Ook in de slotrit van de Tour de France toonde de Raboploeg haar vechtlust. Bram Tankink (foto) zat mee in een kopgroep op de Champs-Élysées. Deze vlucht pakte in de finale bijna dertig seconden voorsprong, maar het peloton hield het onder controle. Drie kilometer voor de streep werden de laatste drie vluchters teruggepakt, waarna de renners zich op konden maken voor de traditionele sprint. Tour-winnaar Bradley Wiggins maakte nog indruk door de sprint aan te trekken voor Mark Cavendish, die zijn derde ritzege in deze Tour pakte.

Ook dit jaar begon de slotetappe aan een rustig tempo en was er voor de leiders in de verschillende klassementen tijd om een voorproefje op hun successen te nemen. Eenmaal in Parijs werd het tempo opgeschroefd. Toch wist Jens Voigt nog een mooie kopgroep op te zetten, waarin ook Bram Tankink plaatsnam. De sprintersploegen deden echter hun werk en het werd een koninklijke sprint, waarin Cavendish duidelijk de sterkste was. Hiermee kwam een einde aan een Tour waarin de Raboploeg met behoorlijk wat pech te kampen kreeg, maar waarin zij ook een leeuwenhart toonde.

'Serieus koers'

"Het was serieus koers vandaag," stelde Bram Tankink. Hij wist zich in de kopgroep op de Champs-Élysées te rijden. "Dat is wel supergaaf. Er staat veel volk hier, dat geeft wel een kick. Ik wilde één keer als eerste over de finish heen, dan denkt Roos thuis dat ik gewonnen heb." Terugkijkend op deze ronde zei Tankink: "Met die valpartij werd het redelijk dramatisch, maar het is nooit een vervelende Tour geworden. De ploegleiding bleef achter ons staan en we wilden er zelf wat van maken. Dan winnen we met Luis Leon ook nog een etappe."

'Aparte Tour'

"Ik ben blij dat ik er ben," lachte Laurens ten Dam na afloop. "Drie weken is lang, het is tijd om naar huis te gaan." Hij eindigde op de 28e plaats als beste Nederlander en eerste Raborenner. "Dit is het beste wat ik in me had, ik heb alles gegeven. Ik kijk tevreden terug. Waar ik goed moest zijn, was ik goed." Ten Dam was in de bergen dagelijks vooraan te vinden, waar het met het oog op een ritzege misschien verstandiger was om op een rit te gokken. "Misschien wel, maar je wilt ook geen kansen laten lopen. Daarom bleef ik het proberen."

Ondanks de malheur in het begin, zag Ten Dam ook lichtpunten in deze Tour. "Het was een aparte Tour, met vijf man die snel uitvielen. Het laatste deel was echter een van de leukste Tourweken die ik meegemaakt heb. De sfeer tussen de vier renners was goed en ook de ploegleiding bleef ons oppeppen. We hebben erg veel gelachen. Ons grootste pluspunt was dat we ons niet bij de pakken neerlegden. Elke dag stelden we ons weer een doel en daar werkten we naartoe. Met Luis Leon hadden we ook een klasbak."

De tijdrit van Bonneval naar Chartres was de laatste grote krachtmeting van deze Tour. Luis Leon Sanchez plooide zich nog één keer en had lang de snelste tijd achter zijn naam. Alleen de beste twee renners van deze ronde konden hem van een tweede ritzege afhouden. Voor Sanchez was deze tijdrit een mooie bevestiging voor de Olympische Spelen, maar hij is ook blij dat hij weer naar huis mag. Ook Steven Kruijswijk kijkt uit naar het einde van deze Tour. En Laurens ten Dam is tevreden over de vorm die hij drie weken lang liet zien.

"Het was een lang, snel parkoers. Ik voelde me vanaf het begin goed en ik was direct geconcentreerd," beschreef Luis Leon Sanchez zijn tijdrit. "Met het oog op de Olympische Spelen is dit een mooie bevestiging. Met dit resultaat kan ik thuiskomen. Ik vond het ook belangrijk de Tour goed af te sluiten, zeker na mijn polsblessure in het begin van deze ronde. Na mijn val in de eerste etappe heb ik het rustiger aan gedaan om te herstellen en later in de Tour nog goede resultaten neer te zetten. Dat is gelukt," kon hij tevreden concluderen.

Week om uit te rusten en krachten op te doen

"Ik ben blij dat ik morgen weer naar huis kan en mijn dochter weer kan zien," liet Luis Leon Sanchez weten. "Ik heb nu een week om uit rusten en krachten op te doen voor de Olympische Spelen. Ik zou daar graag kampioen willen worden." Sanchez kwam ook nog een keer terug op zijn ploeg. "We hebben een fantastisch team. Natuurlijk is het heel jammer dat we slechts met zijn vieren zijn gefinisht, maar met die vier hebben we het wel goed gedaan. We hebben ons laten zien en toch goede resultaten neergezet."

Laurens ten Dam reed een degelijke tijdrit en beëindigt de Tour zeer waarschijnlijk als beste Nederlander. "Van mijn vier Tours is dat al de derde maal, maar zeker deze keer had ik dat niet verwacht," stelde Ten Dam. "Ik had graag als Rogers of Porte voor een van onze klassementsrenners gereden. Maar toen dat niet mogelijk bleek, heb ik mijn rol anders opgepakt en volgens mij goed ingevuld. Ik denk dat ik een goede Tour heb gereden en ik hoop dat ik de mensen ook een beetje vermaakt heb."

Zeven lastige ritten, zeven keer goed

"Ik heb al vaker in mijn carrière dit niveau gehaald, maar nu heb ik het drie weken volgehouden." Laurens ten Dam is tevreden over zijn vorm deze Tour. "Er waren zeven lastige bergritten en zeven keer heb ik goed gereden. Vier keer zat ik mee in de kopgroep, twee keer bleef ik bij de groep gele trui en één keer heb ik Bauke Mollema en Robert Gesink geholpen. Daar mag ik best trots op zijn." De Tour kent nog één etappe, maar voor Ten Dam is het daarna nog niet over. "Ik rij de eerste week zeven criteriums. Dus tel maar uit wat ik ga doen!"

