Luis Leon Sanchez (foto) kan met een goed gevoel naar de Olympische Spelen, waar hij zowel in de wegwedstrijd als de individuele tijdrit van start gaat. Zaterdag liet de Spanjaard van de Rabobank Wielerploeg nogmaals zien, dat hij in topvorm verkeert. In de grote tijdrit van de Tour was alleen het koningskoppel van Team Sky beter dan de Spaanse kampioen in die discipline. De derde plek in de daguitslag mag het team koesteren als een mooie illustratie voor de derde Tourweek. De vier Raborenners bleken onverzettelijk en mengden zich dagelijks in de strijd. Bradley Wiggins won met overmacht voor ploeggenoot Christopher Froome en zette de kroon op zijn zo goed als zekere Tourzege.

In het Rabokamp werd op basis van de tijdrit-kwaliteiten en de vorm van Luis Leon Sanchez rekening gehouden met een goede klassering, maar de derde plaats was buiten verwachting. Binnen de ploeg hoopten ze op 'top tien'. “We zagen Luis een hele goede tijdrit rijden, maar wisten daarna eigenlijk twee uur lang nog niks”, vertelde ploegleider Nico Verhoeven. “Zijn cadans was onderweg heel goed. Hij liet nergens iets liggen." Het vertrouwen speelde daarbij een grote rol. "De ploeg was deze week ondanks alles toch in de winning mood. Dat gevoel had Luis Leon zeker meegenomen. Hij was toch ons boegbeeld. Zo zie je maar hoe belangrijk het was, dat hij In het begin van de Tour in koers is gebleven.”

Sanchez legde de 53,3 kilometer lange tijdrit met behoorlijk veel tegenwind af in 1 uur, 6 minuten en 3 seconden. Die tijd was heel lang goed voor de eerste plek. De Spanjaard mocht plaats nemen op de zogenaamde hotseat en keek ruim twee uur naar de concurrentie. De verwachting was dat de klassementsrenners sneller gingen rijden. Maar nadat Cadel Evans er niet aan te pas kwam, Tejay van Garderen na een snel eerste deel toch weer tijd verloor en Christopher Froome hetzelfde overkwam, groeide even hoop op een verrassing. De tweede tussentijd van Bradley Wiggins maakte echter aan alle illusies een einde. Hij was daar al meer dan een minuut sneller. Het was wel de derde keer deze week dat de Sky-trein Sanchez dwars zat. Een keer leverde dat Peter Sagan ritwinst op, vrijdag Mark Cavendish en vandaag Wiggins zelf.

Nico Verhoeven was daarover niet teleurgesteld. “Het was natuurlijk wel verwacht, dat Luis Leon niet ging winnen. Wiggins reed constant harder en Froome's laatste stuk was weer heel goed.” De ploegleider was toch apetrots op zijn team. “We hebben volgens mij bij de media en de fans in de laatste anderhalve week met dat kleine ploegje van ons een bepaald gevoel los gemaakt. Daar past deze derde plaats ook heel mooi bij. Een mooie bekroning van een prima week. De ploeg heeft geweldig werk afgeleverd en Sanchez was ons zeer sterke speerpunt. Wij verlaten morgen met opgeheven hoofd de Tour en Luis Leon gaat met heel veel zelfvertrouwen naar de Olympische Spelen.”

Volg de Olympische Spelen van minuut tot minuut op jouw tablet met de de #ziningoud app van Rabobank.

iPhone & iPad

Android

De vier overgebleven Rabobank-renners in de Tour de France gingen nog eens flink aan de bak in de achttiende etappe. Steven Kruijswijk, Laurens ten Dam en Bram Tankink zorgden ervoor dat Luis Leon Sanchez dicht in de buurt bij een tweede overwinning kwam. De Spanjaard was na afloop teleurgesteld dat hij net voor de finish werd teruggepakt, maar was heel blij met het optreden van zijn teamgenoten. “Dat we dit nog kunnen aan het einde van zo’n zware Tour, is heel positief.”

Luis Leon Sanchez was verrast dat hij na de twee zware ritten na de rustdag nog zulke goede benen had. “Ik had niet verwacht dat het zo goed zou gaan. Ik bleek toch weer redelijk hersteld van de zware etappes gisteren en eergisteren. Uiteraard vind ik het heel jammer dat ik het net niet haalde, maar tegen Cavendish was vandaag gewoon niemand opgewassen. Ik houd dan ook een positief gevoel over aan deze rit. Ondanks dat we maar met een klein ploegje zijn overgebleven, rijden we toch weer serieus mee voor de overwinning”, vertelde Sanchez in finishplaats Brive-la-Gaillarde. Hij is in ieder geval tevreden over zijn vorm aan het einde van een zware Tour. “Het is een mooi uitgangspunt voor de Olympische Spelen.”

