Na twee aankomsten bergop was het woensdag in de Vuelta de beurt aan de sprinters. In Logroño boekte John Degenkolb zijn tweede ritzege. De Duitser in Nederlandse dienst (Argos Shimano) klopte Daniele Bennati in een boeiende sprint. Dennis van Winden (foto) gooide zich opnieuw in de strijd van de snelle mannen. Hij was op de twaalfde plaats de beste Raborenner. Het peloton hield zich de gehele etappe in de verstikkende hitte rustig. Ook de Raboploeg maakte van de gelegenheid gebruik om na de inspanningen van de voorgaande dagen niet teveel energie te verspillen. In het klassement veranderde niks. Joaquim Rodriguez bleef leiden, met Bauke Mollema en Robert Gesink binnen negen seconden in de top vijf.

De etappe werd gekenmerkt door een lange vlucht van een avonturier, de Spanjaard Javier Chacon. Hij pakte al snel meerdere minuten in de etappe die bestond uit acht rondjes van 21 kilometer door en rond Logroño. Halverwege bedroeg zijn voorsprong meer dan 12 minuten. Dat was met name het sein voor Argos Shimano de achtervolging op touw te zetten. De marge slonk snel en in de finale werd de eenzame vluchter alsnog ingerekend. Rabobank hield zich afzijdig bij de achtervolging. De ploeg heeft immers geen sprinter bij zich voor de massasprints en bovendien kwam de relatief rustige dag niet ongelegen.

Opeenvolging warme dagen

“Renners zullen niet snel zeggen dat het een makkelijk dagje was, maar het viel vandaag wel mee”, vond ploegleider Adri van Houwelingen. “Ik denk dat de warmte een grotere tegenstander was dan het parcours en dan eigenlijk nog de opeenvolging van warme dagen. Tot nu toe is negentig procent van de koers in deze Vuelta in temperaturen van boven de dertig graden afgelegd. Vandaag was het rond de 35 graden. Dat viel in vergelijking met gisteren en eergisteren nog mee. Maar al die dagen achter elkaar zijn slopend. Daarom kwam het wel goed uit, dat ze in het peloton besloten het wat rustiger aan te doen.”

De ploeg koos voor de start van de etappe al voor dat Dennis van Winden als dé man voor de eindsprint. Niet zozeer als kanshebber voor winst, gaf Van Houwelingen toe, maar ook om hem nog meer ervaring in massasprints op te laten doen. “We bekijken het van dag tot dag met dit soort etappes. Wordt het Matti Breschel, Dennis of eventueel Lars Boom. Geen specialisten voor de massasprint, maar snelle jongens. En inderdaad meer geschikt voor een sprint in een grotere groep. Dennis heeft zijn waarde al bewezen in een sprinttrein. Het is dan goed als hij nog zoveel mogelijk ervaring op doet in een massasprint.”

'Heel gekke sprint'

Dennis van Winden zelf was niet helemaal tevreden met zijn prestatie in de vijfde etappe. “Het leverde niet op wat ik gehoopt had. Het was een heel gekke sprint en alles draait om positionering. Ik zat gewoon niet goed, jammer. Volgende keer beter. Het was wel een makkelijke dag zo met een vluchter. De eerste twee uur reden we 32 gemiddeld. Daarna ging het wel rap, het was ook een snel parcours.”

De Rabobank Wielerploeg blijft inzetten op de sprinttrein. Daar past de verlenging van het contract van Theo Bos (foto) bij. In de anderhalf jaar dat Theo bij de Rabobank ploeg rijdt, is de gewezen wereldkampioen op de baan in volle gang zich te ontwikkelen tot wegsprinter. Dit blijkt niet alleen uit zijn, in totaal acht overwinningen, maar ook uit zijn progressie tot wegrenner en zijn opgedane ervaring in de aanloop naar de sprints.

Ook Theo Bos ziet de ontwikkeling van de sprinttrein met vertrouwen tegemoet: “Met de komst van Mark Renshaw heeft de sprinttak binnen de Rabobank ploeg aan importantie gewonnen. De samenwerking tussen renners en met de mensen eromheen is verbeterd., Ik vind het geweldig om van die ontwikkeling deel uit te maken. Voor mij is deze ploeg de beste optie om me te ontwikkelen als sprinter. Mijn doel is om als wielrenner een bredere basis te krijgen en vandaar uit de sprinterskansen te benutten.”