"Een tijdrit voelt nooit lekker," stelde Steven Kruijswijk na afloop van de tweede lange rit tegen de klok. "Ik heb stevig doorgereden, maar had niet de benen om goed te rijden." Hij is blij dat zijn eerste Tour er bijna op zit. Hij had zich deze heel anders voorgesteld. "Ik zit er wel echt doorheen. Ik heb na de tegenslag mezelf in de bergetappes een aantal dagen maximaal gegeven en geprobeerd mee te zitten. Je merkt dat zo'n ronde mentaal heel zwaar is. Ik heb lang naar deze Tour toegeleefd en nu is het wel op."

Weer had Nico Verhoeven (foto) een renner in de kopgroep en het was opnieuw Laurens ten Dam die zijn vorm bevestigde. Toen vooraan de schifting viel, moest Ten Dam passen. Volgens Verhoeven verdient Ten Dam een pluim voor zijn instelling. "Lau was voorbestemd voor de rol van meesterknecht in de bergen. We weten allemaal waarom daar niets van terecht is gekomen. Als je dan ziet hoe hij vervolgens een andere rol invult, kun je daar respect voor hebben."

"Het was voor ons een dag waaruit we het maximale moesten halen. Lau heeft dat gedaan. Hij heeft weer veel exposure gehad," stelde Nico Verhoeven. "Meer zat er helaas niet in, omdat Liquigas druk op de kopgroep bleef zetten. Doen ze dat niet, dan heb je kans dat die mannen zomaar tien minuten pakken. Dan kan Laurens toch weer voorin eindigt. Net als woensdag."

'Iedere dag in de aanval'

"Laurens verdient een enorme pluim voor wat hij in de bergen heeft laten zien. Iedere dag in de aanval. Lau was voorbestemd voor de rol van meesterknecht in de bergen. We weten allemaal waarom daar niets van terecht is gekomen. Hij had vandaag bijvoorbeeld ook rustig kunnen blijven zitten. Dan verliest hij zeker minder tijd, maar rijd je anoniem mee. Dan liever dit."

In de komende drie dagen ziet Nico Verhoeven nog één kans voor zijn ploeg. "We hebben nu alleen nog kansen in de etappe van vrijdag. Gezien het lastige karakter van het tweede deel verwacht ik dat veel sprinters gaan afhaken. Of de sprintersploegen alles op alles gaan zetten, is nog maar de vraag. Ik zie het net als de etappe naar Pau, die Fédrigo won. Op het lijf geschreven van Luis Leon? Dat is iets te gemakkelijk gedacht. We weten nog niet hoe Luis Leon de afgelopen dagen is doorgekomen. Dat merken we vrijdag wel in het begin van de etappe."

Ten Dam tevreden over vorm

Laurens ten Dam zat in de laatste bergrit in de kopgroep en bevestigde wederom zijn goede vorm. "Ik ben in de Pyreneeën twee keer in de aanval geweest en ook in de Alpen was ik goed. Ik mag tevreden zijn over mijn vorm," concludeerde Ten Dam. De goede vorm leverde helaas geen ritwinst op. Is zo vaak in de aanval wel een goede tactiek? "Je kunt je afvragen of je niet soms iets moet sparen om op één moment te knallen, dat je één keer alles uit de goede ontsnapping haalt. Maar wanneer is dat moment? Je kunt van tevoren niet weten of dat vandaag of morgen is," stelde Ten Dam.

Nu de bergritten erop zitten, is de kans groot dat Laurens ten Dam in Parijs als beste Nederlander over de streep komt. Ten Dam had het echter graag anders gezien. "Natuurlijk is het leuk, maar ik was liever de vijfde Nederlander als we er één bij de eerste vijf hadden gehad," aldus Ten Dam. Door het wegvallen van zijn kopmannen kon Ten Dam voor zichzelf rijden en zich tonen. Maar hij zou graag in dienst koersen. "Als Robert Gesink en Bauke Mollema in de Vuelta in vorm zijn, rij ik graag voor ze."

Na een heel snel begin, was het met niemand in de kopgroep min of meer een tussenetappe voor de vier overgebleven Raborenners. Dat hoeft echter niet te betekenen dat het makkelijk is. Zeker niet als je last hebt van je rug, zoals Bram Tankink (foto). Tankink en zijn ploegleider Nico Verhoeven kijken terug op de vijftiende etappe. "De rustdag is nu heel welkom, voor de hele ploeg," liet Verhoeven weten.

Bram Tankink had het deze rit niet makkelijk, zeker niet in het snelle begin. "Ik heb vlak na de start één keer meegesprint, toen blokkeerde mijn rug direct. En elk klimmetje erna moest ik eraf. Kwam ik terug, moest ik er weer af. Op een gegeven moment zag ik auto nummer 22, toen wist ik dat het goed mis was." De redding kwam uit onverwachte hoek, vertelde Tankink. "Ik begon me al zorgen te maken, maar juist op dat moment stopten ze om te plassen. Dat was mijn geluk. En gisteren voelde ik me nog goed. Maar goed dat het morgen rustdag is, misschien gaat het daarna beter."

Hopen op een vlucht in de Pyreneeën

“Bram heeft sinds zijn val al last van zijn rug. De ene dag wat erger dan de andere. Zo lang het rustig gaat, met weinig tempoversnellingen, lukt het wel," vertelde ook ploegleider Nico Verhoeven. "Toen hij het vandaag probeerde en diep ging, kreeg hij meteen last. Gelukkig viel het op het juiste moment stil. Als je nog zeventig kilometer in je eentje verder moet, wordt het een moeilijk verhaal. De rustdag komt nu als geroepen. Behandelen en dan hopen dat hij het vanaf woensdag weer gaat redden. Hij zal in elk geval redelijk in orde moeten zijn op het moment waarop we de Pyreneeën induiken.”