Het was serieus hard werken voor de overgebleven renners van Rabobank in de op twee na laatste etappe. Bram Tankink, die voor rustdag serieus aan afstappen dacht, ging er in ieder geval weer vol moraal tegenaan. “Ik ben niet super, maar ik kan weer werken voor de ploeg”, vertelde de wegkapitein na afloop. Toen Luis aangaf dat hij goede benen had, twijfelden de drie overige ploegleden geen moment. “Het was nog tachtig kilometer naar de finish dus het was nog een beetje vroeg om met z’n drieën op kop te gaan rijden. Toen vervolgens de achterstand begon op te lopen, gaf Nico aan dat het echt moest gaan gebeuren anders zouden ze te ver weg lopen. Jammer dat Luis het net niet kon afmaken, maar het was een moedige poging.”

Laurens ten Dam zette zich ook zonder morren op kop. “Ik wist dat Luis goed was en zo’n dertig kilometer voor de streep nam hij ook nog een flinke beurt op kop over. Vanaf dat moment ben ik ook mee gaan rijden om de kopgroep terug te pakken, of in ieder geval het verschil zo klein te maken dat Luis naar de koplopers kon springen. Het is zonde dat we het net niet redden, maar we strijden wel weer mee voor de overwinning. Dat is ook belangrijk.”

Op de valreep van de Tour pakte de Rabobank Wielerploeg vrijdag bijna een tweede prijs. Luis Leon Sanchez (foto) maakte in de slotkilometer deel uit van een kopgroepje. In het wiel van Nicholas Roche leek de Spanjaard op weg naar winst, maar op het laatste rechte stuk naderde het peloton razendsnel. Mark Cavendish verpletterde vervolgens alle hoop in het Rabokamp met een magistrale eindsprint. Sanchez werd op 25 meter voor de streep als laatste van de vluchters ingehaald. De vierde plaats was een schrale troost.

De Raboploeg voerde vrijdag een sterk collectief nummer op. Het team miste weliswaar de vlucht van de dag van zestien renners, maar bracht in de finale kopman Luis Leon Sanchez op prima wijze in stelling. Toen het verschil met de koplopers rond de tweeëneenhalve minuut stokte, ging de miniploeg van Rabobank zich in de laatste zestig kilometer bemoeien met de jacht op de kopgroep. Langzaam liep het verschil terug. Drie man hielden vooraan nog stand met de laatste tien kilometer in zicht, maar samen met Andreas Klöden en Nicholas Roche maakte Luis Leon Sanchez op zeven kilometer van de finish de oversteek.

Omdat Mark Cavendish de laatste beklimming goed had doorstaan, trok Team Sky in de slotkilometers het initiatief naar zich toe. Terwijl Sanchez vooraan tweemaal probeerde om alleen weg te komen, reed net als eerder deze Tour geletruidrager Bradley Wiggins het peloton seconde voor seconde dichterbij. Sanchez beantwoordde een uitval van Nicholas Roche en wachtte wellicht iets te lang in diens wiel. Cavendish naderde in de laatste honderd meter met machtige trappen. Op 25 meter voor de streep was de droom van Sanchez en Rabobank over.

Teleurstelling overheerste daarna binnen het team, dat zo'n geweldige finale had gereden. “Als je ziet hoe dicht je bij winst bent, is dit wel even slikken”, vond Adri van Houwelingen. Maar de ploegleider relativeerde snel. “Al hadden we tijdens de etappe niet meer verwacht, dat we nog zo dicht bij zouden komen zonder man in de kopgroep.” Het team had gezien het karakter van de laatste twee ritten, tijdrit en sprintersetappe in Parijs, alles op vrijdag gezet. “Dit was onze laatste kans. We gingen vol voor Luis Leon. De ploeg heeft dat erg goed gedaan. Hoe het toch nog had kunnen lukken? Misschien heeft Luis Leon in het laatste rechte stuk iets te lang gewacht. Maar Cavendish had toch gewonnen.”

Weer had Nico Verhoeven (foto) een renner in de kopgroep en het was opnieuw Laurens ten Dam die zijn vorm bevestigde. Toen vooraan de schifting viel, moest Ten Dam passen. Volgens Verhoeven verdient Ten Dam een pluim voor zijn instelling. "Lau was voorbestemd voor de rol van meesterknecht in de bergen. We weten allemaal waarom daar niets van terecht is gekomen. Als je dan ziet hoe hij vervolgens een andere rol invult, kun je daar respect voor hebben."