Erik Breukink: “Door een operatie aan het einde van het vorig seizoen was Theo's voorbereiding op dit seizoen niet optimaal. Een zware val in de Ronde van Italië zorgde vervolgens voor oponthoud in hert traject naar de absolute top. Maar in d Ronde van Turkije bewees hij niet alleen de scherpte van een topsprinter te hebben, maar ook dat het duo Renshaw-Bos goed op elkaar raakt ingespeeld. We zitten in het traject om hem als sprinter naar een hoger niveau te tillen. De volgende stap is om Theo te laten scoren in de wedstrijden van het allerhoogste niveau.”

Theo Bos kan in een volle sprint op zijn fiets snelheden tot boven zestig kilometer per uur bereiken. Dinsdag 19 juni gaat hij in de Rotterdamse haven duelleren met broer Jan, die gebruik maakt van een 'fiets', de VeloX2 (foto), die in theorie snelheden tot ver boven de honderd kilometer per uur kan halen. De VeloX2 is ontwikkeld door studenten van de TU Delft en de VU Amsterdam. Het is de opvolger van de VeloX, waarmee Sebastiaan Bowier in september van het afgelopen jaar een topsnelheid haalde van 130 kilometer per uur, slechts drie kilometer onder het wereldrecord.

Met de nieuwe fiets doet Bowier én Jan Bos in september in het Amerikaanse Nevada een nieuwe aanval op het sprintrecord. Alwin Visker en Wil Baselmans vormen het team voor een aanval deze maand in Duitsland op het werelduurrecord voor aerodynamische fietsen. Dat record staat op 91,6 kilometer.

Na de vorige op het nippertje mislukte poging schaafden de studenten hun ontwerp bij en de nieuwe fiets wordt dinsdag in Rotterdam gepresenteerd. Er volgt direct en test in een broederlijk duel tussen Rabosprinter Theo Bos en voormalig topschaatsen en baanwielrenner Jan Bos. Theo rijdt op zijn eigen 'gewone' fiets. Jan neemt plaats in de druppelvormige VeloX2 waarop hij al sinds november met de andere drie teamgenoten training is.

'Broedertwist'

Teamchef Paul Denissen kijkt uit naar de tweestrijd van de twee oud-wereldkampioenen: "Theo is natuurlijk veel sneller weg, maar zijn top ligt rond de 60 km/u. Jan hoeft bij die snelheid in VeloX2 nog nauwelijks echt moeite te doen en moet makkelijk 80 of 100 kunnen halen. Hopelijk houdt hij zich nog wel een beetje in, we willen onze gloednieuwe fiets natuurlijk wel heel houden”, lacht Denissen.

De fiets is sinds de vorige recordpoging aanzienlijk verbeterd. "De fietsers draaien geen rondjes meer, maar bewegen hun voeten in een langgerekte ellips", vertelt Paul Denissen. "Daardoor konden we de neus van de fiets een flink stuk spitser maken." Ook verbeterden de studenten de stroomlijn door de voorruit te elimineren: de fietsers zien de weg op een beeldschermpje aan boord. “Alhoewel het trapsysteem in de VeloX2 aerodynamisch veel voordelen heeft, moeten de fietsers wel aan de nieuwe beweging wennen om er veel vermogen mee te kunnen leveren”, stelt Niels Lommers, hoofdtrainer van het team en student van de VU. “Elke fietser heeft een eigen ligfiets waar we het elliptische systeem op hebben gemonteerd, dus intussen zijn ze er volkomen aan gewend.”

Theo Bos gaat woensdag niet meer van start in de 17e etappe Pfalzes-Cortina d'Ampezzo in de Giro d’Italia. Voor de sprinter van de Rabobank-ploeg is het met de zware bergetappes die nog op het programma staan belangrijker zich op de rest van het seizoen te richten. De renner is tevreden met het verloop tot nu toe en heeft een grote stap in zijn ontwikkeling gezet.

Ploegleider Jan Boven gaf vooraf aan dat een etappezege het doel was, heeft Theo Bos voldaan aan de verwachting?

“Nou, niet qua etappezege, zoals we vooraf hadden gezegd. We wisten dat we de eerste drie dagen de grootste kans hadden op een etappezege. Dat is niet gelukt. Daarover kunnen we niet tevreden zijn. Maar we weten waaraan dat ligt, die val in de eerste etappe heeft roet in het eten gegooid. Met het herstel daarvan is Theo een paar dagen bezig geweest en nog heeft hij last van zijn rug.”

Ben je tevreden over zijn optreden?