“We hadden niet de verwachting, dat we vandaag een hoofdrol zouden kunnen vervullen. De ploeg is gewoon te klein om er elke dag vol in te vliegen," gaf Nico Verhoeven aan. "We hebben daarvoor andere ritten aangestipt dan deze naar Pau. De eerste anderhalf uur was het weer volle bak. Daarna viel het gelukkig iets stil en hadden ze bij ons het idee, dat ze een beetje konden herstellen. Met uitzondering van Bram dan wel. De rustdag is nu heel welkom, voor de hele ploeg. In de Pyreneeën hopen we nog een vlucht mee te kunnen pakken. En dan zal het daarbij van Lau moeten komen. We gaan het in elk geval toch weer proberen.”

Zaterdag werd Luis Leon Sanchez nog in de laatste kilometer van de etappe bijgehaald, maar ditmaal kon de zege hem niet ontgaan. Hij zat samen met Steven Kruijswijk in de kopgroep en liet op elf kilometer zijn laatst overgebleven medevluchters achter. Een mooie beloning voor zijn aanvallende instelling volgde. "Gisteren gaf me de bevestiging dat ik in topconditie verkeer."

Hoe welkom is deze zege?

"Dit was een belangrijke overwinning, die ik ook zeker aan de ploeg te danken hebt. Niet alleen aan Steven, die mij vandaag fantastisch heeft geholpen. Het is erg prettig in zo'n ontsnapping een ploegmaat mee te hebben zitten. Maar de groep heeft zich ondanks de tegenslag als een eenheid opgesteld en ook dat voelt als een enorme steun."

Na je pech in het begin van de Tour moet dit een grote opluchting zijn.

"Mijn val in het begin van de Tour en mijn polsblessure vormden natuurlijk een vervelende start van deze ronde. Ik wilde erg graag een vierde Touretappe winnen. Maar ik ben me gelukkig steeds beter gaan voelen. Daardoor kon ik steeds actiever rijden en vooral gisteren gaf me de bevestiging dat ik in topconditie verkeer."

Het is alweer je vierde ritwinst in de Tour.

"Ik wilde per se weer een rit winnen dit jaar. Normaal pak ik deze al redelijk in het begin van de Tour, maar nu moest ik wat langer wachten. Ook dus door die blessure. Maar ik ben het blijven proberen en vandaag werd ik beloond. Het was niet makkelijk met renners als Sagan en Gilbert in de groep, dus wilde ik op tijd gaan. Een goede tactiek, bleek."

En nu nog een week te gaan. Gaan jullie zo door?

"Deze overweging kwam natuurlijk op een goed moment, zowel voor mezelf als voor de ploeg. We hebben nog een week te gaan naar Parijs en dit is zeker een motivatie om er nog meer van te maken. We zijn weliswaar nog maar met zijn vieren, maar met de eenheid zit het bij ons zeker goed. Dit is ook echt een beloning voor ons allemaal, óók voor de renners die al thuis zijn."

Even leek Luis Leon Sanchez (foto) zaterdagmiddag op weg naar het eerste succes van de Rabobank Wielerploeg in deze Tour. Hij demarreerde op twee kilometer van de streep uit een eerste groep van 45 renners en kreeg even later Matthieu Sprick bij zich. Maar het was nota bene geletruidrager Bradley Wiggins die de poging van het duo onschadelijk maakte. Wiggins achterhaalde Sanchez en Sprick op vierhonderd meter van de finish in een poging zijn ploegmaat Boasson Hagen voor de dagzege te lanceren. Dat zat er echter niet in. André Greipel pakte zijn derde etappeoverwinning door groenetruidrager Peter Sagan op de meet te verslaan.

De etappe kende één noemenswaardige hindernis, een steil klimmetje van de derde categorie op twintig kilometer van de streep. Op deze klim werden de laatste vluchters teruggepakt en ontplofte de koers. Een groep van 45 renners wist een gaatje te slaan. Laurens ten Dam zat net daarvoor achter een valpartij, waardoor hij de aansluiting niet kon maken. De Raboploeg had alleen Luis Leon Sanchez in de groep vooraan. Toen die in twee waaiers brak en Sanchez in de tweede zat, zag het er even niet goed uit. Maar het smolt weer samen en Sanchez waagde op twee kilometer van de streep nog een ultieme poging.

Luis Leon Sanchez wist een gaatje te slaan, waarna Sprick zich bij hem voegde. Aangezien de sprinterstrein van Greipel opgerookt was, zag het er even goed uit en leken deze twee om de zege te mogen vechten. Maar Wiggins reed het gat dicht voor zijn sprinter Boasson Hagen en op 400 meter van de meet was Sanchez' kans verkeken. Hij bolde als 32e over de finish. Laurens ten Dam kwam in een groep met onder anderen ploeggenoot Bram Tankink en sprinter Cavendish op acht minuten over streep. In het klassement won hij desondanks twee plaatsen en staat hij 27e. Steven Kruijswijk finishte ten slotte op twaalf minuten.

Bram Tankink begon als wegkapitein van een ambitieuze ploeg aan deze Tour de France. Pech gooide echter alles in de war, zowel voor hemzelf als voor de ploeg. Hij vertelt zijn verhaal, over de sfeer in de ploeg en zijn rug die deze ronde tegenwerkt. "Zodra het meer dan vijf kilometer bergop gaat, blokkeert mijn rug."

Hoe ben je de dag doorgekomen?

"In begin had ik het zwaar. Als ik volle bak bergop rijd, krijg ik last van mijn rug en dan is het lastig rijden. Ik kwam echter in de grupetto terecht en vooraan viel het wat stil. Daardoor ging het beter en konden we terugkomen bij het peloton. Al met al ben ik blij dat ik deze dag goed doorgekomen ben."