"Het was voor ons een dag waaruit we het maximale moesten halen. Lau heeft dat gedaan. Hij heeft weer veel exposure gehad," stelde Nico Verhoeven. "Meer zat er helaas niet in, omdat Liquigas druk op de kopgroep bleef zetten. Doen ze dat niet, dan heb je kans dat die mannen zomaar tien minuten pakken. Dan kan Laurens toch weer voorin eindigt. Net als woensdag."

'Iedere dag in de aanval'

"Laurens verdient een enorme pluim voor wat hij in de bergen heeft laten zien. Iedere dag in de aanval. Lau was voorbestemd voor de rol van meesterknecht in de bergen. We weten allemaal waarom daar niets van terecht is gekomen. Hij had vandaag bijvoorbeeld ook rustig kunnen blijven zitten. Dan verliest hij zeker minder tijd, maar rijd je anoniem mee. Dan liever dit."

In de komende drie dagen ziet Nico Verhoeven nog één kans voor zijn ploeg. "We hebben nu alleen nog kansen in de etappe van vrijdag. Gezien het lastige karakter van het tweede deel verwacht ik dat veel sprinters gaan afhaken. Of de sprintersploegen alles op alles gaan zetten, is nog maar de vraag. Ik zie het net als de etappe naar Pau, die Fédrigo won. Op het lijf geschreven van Luis Leon? Dat is iets te gemakkelijk gedacht. We weten nog niet hoe Luis Leon de afgelopen dagen is doorgekomen. Dat merken we vrijdag wel in het begin van de etappe."

Ten Dam tevreden over vorm

Laurens ten Dam zat in de laatste bergrit in de kopgroep en bevestigde wederom zijn goede vorm. "Ik ben in de Pyreneeën twee keer in de aanval geweest en ook in de Alpen was ik goed. Ik mag tevreden zijn over mijn vorm," concludeerde Ten Dam. De goede vorm leverde helaas geen ritwinst op. Is zo vaak in de aanval wel een goede tactiek? "Je kunt je afvragen of je niet soms iets moet sparen om op één moment te knallen, dat je één keer alles uit de goede ontsnapping haalt. Maar wanneer is dat moment? Je kunt van tevoren niet weten of dat vandaag of morgen is," stelde Ten Dam.

Nu de bergritten erop zitten, is de kans groot dat Laurens ten Dam in Parijs als beste Nederlander over de streep komt. Ten Dam had het echter graag anders gezien. "Natuurlijk is het leuk, maar ik was liever de vijfde Nederlander als we er één bij de eerste vijf hadden gehad," aldus Ten Dam. Door het wegvallen van zijn kopmannen kon Ten Dam voor zichzelf rijden en zich tonen. Maar hij zou graag in dienst koersen. "Als Robert Gesink en Bauke Mollema in de Vuelta in vorm zijn, rij ik graag voor ze."

Ook in de laatste bergetappe van deze Tour was de Raboploeg donderdag weer in de slag. Laurens ten Dam (foto) toonde een leeuwenhart en ging opnieuw mee in de aanval, maar dit keer moest hij onderweg tol betalen voor alle dagen van offensief koersen. Op de Port de Bales, de laatste col van buiten categorie, ging het licht langzaam uit. Alejandro Valverde bleef als laatste renner over van de kopgroep, waar Ten Dam aanvankelijk ook deel van uitmaakte. De Spanjaard won de rit. Opvallend was dat Christopher Froome bergop veel beter is dan zijn kopman en geletruidrager Bradley Wiggins. De eindzege kan diezelfde Wiggins eigenlijk niet meer ontgaan.

De laatste rit met zware obstakels stond eigenlijk model voor een groot deel van de Tour. Een spijkerhard eerste uur, veel wisselende kopgroepen, uiteindelijk een grote aanval en nauwelijks strijd tussen de grote klassementsfavorieten. De overmacht van Team Sky verlamt de concurrentie en Cadel Evans beleefde weer een slechte dag. De grootste tegenstand had leider Bradley Wiggins nog te duchten van zijn ploegmaat Christopher Froome, die op de slotklim duidelijk de betere benen had. Tot vier keer toe reed de Engelsman weg van zijn kopman, die de meesterknecht steeds tot de orde riep.