“We hadden vooraf gehoopt dat hij mee zou kunnen doen om een zege. Theo heeft na zijn herstel nog een paar keer goed kunnen werken voor de ploeg en voor Mark Renshaw. Dat heeft ie goed gedaan.”

Had hij deze grote ronde niet uit moeten rijden voor zijn verdere carrière?

“Theo heeft zeker een stap gezet. Als hij door was gereden had hij daar lange tijd voor nodig gehad om te herstellen. Een sprinter is er vooral om wedstrijden te winnen, dat gaat hem hier niet meer lukken. Dus moeten we vooruit kijken. Hij moet nu eerst goed herstellen en dan kijken we waar hij weer aan de start gaat verschijnen.”

Weer een dag met prachtig weer in de Tour Wallonie – Picarde en weer een in vliegende vaart afgewerkte etappe. Het peloton bereikte finishplaats Ichtegem met een gemiddelde snelheid van meer dan 47 kilometer per uur. Daar was Tom Veelers de snelste van het peloton. Hij nam tevens de leiderstrui over van Robbie McEwen. De Raboploeg kon geen vuist maken in de massasprint, Coen Vermeltfoort werd negentiende. De ploeg was onderweg betrokken in een van de twee aanvallen. Maarten Wynants (foto) maakte deel uit van een vlucht van tien renners.

De aanvalslust van de renners was zaterdag bewonderenswaardig, want de snelheid lag de gehele etappe weer zo hoog, dat een kans van slagen bijna nul was. Wynants had nog eens de pech in een grote groep te belanden, want dat vond het peloton al helemaal te gortig. De 'groep Wynants' (tien renners) kreeg niet meer dan dertig seconden. Daarna volgde nog een aanval van vijf renners en die mochten langer 'spartelen'. Na een maximale marge van 3:30 was het echter ook met hen toch snel gebeurd.

“Wij hoopten nog op een kansje in de finale, want in de massasprint hebben we niks in te brengen in deze ronde, maar er was geen beginnen aan. Ze reden dik meer dan vijftig per uur. Dan komt niemand weg”, vertelde ploegleider Jan Boven. Hij is ondanks het uitblijven van resultaat wel tevreden over zijn ploeg in de Frans-Belgische ronde. “Het blijkt weliswaar niet uit de uitslagen, maar de jongens rijden hier prima. Helaas komen we net sprintvermogen te kort, maar we blijven hopen. Zondag sluiten we af met toch zeven lastige rondjes met een pittig klimmetje. Dat wordt toch even anders.”

Er viel vrijdag opnieuw niet veel te beleven in de Tour Wallonie-Picarde. Een lange min of meer uitzichtloze vlucht van negen renners en een supersnelle finale waarin uitbraken kansloos waren. De weer onvermijdelijke massasprint werd opnieuw door een Australiër gewonnen. Na donderdag Robbie McEwen was het vrijdag de beurt aan Christopher Sutton. McEwen bleef wel leider. De Raboploeg raakte de beoogde sprinter Coen Vermeltfoort door mechanische pech in de finale kwijt. De tweede sprinter Graeme Brown is momenteel niet in goede doen. “Dan houdt het voor ons in een massasprint helemaal op”, oordeelde ploegleider Jan Boven (foto).

Boven zat er niet mee, dat hij geen vertegenwoordiger had in de vlucht van de dag. “Die groep werd op dertig kilometer van de streep weer ingelopen en dat voelden we de hele rit wel aan komen. In deze omstandigheden, met het mooie weer en op dit parkoers is het bijna onmogelijk om vooruit te blijven.” Dat was donderdag al zo en vrijdag niet anders. Jan Boven: “Ze reden weer 46 gemiddeld en in de finale nog veel harder. Iedereen ziet dat een poging dan eigenlijk kansloos is. Een man heeft het nog geprobeerd, die kreeg drie seconden en dat was het dan.”

Voor het laatste klimmetje moest Coen Vermeltfoort van fiets wisselen door problemen met zijn stuur. De sprinter kon na een stevige inspanning aan de voet nog aansluiten, maar moest vlak voor de top weer lossen. “Toen hield het voor ons wat de massasprint betreft op. Graeme Brown is momenteel niet goed genoeg om mee te doen. Het is jammer, maar het is niet anders”, aldus Jan Boven, die voor de komende dagen hetzelfde scenario verwacht. “Het weer blijft mooi en het parkoers is niet veel anders. Niet selectief genoeg in elk geval. We blijven hopen op een verrassing, maar het gaat in deze omstandigheden eerlijk gezegd moeilijk worden.”