Maar Parijs halen zit er wel in?

"Parijs wil ik sowieso halen. Ik heb wel vaker halverwege een grote ronde tegenslag gehad en dan kwam ik er meestal weer doorheen. Daar hoop ik nu ook een beetje op. Het is de eerste keer dat ik zo'n last van mijn rug heb. De conditie is verder wel goed en de benen zijn ook in orde, maar zodra het meer dan vijf kilometer bergop gaat, blokkeert mijn rug. Als mijn rug kan herstellen, zal het rijden dus ook makkelijker gaan."

Je had je rol als wegkapitein vast anders voorgesteld…

"Deze Tour is gewoon zwaar balen. Voor mij, voor de ploeg, voor iedereen. We kwamen hier met hoge ambities en die kunnen we door overmacht niet waarmaken. Zelf baal ik natuurlijk dat ik door mijn rug niet kan brengen wat ik normaal wel kan en voor de ploeg mag het verhaal duidelijk zijn. Hiervoor kom je niet naar de Tour."

Jullie zijn nog met vier man in koers. Is het moeilijk de sfeer erin te houden?

"De strijdlust is er nog zeker. Laurens rijdt fantastisch, die rijdt hier een heel goede wedstrijd. Luis Leon hebben we al vaker vooraan gezien. Steven gaat als hij maar enigszins het idee heeft dat het kan. En ik strijd van achter. Maar natuurlijk is het raar om maar met vier man te zijn. De bus is wel leeg nu. Eén voordeel: het is goed voor het herstel. Laurens ligt alweer languit te slapen!"

De Raboploeg blijft het deze Tour proberen, maar makkelijk is dat niet. Voor Bauke Mollema en Mark Renshaw was het zelfs te veel, zij stapten af. Steven Kruijswijk en Laurens ten Dam zaten dan weer in de kopgroep, hoewel een val in de afdaling van de Madeleine voor Kruijswijk de zoveelste tegenslag was. Laurens ten Dam hield dapper stand tot aan de laatste klim, daar ontploften zijn benen. Mollema, Ten Dam en Kruijswijk vertellen hun verhaal.

Afgelopen zondag streed Bauke Mollema nog dapper mee in de kopgroep, maar het was duidelijk dat de gevolgen van de val in de zesde etappe groot waren voor de Raborenner. In de elfde etappe was het over. Al op de eerste beklimming kneep Mollema in de remmen. "Ik kwam niet meer vooruit, alles zit vast," stelde hij helaas vast. "Ik ben al een paar dagen aan het forceren. Ik kan beter goed herstellen, dit heeft weinig zin." Zeker in zo'n zware rit heb je dan te lijden, liet Mollema weten. "Als alles vast zit, dan zijn de benen ook niet meer goed natuurlijk."

Worstelen naar de finish

Laurens ten Dam was wederom de beste Nederlander in koers. Tot aan de slotklim reed hij in de voorste gelederen, maar daar ontploften zijn benen. "Ik heb vandaag volle bak afgezien, maar zat mee in de goede groep," vertelde Ten Dam. "Onder aan de laatste klim ging Velits aan, de kramp schoot er meteen in. Vervolgens was het worstelen naar de finish. Die laatste klim was loodzwaar. Ik zag dat ik 15 kilometer per uur reed en dacht: 'Nog een uur…'. Gelukkig vlakte het nog wat af, maar het was afzien."

"Het is leuk dat ik goede benen heb en de eer van de ploeg hooghoud, maar ik had het liever anders gezien," vatte Laurens ten Dam de dag voor de Raboploeg samen. "We hadden voor deze Tour heel andere doelstellingen. Maar dat mocht niet zo zijn. Ik heb echter alles gegeven en gedaan wat ik kon." Onderweg zag Ten Dam al dat Rolland erg sterk was. "Die reed echt goed, daar kon ik niet tegenop. Maar ik hoop dat jullie genoten hebben van wat ik heb laten zien."

Betere momenten in andere koersen

Ook Steven Kruijswijk zat op de eerste klim in de kopgroep, maar miste door een val in de afdaling van de Madeleine de aansluiting. "Ik zat iets achter de groep en probeerde met een paar man aan te sluiten," beschreef hij het moment van zijn val. "Ik gleed echter weg in de bocht en moest toen op de auto wachten. Daarna heb ik maar op het peloton gewacht." Op de Croix de Fer reed Kruijswijk vervolgens zijn eigen tempo. "Ik ben met renners meegereden die mijn tempo reden. Dit was het maximale. Maar het is balen dat als je alles geeft, je op achterstand binnenkomt."

Uiteraard baalt Steven Kruijswijk van het verloop van zijn eerste Tour. "Ik heb in andere koersen betere momenten gekend," gooide hij er een eufemisme tegenaan. "Ik ging hier met heel andere verwachtingen naartoe." De val in de afdaling van de Madeleine was de zoveelste tegenslag. "Eigenlijk is dat het verhaal van de hele Tour: het gaat niet lekker, dus nu ook niet." Kruijswijk blijft dapper proberen, maar makkelijk is dat niet. "Zoals er nu gereden wordt, is proberen bijna het maximale. De Sky-ploeg controleert wel heel erg. Maar goed, wie weet welke kansen de laatste week nog brengt."

Luis Leon Sanchez (foto) deed deze tiende etappe een serieuze gooi naar zijn vierde overwinning in een Tour-rit. Hij zat mee in een kopgroep van 25 man en bleef in de voorste gelederen, ook toen deze van 25 naar vier en later vijf renners was teruggebracht. Op de Col de Grand Colombier zette hij zelfs een solo op, maar de overwinning was uiteindelijk niet voor hem.

