zit. Daar had ik gewoon bij moeten zijn."
Een clichévraag van jewelste, maar hoe voel je je nu?
"Nou, ik zit nu toch met een apart gevoel op bed in mijn hotelkamer. (lachend) Mijn laptop heeft net de geest gegeven en dat is jammer, maar niet de reden. Ik had er toch iets meer van verwacht. Op veertig kilometer voelde ik me niet zo goed, maar daarna kwam ik er door. Het gevoel werd hoopvol. Ik marcheerde goed en daardoor kreeg ik toch een beetje hoop."
Maar die vervloog snel op dat slotklimmetje. We zagen je goed zitten, maar daarna kwam je niet meer in beeld. Wat gebeurde er precies?
"De ploeg heeft me prima begeleid na de voorlaatste klim en Tommie Leezer zette me perfect af onderaan dat slotklimmetje. Ik wilde me toen graag testen en was vol vertrouwen, maar toen ze op de pedalen gingen staan, blokkeerde het gewoon. Ik probeerde nog wel, maar moest wegsturen en dat was geen lekker gevoel kan ik je verzekeren."
Uiteindelijk vallen de verschillen nog mee, maar ook in de tweede groep was je het geel kwijt geweest.
"Dat verzacht het eigenlijk niet helemaal, want ik vind, dat ik gewoon in die tweede groep had moeten zitten. Vooraf had ik dat laatste klimmetje notabene zwaarder ingeschat dan het uiteindelijk bleek te zijn, maar toch kon ik niet versnellen. Daar baal ik best wel een klein beetje van. En ik weet zeker dat ik wel goed ben. Niet top, maar wel goed. Dat blijkt wel. Dinsdag had ik geen goede benen, woendag weer wel."
Maar het waren toch geweldige dagen?
"Jazeker. Toen ik hier zondag aan de proloog begon, was dat ook niet met het gevoel die even te winnen en daarna nog drie dagen in het geel rond te rijden. De ploeg heeft het geweldig gedaan en ik ben over mezelf ook best tevreden. Maar de boog kan nu kennelijk nog niet altijd gespannen blijven staan."
Je hebt in Nederland wel een hoog verwachtingspatroon gecreëerd. Ze zien de boom de hemel ingroeien.
"Ja, dat die beleving er kennelijk is, hoorde ik net ook van een journalist. Leuk dat de mensen zo meeleven en zo enthousiast zijn, maar ze moeten nu niet direct teveel van mij verwachten. Ik ben nog steeds gewoon Lars Boom. Ik bouw aan een carrière en ben er nog lang niet. Hierdoor laat ik me in elk geval niet beïnvloeden. Ik weet wat ik zelf kan en dan komt het uiteindelijk allemaal wel goed. Dat is nog steeds zo gegaan."
Waar gaat het nu de komende dagen/weken naartoe?
"Nog vier dagen hier in Parijs-Nice presteren en toch ook nog genieten. Daarna even mijn rust nemen en vervolgens vermoedelijk aan de start in Milaan-Sanremo. Ik heb de ploegleiding aangegeven dat ik graag in die koers van start ga. De Primavera is een aparte belevenis hoor ik. En het is goed om in de aanloop naar de Vlaamse klassiekers toch nog een koers van 260 tot 300 kilometer te rijden. Dat heb ik gewoon nodig, net als deze Parijs-Nice en net als de afgelopen zware dagen. Daar word ik alleen maar beter van."
Ga naar het Rabo fotoalbum
Sébastian Langeveld verlaat de ploeg op Mallorca. Hij laat zijn knie in Nederland onderzoeken. Sébastian Langeveld (foto) heeft dinsdagochtend wegens aanhoudende knieklachten de Raboploeg op Mallorca verlaten en is teruggekeerd naar Nederland. Daar zal hij zijn knie de komende dagen nader laten onderzoeken. Er staat onder meer een MRI-scan gepland. De klassiekerspecialist was in de Challenge de Mallorca nog niet in actie gekomen. De ploegleiders Erik Dekker en Jan Boven hielden hem de eerste dagen wegens een lichte knie-irritatie aan de kant. Toen dinsdagochtend bij een kleine test bleek, dat de klachten niet waren verminderd, werd besloten de renner terug te laten keren Nederland. "We gaan nog steeds er van uit, dat het wel meevalt, maar het was toch beter een en ander intensief te laten onderzoeken. Het voorjaar komt snel dichterbij", aldus Erik Dekker.