Omdat Wiggins zijn ploegmaat niet door liet rijden, kon Alejandro Valverde op de slotklim overleven en zijn mislukte Tour nog van een fraai kleurtje voorzien. Laurens ten Dam maakte in de laatste tien kilometer geen deel meer uit van de groep van de favorieten. De beste klassementsman van de Raboploeg probeerde het ondanks alle vermoeienissen van woensdag weer. Op de eerste drie beklimmingen van de dag kon hij zijn medevluchters nog goed volgen, maar op de Port de Bales werd het uiteindelijk toch te zwaar. Helemaal breken deed Ten Dam echter niet. Ten Dam werd uiteindelijk 38e en zakte daardoor iets in het klassement. Hij staat nu 28e en is daarmee beste Nederlander.

Laurens ten Dam en Steven Kruijswijk trokken na de rustdag met hernieuwde energie in de aanval. Een overwinning leverde het niet op, maar Laurens ten Dam (foto) was met zijn tiende plaats niet ontevreden. Steven Kruijswijk maakte ook deel uit van de kopgroep die in de aanloop naar de Col d’Aubisque ontstond, maar kon in de finale de groep met de gele trui niet voorblijven. “Het is een harde leerschool.”

Laurens ten Dam ging al vroeg in de loodzware rit van Pau naar Bagnères-de-Luchon, met beklimmingen van de Col d´Aubisque, de Col du Tourmalet, de Col d´Aspin en de Col de Peyresourde, in de aanval. “We waren eerst met z’n vijven weg, maar kregen geen ruimte”, pufte Ten Dam na de lange en zware etappe. “In een stuk bergop probeerde ik het weer en weer dacht ik dat we teruggepakt werden, maar op dat moment bleek het peloton al in stukken te zijn gebroken. Zo kwamen we met 38 renners op kop en dat was een ideaal scenario.”

Platte col

De kopgroep, met ook ploeggenoot Steven Kruijswijk, reed gezamenlijk de Aubisque over. Op de Tourmalet sprong Ten Dam met Daniel Martin mee waarna de kopgroep vervolgens uiteen viel. Toen Brice Feillu, Thomas Voeckler en Martin later op dezelfde col hun beslissende demarrage plaatsten, moest Ten Dam echter passen. “Zij demarreerden van achteruit de groep en ik was niet goed genoeg om met ze mee te gaan”, vervolgde Ten Dam die op de Aspin ook Alexandre Vinokourov en Jens Voight moest laten gaan. “De Col d’Aspin is een platte col en ik moet het meer van de steile beklimmingen hebben. Vinokourov en Voight draaiden daar mijn nekkie er af. Natuurlijk had ik liever willen winnen vandaag, maar ik ben toch blij dat ik in deze zware etappe bij de eerste tien ben geëindigd.”

Steven Kruijswijk was na afloop van de etappe minder blij. Ook hij reed mee in de aanval, maar zag in de finale eerst de groep met Bradley Wiggins en later ook Cadel Evans nog voorbij komen. “Ik heb het maar weer geprobeerd, maar ik ben gewoon niet goed genoeg”, stelde een teleurgestelde Kruijswijk na de finish. “Het is jammer dat er niet meer inzit, ik had echt op meer gehoopt in deze ronde. De vorm die ik in de Ronde van Zwitserland voelde groeien, heb ik nu niet meer. Ik vrees dan ook dat een overwinning er deze Tour de France niet meer in zal zitten. Als je op dit niveau mee wilt doen, moet je echt honderd procent zijn en dat ben ik helaas niet. Ik probeer nu zoveel mogelijk op te steken van deze ervaringen. Het is een harde leerschool, hopelijk heb ik er iets aan in de toekomst.”

Genieten

Bram Tankink had de rustdag zichtbaar goed gedaan. Hij arriveerde nog voor de laatste groep bij de finish. “Ik had geluk dat er op de eerste klim rustig werd gereden, dan ben je al een heel eind. Ik heb zelfs weer een beetje kunnen genieten onderweg.” Tankink had voor de rustdag een paar keer serieus aan afstappen gedacht, maar is blij dat hij toch is doorgegaan. “Steven de Jongh heeft tien jaar geleden in de Vuelta een keer tegen me gezegd, dat ik nooit moest afstappen, tenzij het niet anders kan. Want meestal heb je er na tien minuten al spijt van. Daar heb ik vaak aan gedacht deze Tour en ik ben blij dat ik door ben gegaan. Ik voel me nu een stuk beter dan twee dagen geleden. Ik ga zeker naar Parijs!”