"Als je wint, ben je blij. Maar als je verliest, ga je meteen kijken waar het mogelijk misging," stelde Luis Leon Sanchez. "Ik dacht dat ik beter was en besloot aan te vallen. Ik kon echter niet standhouden en daar betaalde ik later de rekening voor. Dat was wel een teleurstelling." Bovendien lag de aankomst Thomas Voeckler beter, dacht Sanchez. "Er moest toch veel geklommen worden en de aankomst was ook zwaar. Ik kan dit ook wel, maar Voeckler kan dit ook goed. Misschien dat ik bij een sprint meer kans had. Maar al met al was het zeker geen slechte etappe voor mij."

Fijne bevestiging

Met Luis Leon Sanchez had de Raboploeg een sterke man mee in de kopgroep. Maar ook Laurens ten Dam liet zien dat zijn vorm goed is. "In het begin van de rit was ik nog even weg. Maar toen wij teruggepakt werden, ging Devenyns. Gelukkig hadden we Luis Leon mee," liet Ten Dam weten. Vervolgens bleef Ten Dam tot in de laatste kilometer bij de beste klassementsrenners. "Tot 500 meter zat ik tussen alle kopmannen, dus dat geeft moraal. Het liefst rijd je natuurlijk een mooie uitslag, maar dit is wel een fijne bevestiging dat de vorm goed is. En als je niveau goed is, kan het nog een leuke Tour worden."

Er komen nog een paar mooie bergritten aan, waar Laurens ten Dam zich graag wil laten zien. "Ik denk dat ik vandaag en zondag bij de twintig tot vijfentwintig sterkste renners bergop hoorde. Morgen, overmorgen en in de Pyreneeën wil ik mijn neus aan het venster steken en erin kletsen. De Madeleine komt al vrij vroeg, hopelijk kan ik daar al een gaatje slaan en wegraken." De Grand Colombier kwam Ten Dam goed over, hoewel hij op de laatste klim meer afzag. "Daar reed Porte zo hard, dat ik blij was dat ik op een gegeven moment Nibali zag. Kon Porte het weer wat rustiger aan doen."

De Raboploeg heeft haar klassementsambities even opgeborgen, maar niet haar strijdlust. De focus is verlegd naar etappezeges en dus moet er gedemarreerd worden om in de juiste ontsnapping te zitten. Vanaf de start van de achtste rit waren de Raborenners dan ook erg actief en uiteindelijk raakten Laurens ten Dam, Steven Kruijswijk (foto) en Bauke Mollema in een grote kopgroep weg. Robert Gesink had helaas een mindere dag en moest al snel het peloton laten gaan.

Bauke Mollema was vanaf het begin actief en zat meerdere keren mee, ook in de beslissende ontsnapping. "Ik had toch niks meer te verliezen. Je weet dat dit een etappe is waar een grote kans is dat vluchters vooruit blijven. Ik ging er gewoon voor. In het begin ging het zo hard, die eerste anderhalf uur. Uiteindelijk rijden we weg met een mooie groep, maar toen was ik eigenlijk al kapot." Met Steven Kruijswijk en Laurens ten Dam had Mollema twee ploeggenoten mee. "Dat was op zich heel goed, maar we waren alledrie al zo kapot om daar te zitten. De samenwerking was ook niet echt lekker daar vooraan. We kregen niet de ruimte die je dan moet hebben. Dan wordt het 'm niet."

'In één streep naar de kopgroep'

Laurens ten Dam reed dus naar de kopgroep toe, in een keiharde rit. "In het begin zat ik en bloc, kon ik niet mee," liet Ten Dam weten. "Op die klim waar ik ging, voelde ik me goed. Ik reed eigenlijk in één streep naar de kopgroep. Op het moment dat ik aansloot, ging Kessiakoff. Ik heb even te lang getwijfeld om mee te gaan. Misschien had ik dat direct moeten doen, want ik had echt een goed moment. In de finale liep ik even leeg. En Pinot en Gallopin waren even te sterk voor me."

Ook Steven Kruijswijk toonde zich deze achtste etappe meermalen vooraan. Nu de klassementsambities van de ploeg voorlopig even opgeborgen zijn, was dat ook de bedoeling. "Na gisteren hebben we onze doelen een beetje verlegd naar de etappes. En dit was de eerste kans om mee te zitten en voor de overwinning te rijden." Dat lukte ook met drie man, maar afmaken zat er niet in. "Het heeft me eigenlijk een beetje genekt dat ik te vroeg en te veel mee wilde springen. Maar wie niet waagt, wie niet wint." Het blijft wat hem betreft ook voorlopig het strijdplan. "Er komen nog een paar mooie etappes aan. Het feit dat je met drie man voorop zat, is al een goed teken. Ik denk dat we ons kop niet laten hangen."

Lange dag

Het lukte Robert Gesink helaas niet om vooraan mee te doen. "In het begin had ik het lastig en moeite om het tempo te volgen. Er werd aardig hard gedemarreerd steeds. Ik kwam in een groepje gelosten te zitten. Dan weet je dat het een lange dag gaat worden." De naweeën van de val zijn voor hem goed voelbaar. "Ik voel me niet even goed, anders had ik wel beter gereden. Ik ben in dit rondje al eens vijfde geweest, dus ik denk dat ik zelf toch wel een redelijk niveau heb. Maar ik ben hard gevallen en dat weten mensen wel. Ik ben geen renner die daar de dagen erna makkelijk mee om kan gaan blijkbaar."

De eerste bergrit kwam voor een groot deel van het peloton op een slecht moment, één dag na die rampzalige valpartij. Zo ook voor de getroffen Raborenners. Voor de slotklim ging het nog, maar daar werden de verschillen duidelijk. Laurens ten Dam stond Bauke Mollema en Robert Gesink (foto) zo goed en zo kwaad als het ging bij.