De renners van het Raborenner ProTeam ondergaan in 2009 liefst 484 bloed- en urinetests. De dertig renners, die in 2009 uitkwamen voor het Rabo Pro Team zijn vorig jaar in totaal 484 keer getest. Sinds het in werking treden van het biologisch paspoort, waarvan de Rabo Wielerploegen een van de grondleggers is, komt het aantal tests over de duizend. Het grote aantal tests maakt het de UCI mogelijk een individueel profiel op te stellen, waardoor afwijkingen makkelijker op te sporen zijn. Naast het door de renners zorgvuldig invullen van de zogenoemde Whereabouts in Adams, financiert de Rabo Wielerploeg het paspoort, net als de andere ProTour ploegen met 120.000€ per jaar.
De 484 tests bestonden uit 304 bloedtests en 180 urinetests, deels in- en buiten competitie. Gemiddeld werden de renners dus iets meer dan 16 keer getest. Denis Menchov (foto); Juan Manuel Garate, Robert Gesink en Oscar Freire behoorden tot de meest geteste renners.
"Het biologisch paspoort vraagt een inspanning van iedereen binnen de ploeg; renners dienen hun verblijfplaatsen perfect in te vullen, beschikbaar te zijn voor tests. De renners hebben deze taak gelukkig prima opgepakt", aldus Harold Knebel, algemeen directeur van de Rabo Wielerploegen.
Tests in overzicht:
|
|
Bloedtest: |
Urinetest: |
Totaal: |
|
Menchov |
21 |
21 |
42 |
|
Garate |
19 |
9 |
28 |
|
Freire |
17 |
10 |
27 |
|
Gesink |
16 |
10 |
26 |
|
Flecha |
13 |
7 |
20 |
|
Clement |
13 |
7 |
20 |
|
Posthuma |
11 |
8 |
19 |
|
Dam ten |
11 |
7 |
18 |
|
Martens |
13 |
5 |
18 |
|
Boom |
10 |
8 |
18 |
|
Moerenhout |
12 |
5 |
17 |
|
Groot de |
12 |
5 |
17 |
|
Weening |
10 |
6 |
16 |
|
Leezer |
10 |
6 |
16 |
|
Nierman |
12 |
4 |
16 |
|
Langeveld |
7 |
9 |
16 |
|
Tankink |
11 |
3 |
14 |
|
Tjallingii |
9 |
5 |
14 |
|
Kozontchuk |
9 |
5 |
14 |
|
Hayman |
10 |
3 |
13 |
|
Brown |
6 |
7 |
13 |
|
Stamsnijder |
8 |
4 |
12 |
|
Flens |
7 |
4 |
11 |
|
Reus |
5 |
6 |
11 |
|
Nuyens |
7 |
4 |
11 |
|
Emden |
7 |
3 |
10 |
|
Mollema |
5 |
3 |
8 |
|
Maar de |
4 |
3 |
7 |
|
Horrillo |
5 |
2 |
7 |
|
Ardila |
4 |
1 |
5 |
|
|
304 |
180 |
484 |
Graeme Brown laat zich zien in ´The Smokefree Perth Criteriums´. Hij wint een rit en het klassement. Graeme Brown (op de foto met Brown junior) komt deze week naar Europa. De afgelopen dagen sloot hij zijn voorbereiding op het Europese seizoen in eigen land af met een start in 'The Smokefree Perth Criteriums'. Vier criteriums in de buurt van Perth. De als gastrenner voor Team Atomic Brooks uitkomende Raborenner won het tweede criterium en verdedigde met succes in de laatste rit van dinsdag zijn leidende positie in het klassement. Brown begon het kwartet races met een vierde plaats. Daarna volgde een eerste, derde en vijfde positie in de enkele keren in de Australische avonduren gereden criteriums. Na een ritoverwinning in de Jayco Bay Classic, vlak voor de Tour Down Under, bracht Brown daarmee zijn totaal aantal zeges voor dit seizoen op drie. Zij het dat de laatste twee gezien het niet al te sterke deelnemersveld in Perth geen bijzonder karakter hebben.
In de tweede race van het jaar is het raak voor Oscar Freire. Een kort interview. In eigen land laat Oscar Freire (foto) deze dagen zien, dat hij nog lang niet versleten is. In de Challenge de Mallorca werd de Spaanse topsprinter van het Rabo ProTeam achtereenvolgens derde en eerste. De eerste overwinning al op zak na twee dagen koers in het nieuwe jaar. Toch is er niet zo veel veranderd in vergelijking met vorig jaar zegt hij in een kort interview. "Het verschil tussen winst en verlies is voor sprinters minimaal. Of de vorm nu goed is of niet."
Een bliksemstart. Hoe lang is dat geleden?
"Nu al de tweede race winnen, geeft inderdaad wel een leuk gevoel, maar we moeten niet overdrijven. Ik ben nu niet zoveel beter dan vorig jaar rond dezelfde tijd. Wat wel heel lekker is, is het gevoel met de ploeg hier. De samenwerking met Tom Leezer was zondag en vandaag uitstekend. Gisteren was het eigenlijk de eerste keer. Dat was een test, we maakten een klein foutje, maar eigenlijk was het gevoel erg goed. Vandaag ging het zo soepel, het kon in principe niet meer mis gaan."