"Vandaag was de slotklim heel zwaar, het was heel lastig," liet Bauke Mollema weten. "Ik was nog niet super van die val gister." Bovendien begon de slotklim slecht voor Mollema. "Onderaan zaten we ook nog op een gaatje omdat Leipheimer in die afdaling een gat liet vallen. Dan begin je al slecht aan die klim. We bleven op 100 meter hangen. Het is meer dat je al een kleine inspanning hebt gedaan voor je die klim moet doen. Dat was jammer, maar we waren niet goed genoeg vandaag." De val van vrijdag had zijn sporen nagelaten. "Gisteren speelt zeker mee. Het is nooit lekker om te vallen. Ik ben geschaafd, dus dan ben je nog redelijk stijf. Dat zit wel in je lichaam."

Voor de tweede dag op rij dus tijdsverlies voor Bauke Mollema. "Ik verlies meer dan twee minuten. Dat is heel veel." Dat vraagt om een ander strijdplan voor de rest van deze ronde. "We moeten nu kijken, misschien de plannen bijstellen. Je weet nooit hoe je tijd kunt winnen. Alleen volgen gaat niet genoeg zijn nu. Dus ik denk wel dat we ergens in de aanval moeten gaan en hopen zo wat tijd terug te pakken." Mollema blijft in elk geval hoop houden. "Ik denk als we hier goed van herstellen de komende dagen, dan zijn we weer goed. Hopelijk zit er nog een dagsucces in dan."

'Het klassement ligt in duigen'

Ook Robert Gesink had het zwaar op de slotklim. "Het was heel lastig. Ik voelde me onderweg heel goed, maar aan de voet van de laatste klim blies ik me op. Het ging gewoon niet meer." Aan Laurens ten Dam had Gesink een goede hulp, maar dat kon ook niet baten. "Lau reed keihard tempo. We zaten eerst samen met Bauke, maar ik ontplofte als ik weet niet wat. Kijk, natuurlijk, je bent gisteren gevallen. Dat neem je de volgende dag mee. Dat lijkt me logisch. Voor de rest ging het niet harder. Het klassement was gisteren al een onmogelijke droom geworden voor dit rondje en dat was vandaag extra duidelijk."

"Het klassement ligt in duigen. Ik kan er voor de rest niet veel over zeggen," stelde Robert Gesink. "Het was een zware dag, er werd hard gereden. Luis Leon zat supergoed mee. Ik heb zelf maximaal gereden en kwam ruim tekort. We weten allemaal hoe ik hiervoor was, hoe goed ik was in Californië en Suisse. Zoiets kan niet in één keer weg zijn. Maar ja, je bent gisteren op je bakkes gegaan. Dat moet je niet doen, maar ja, dat is gebeurd. Vandaag was het niet wat ik ervan gehoopt had," was Gesinks bittere conclusie.

Vrijbuiteren

Laurens ten Dam heeft op de slotklim nog veel werk verzet voor Robert Gesink en Bauke Mollema. Onderaan moest hij eerst een gat dichtrijden. "Daarna ben ik met Robert en Bauke in mijn wiel naar boven gereden. Op drieëneenhalf demarreerde Bauke nog een beetje en toen ben ik bij Robert gebleven. Bauke ging me net even te hard. Gelukkig kon Robert zijn ritme weer herpakken. Na zo'n valpartij als gisteren, als je je dan in de eerste twee kilometer over de kop rijdt op zo'n steile klim, dan sta je gewoon stil. En als je weer gaat ademen en een versnellinkje rond krijgt, dan kom je wel weer boven. De laatste paar kilometers gingen weer beter, want we haalden nog veel renners in."

Zondag staat er weer een zware rit op het programma. "Morgen zal niet veel veranderen," denkt Laurens ten Dam. "We moeten eerst even de rustdag afwachten, dan zien we daarna wel weer verder. Morgen kan ik in de aanval, Luis Leon heeft het vandaag laten zien. Maar het is ook geen kwestie van playstationnen, hè. In de aanval zit je niet zomaar, daar moet je een beetje geluk bij hebben. Als ik voor mezelf spreek, voel ik me wel goed. Dat is wel positief. Ik hoop dat die mannen er na de rustdag weer doorheen komen en dat we dan nog twee weken kunnen vrijbuiteren."

Het geluk stond in de zesde etappe niet aan de zijde van de Raboploeg. De drie kopmannen liepen dankzij een massale valpartij niet alleen fysieke schade op, maar kwamen ook op achterstand binnen. Robert Gesink (foto) en Bauke Mollema waren dus twee van de slachtoffers, Laurens ten Dam zag het gebeuren. "Het was net alsof je een loopgraaf indook. Overal schaafwonden, mensen die lagen te schreeuwen, pijn."

Direct na de wedstrijd vertelde Robert Gesink zijn verhaal. "Op het moment gaat het wel, ik heb niet superveel pijn. Het is gewoon verschrikkelijk balen." In het begin van de etappe maakte Gesink al kennis met het asfalt. "In het begin van de koers was het een beetje nat. We reden een natte rotonde op. Greipel komt onderdoor, slaat onderuit en neemt mij mee. Maar dat was niks eigenlijk. We fietsen verder. Maar op 25 kilometer van het einde gingen we naar beneden, we gingen best hard. Voor mij valt er een en de rest ken je van tv. Ik kreeg een fiets van Luis Leon Sanchez, dat ging natuurlijk ook lekker. Ik heb daarna een andere fiets gepakt."

Fysiek was het ook een behoorlijke klap. "Ik lig aan alle kanten open. En ik heb veel tijd verloren. Dat is klote. Voor de rest kan ik er ook niet veel nuttigs over zeggen." En dat terwijl de Tour tot nu toe juist naar wens verliep. "Het liep voor de rest als een trein, iedereen was goed. We zitten gewoon van voren en proberen uit de ellende te blijven, uit het gedrang te blijven," vertelde Robert Gesink. "Dit was een moment, daar was niks aan de hand. Het was droog en ging rechtdoor. We haken wat in elkaar en daar gingen met zijn allen." Wat de gevolgen zijn, durfde Gesink nog niet te zeggen. "Ik heb het nog niet allemaal kunnen bekijken."

'Klein maken'

"We zaten midden in het peloton, met zijn allen goed bij elkaar," deed Bauke Mollema zijn verslag van de massale val. "Niet op de eerste rij, wel vlak daarachter. Ik zie ze gaan, op het stukje waar het naar beneden liep. De snelheid lag hoog. Ik viel over Robert heen en het enige wat ik dacht was 'Klein maken, klein maken.' Ik voelde iedereen over mij heen vallen, dat was wel bizar." Laurens ten Dam stond zijn fiets aan Mollema af, waardoor die zijn weg snel kon vervolgen. Toch kon hij niet voorkomen dat hij tijd verloor. "Ik baal meer van de tijd dan van die wonden. Die zullen morgen nog wel pijn doen, maar dat zal wel verbeteren. Dat tijdverlies is helemaal waardeloos."

Bauke Mollema kwam in de eerste groep 'slachtoffers' over de streep. "Ik kwam helemaal verrot over de finish. Overal deed het pijn en ik zat op de fiets van Laurens, dus dat reed ook voor geen meter. Het enige wat ik wilde, was in die groep blijven. Daar werd nog flink doorgereden, er zaten nog een paar klassementsrenners bij. Voor de rest baal je vooral. Ik keek over de finish naar de klok. Twee minuut tien, dat is wel veel." Hoe Mollema de komende dagen doorkomt, is afwachten. "Eerst even kijken hoe ik hier van herstel. Het zijn volgens mij alleen schaafwonden. Het zijn alleen heel veel schaafwonden."

Net een loopgraaf

Laurens ten Dam was niet gevallen, maar zag het wel gebeuren. "Ik lag bij een van de valpartijen iets eerder, dus ik was vrij voorzichtig op het moment dat het gebeurde. Ik zat nog van achter, was net teruggekomen. En het was echt heel erg wat daar gebeurde." Hij zag een complete chaos. "Het was net alsof je een loopgraaf indook. Overal schaafwonden, mensen die lagen te schreeuwen, pijn. Ik heb heel gauw mijn fiets aan Bauke gegeven en Bauke op de fiets geduwd. Meer kon ik ook niet doen." Ten Dam had maar één woord om het samen te vatten: "Het was echt een slagveld, dat is het juiste woord."

De renners van de Rabobank-ploeg slapen in de Tour de France dagelijks in hun eigen bed. Innergetic zorgt er opnieuw voor dat elke hotelkamer voelt als thuiskomen.

De renners wisselen in de Tour de France bijna dagelijks van hotel. Normaliter dus ook dagelijks van bed. En van kwaliteit van slapen. En dat terwijl (nacht)rust belangrijk is voor het herstel en goed presteren in de Tour de France.

Bij de Rabobank ploeg slapen de renners elke dag in hetzelfde bed. Sponsor Innergetic zorgt al vanaf 2008 in eendrachtige samenwerking met Skoda dagelijks voor een opgemaakt en bekend bed in de hotels. Twee Franse studenten, waarvan Louis Rognon het al voor de vijfde keer doet, brengen de matrassen van hotel naar hotel en maken de bedden op. Ook de kussens zijn van Innergetic, terwijl Maxtras de dekbedden en overtrekken levert.

Innergetic Website

Robert Gesink (foto) zette in de zevende rit van de Ronde van Zwitserland een goede tijdrit neer. Fredrik Kessiakoff was de snelste renner van de dag, maar van de klassementsrenners deed Gesink de beste zaken met zijn vijfde plek. Ook Laurens ten Dam en Steven Kruijswijk deden het met een dertiende en achttiende plek prima. Leider Rui Costa eindigde als achtste en draagt ook zaterdag nog de leiderstrui. Gesink maakt echter een mooie sprong in het klassement naar de derde plek. Met Kruijswijk op de tiende plek heeft de Raboploeg twee man in de top tien.

Na de tijdrit gaf Robert Gesink aan onderweg geen goed gevoel te hebben gehad. "Maar de tijd telt," stelde zijn ploegleider Nico Verhoeven na afloop. "En die was goed. Het bevestigt dat Robert het de afgelopen maanden goed heeft aangepakt en dat hij richting de Tour in vorm komt." Gesink staat nu derde, Steven Kruijswijk tiende. "Hier kunnen we mee verder," laat Verhoeven weten. "Costa heeft wel een verrassende voorsprong, maar er komen nog twee zware ritten. We stonden zestiende en twintigste, dus we hebben al een goede sprong voorwaarts gezet."

'Nog van alles mogelijk'

"Op het laatste stuk kreeg ik een wapper. Ik was redelijk leeg en op," verklaarde Robert Gesink zijn mindere gevoel tijdens de tijdrit. De uitslag liet gelukkig een ander beeld zien. "De tijdrit van vandaag geeft aan dat de goede vorm eraan zit te komen en en ook Californië liet dat zien." Voor de tijdrit in de Tour was vooral de rit tegen de klok in Californië een maatstaf, liet Gesink weten. "Dit was een a-ritmische tijdrit. Het ging hier steil op en af, in de Tour zal het toch een andere tijdrit zijn."

Robert Gesink heeft zich met twee bergritten voor de boeg in elk geval een goed uitgangspunt voor het klassement gecreëerd. Zelf is hij vooral benieuwd hoe hij het er in de bergen vanaf zal brengen. "Door alles wat er gebeurd is, ben ik daar nog niet zeker van. Ik laat me de komende dagen dus ook verrassen." Gesink ziet echter wel mogelijkheden. "We gaan er proberen een paar mooie dagen van te maken. Het zijn lastige dagen, maar ik denk dat er nog van alles mogelijk is."