Hoeveel betekent dit voor het zelfvertrouwen, na het mindere tweede deel van vorig seizoen?
"Het verandert niet zoveel, want zelf heb ik nooit getwijfeld. Ik kan het nog steeds. Het verschil tussen winst en verlies is voor sprinters minimaal. Of de vorm nu goed is of niet. Vorig jaar reed ik ook de tweede helft goed, maar het hangt van zoveel factoren af. Geluk, vorm van de dag, de omstandigheden en soms is een ander ook gewoon beter. Vorig jaar werd ik in Californië op de derde dag, ook mijn derde race van het jaar, tweede. Het verschil met de nummer een was heel klein. Ik bedoel maar. Ook toen zat er een bliksemstart in."
Ben je verrast door Tom Leezer?
"Niet echt. Ik wist natuurlijk wat Tom kan. We hebben alleen samen nog niet vaak de kans gehad dit te laten zien. Tom was vorig jaar in het voorjaar heel goed bezig met Graeme Brown. Toen heeft hij al laten zien, dat hij dit werk heel erg goed aan kan. Verder dit seizoen met Tom? Misschien. Het is nog vroeg. De belangrijkste wedstrijd voor mij dit voorjaar is Milaan-Sanremo. Of dat samen met Tom zal zijn, dat valt nog lang niet te voorspellen."
Je klopt vandaag wel André Greipel. De eerste maand van dit seizoen dé sprinter.
"Tot 150 meter van de finish reed hij naast mij, maar daarna heb ik hem niet meer gezien. Het was lekker op de streep af te gaan met de steun van de ploegmaats. Het kon eigenlijk niet meer fout gaan. Ik voelde me sterk en de aanloop was perfect. Maar nogmaals, de vorm is niet echt beter dan vorig jaar in deze periode. Toen was ik ook niet slecht."
Oscar Freire wint in zijn tweede wedstrijd van het jaar de tweede rit van de Challenge de Mallorca. Oscar Freire (foto) heeft maandag in zijn tweede wedstrijd van het jaar zijn eerste zege binnen gehaald. Freire was de rapste in de tweede rit van de Challenge de Mallorca, de 172,5 kilometer lange Trofeo Cala Millor. Hij klopte in de sprint de in de Tour Down Under succesvolle Duitser André Greipel en zijn Spaanse landgenoot Koldo Fernandez. Freire rijdt evenals Tom Leezer de komende twee ritten niet mee, maar verschijnt donderdag in de slotetappe wel aan de start. De overwinning van de Spanjaard was er volgens ploegleider Erik Dekker een uit het boekje. "De ploeg heeft formidabel werk verricht. Eerst hebben ze Lars Boom, Tom Leezer en Oscar goed voorin gehouden. Lars, die zeer sterk reed, heeft vervolgens Tom en Oscar op de perfecte positie afgezet en Oscar kwam de laatste 150 meter uit het wiel van Tom. Er was geen houden aan."
De ploegleider was vooral opgetogen over Tom Leezer, die in Australië bij Down Under nog niet super uit de verf kwam, maar nu al twee dagen op rij een geweldige tandem vormt met Oscar Freire. "Tom en Oscar hebben dit nog nooit samen kunnen doen. En eerlijk gezegd was het zondag nog belangrijker dan vandaag. Toen bleek dat het heel goed functioneert. De winst van vandaag is daar een uitvloeisel van."
Freire komende dagen niet
De massasprint was eigenlijk onvermijdelijk. Ook al reed vroeg een groepje weg, van wie Ronan van Zandbeek het nog het langste vol hield. De renner van Van Vliet werd vijftien kilometer voor de finish ingelopen, waarna de sprintersploegen niets meer weggaven. In de laatste anderhalve kilometer nam de Raboploeg duidelijk het initiatief, waarna Freire het karwei afmaakte.
Erik Dekker: "Helemaal zoals Oscar het zelf wilde. Nadat hij de finish had bestudeerd, vroeg Oscar aan Tom niet te vroeg aan te gaan. Het liep een beetje omhoog en er stond ook wat wind. Vervolgens klopt alles tot in de perfectie. Ja, daar mogen we best trots op zijn. Ook al is dit geen wereldkoers en is het nog vroeg, maar dit smaakt wel naar meer." Freire en Leezer worden de komende twee dagen in twee bergritten door het middelgebergte op Mallorca aan de kant gehouden. Bauke Mollema en Joost Posthuma vervangen de twee sprinters.
Met nog twee weken voor de boeg zit er zondag net een toptien plaats in voor de Rabocrossers. In de Superprestige cross van Zonhoven konden Bart Aernouts (foto) en Gerben de Knegt zich zondag niet mengen in de strijd om de prijzen. Dit keer bleven ook klasseringen in de directe subtop buiten handbereik, hoewel Aernouts nog tot twee ronden voor het einde in de kopgroep mee reed. Hij werd uiteindelijk zevende. Op het loodzware, maar ook spectaculaire parkoers vond Gerben de Knegt nooit zijn ritme. Hij werd elfde. Sven Nys won zijn tweede grote veldrit in twee dagen. Nys verraste in de laatste ronde vier medevluchters met een aanval op een van de twee taaie klimmen in het rondje van Zonhoven. Wereldkampioen Zdenek Stybar reageerde te laat en kon daarna niet meer counteren. De grote man van het eerste deel van het seizoen, Niels Albert, bleek andermaal aan het einde van zijn latijn. Hij werd met de nodige moeite nog vijfde.
Voor de Raborenners geldt inmiddels ook, dat het slot van het seizoen op het juiste moment komt. Aernouts en De Knegt waren in december duidelijk de besten van de rest na Nys, Stybar en Albert, maar die kwalificatie is nu van toepassing op Klaas Vantornout en Kevin Pauwels. Aernouts reed voor de tweede achtereenvolgende dag wel een degelijke cross, maar toen twee ronden voor het einde Niels Albert op karakter probeerde weg te komen uit de kopgroep van zeven, moest de RaboBelg als enige lossen. Gerben de Knegt reed op dat moment op een kleine minuut. Hij kon er net niet een toptienplaats uitsleuren.
Oscar Freire wordt derde in de eerste rit van de Challenge de Mallorca. Robbie McEwen wint. Het Rabo ProTeam is zondag de Challenge de Mallorca redelijk goed begonnen. Winst zat er weliswaar niet in, Robbie McEwen won in een massasprint na 113 kilometer de etappe (Trofeo Palma de Mallorca), maar Oscar Freire (foto) werd derde bij zijn seizoendebuut. Kai Reus verzamelde onderweg via een eerste en derde plaats voldoende punten voor de leiding in het Meta Volante-klassement. De Challenge de Mallorca duurt tot en met aanstaande donderdag en bestaat uit vijf afzonderlijke semiklassiekers. Iedere dag mag de ploeg een andere formatie van tien renners opstellen. Alleen de klassementsleider is verplicht te starten. De Raboformatie is met zestien man op Mallorca neergestreken. Zondag reden naast Oscar Freire en Kai Reus ook Tom Leezer, debutant Steven Kruijswijk, Maarten Tjallingii, Lars Boom, Juanma Garate, Tom Stamsnijder, Nick Nuyens en Koos Moerenhout.
Reis verdedigt maandag sprinterstrui
Van die tien worden maandag Garate, Kruijswijk en Tjallingii vervangen door Laurens ten Dam, Grischa Niermann en Bram Tankink. Het was aanvankelijk ook de bedoeling dat Sébastian Langeveld zou rijden, maar deze wordt door een lichte irritatie aan de knie uit voorzorg aan de kant gehouden. "Eigenlijk kan Kai daardoor zijn leiderstrui van de tussensprints verdedigen. Een leuk begin, wellicht kan dat nog een vervolg krijgen", aldus Erik Dekker, die samen met Jan Boven de ploegleider van dienst is op Mallorca.
Dekker was goed te spreken over het optreden van zijn team in de korte eerste rit. "Een weinig spannend parkoers. Eigenlijk twee rechte lijnen over de boulevard. Maar het was amusant. En de jongens hebben zich goed getoond. Kai Reus was heel actief. Steven Kruijswijk heeft goed werk in de finale verricht." Dekker zag ook dat de samenwerking tussen Tom Leezer en Oscar Freire in de eindsprint veelbelovend was. "Het was de eerste keer dat ze als duo actief waren en dat ging eigenlijk heel redelijk. Nog niet perfect, want dan had Oscar wellicht kunnen winnen. Maar het smaakte in elk geval naar meer."
Dood Ballerini
Tijdens de koers bereikte Dekker het tragische nieuws van het dodelijke ongeval van de voormalige Italiaanse topper en bondscoach Franco Ballerini. Hij kwam zondag om het leven bij een autorally in de buurt van Florence. Na afloop van de etappe op Mallorca bleken nog weinigen op de hoogte van diens dood. "Veel ploegleiders wisten nog van niets. Toen het bekend werd, waren we hier al onderweg. Tijd om er bij stil te staan, is er dan ook nog niet geweest, maar dat zal denk ik nog wel gaan gebeuren."