Een kopgroep van vier renners mocht in de zesde etappe van de Ronde van Zwitserland even hoop houden weg te blijven. In de finale liep de voorsprong in eerste instantie langzaam terug, maar het peloton kreeg de vier ruim op tijd te pakken. Het werd een massasprint en Peter Sagan is in deze ronde onklopbaar op dit terrein. Ook al was de laatste kilometer behoorlijk lastig en was positie zoeken nog belangrijker dan normaal, Sagan was gewoon de sterkste. Raborenner Matti Breschel (foto) eindigde met zijn negende plek nog net in de top tien. Rui Costa blijft leider.

De organisatie heeft deze ronde enkele bochtige finales weten neer te leggen; ook de laatste kilometer van de zesde etappe kende veel bochten. "Zulke finales zijn niet echt superveilig, maar aan de andere kant zijn er ook geen valpartijen geweest. Als je weet dat er zo'n aankomst komt, ben je als renner alerter," stelde ploegleider Nico Verhoeven. "Een goede positie is erg belangrijk. Matti heeft het nog geprobeerd. Kom je goed uit, dan doe je om de eerste plekken mee. Hij werd echter voor de laatste bocht helaas een beetje weggedrukt en toen was het bekeken."

Voor de renners met klassementsambities komen er nu drie belangrijke dagen aan. Het beslissende weekeinde begint vrijdag met een tijdrit van 34 kilometer. "De tijdrit is de eerste aanzet naar de bergritten op zaterdag en zondag," aldus Nico Verhoeven. "Het is spannend hoe we er morgenavond voor staan." Steven Kruijswijk en Robert Gesink zijn momenteel de aangewezen Rabokopmannen. "Stevie en Robert staan er goed voor," laat Verhoeven weten. "De tijdrit is voor hun dus een belangrijk meetpunt. Daar moet je een goed resultaat neerzetten, als het klassement je doel is."

Het was op de vijfde dag van de Ronde van Zwitserland al snel duidelijk dat de vlucht van de dag om de zege mocht strijden. Zeven renners die voor het klassement ongevaarlijk zijn, kregen een voorsprong die snel opliep en het peloton deed geen moeite het gat dicht te rijden. In het steekspel voor de ritzege was uiteindelijk Vladimir Isaychev de sterkste. Het peloton finishte op elf minuten. Tom-Jelte Slagter (foto) sprintte in het peloton nog mee en kwam als dertiende over de streep. In het klassement blijft Rui Costa aan de leiding.

Het weer zat de renners wederom niet mee. "Qua snelheid was het voor niemand een zware etappe, maar door het weer en de lengte kost het wel een hoop energie," stelde ploegleider Nico Verhoeven na afloop. Dat er geen massasprint kwam, had volgens Verhoeven meerdere redenen. "Sagan had een ploegmaat mee, waardoor zijn ploeg niet hoefde te rijden. En andere ploegen wilden Sagan weer niet naar een overwinning loodsen. Bovendien werkt regen op een peloton ook niet echt motiverend. Gelukkig zijn de verwachtingen voor de komende dagen beter."

'Klassement blijft het hoofddoel'

Donderdag staat er nog een vergelijkbare rit als die van deze woensdag op het programma, waarna de ronde afgesloten wordt met een tijdrit en twee bergritten. "Wat het morgen wordt, is moeilijk te voorspellen," liet Nico Verhoeven weten. "Het is in elk geval voor ploegen zonder tijdrijders, klimmers en klassementsrenners de laatste kans op dagsucces, dus er zijn waarschijnlijk wel wat ploegen die voor de winst willen gaan. Voor ons blijft het klassement het hoofddoel, maar dat wil niet zeggen dat je niet met een vlucht mee wilt zitten."

Met de klassementsambities van de Raboploeg is het dus zaak in ritten als deze geen schade op te lopen. "Dat is het belangrijkste," beaamde Nico Verhoeven. "Wat dat betreft zijn we vandaag prima doorgekomen. Hopelijk komen we morgen ook heelhuids door en kunnen we ons zonder zorgen op de tijdrit richten. De tijdrit bepaalt niet het eindklassement, maar wel hoe je de bergen ingaat. We weten vrijdagavond hoe onze renners ervoor staan en dan zullen we ook onze tactiek voor het weekend bepalen."

In de zesde etappe van het Critérium du Dauphiné verdedigde Wilco Kelderman (foto) met succes zijn jongerentrui. Hij moest weliswaar op de Col de Joux-Plane lossen bij de favorieten, maar kon de schade op zijn concurrenten voor de witte trui aan de streep beperkt houden. Nairo Quintana demarreerde op deze slotklim uit de favorietengroep, haalde de vluchters bij en hield zijn kleine voorsprong op de top in de afdaling naar Morzine vast. Bradley Wiggins blijft leider. Kelderman zakt naar plek acht, maar is met één rit te gaan nog steeds de beste jongere.

Ook Luis-Leon Sanchez kon op de Joux-Plane niet standhouden en kwam ongeveer een halve minuut na Wilco Kelderman binnen. "We wisten dat het voor Luis-Leon wel eens een zware klim kon zijn," liet ploegleider Adri van Houwelingen weten. "Hij is zeer steil en voor wat zwaardere renners als Luis-Leon is dat lastig." Er werd bovendien hard gekoerst. "Sky hield een hoog tempo vast," concludeerde Van Houwelingen. "Je zag het ook aan de andere favorieten. Niemand kwam eraan toe Wiggins aan te vallen. Ja, alleen Evans, maar dat was in de afdaling."

De ploeg had voor de rit twee doelstellingen, aldus Adri van Houwelingen. "We wilden in eerste instantie de witte trui van Wilco en een toptienklassering behouden. Wat dat betreft ben ik dus tevreden. Je hoopt misschien op iets meer, maar we kunnen ook concluderen dat als Wilco lost, hij niet breekt. Voor een jonge renner is dat veelbelovend en we zagen dat ook al in Californië. Natuurlijk, morgen moet hij de trui nog verdedigen, maar hij heeft in elk geval een voorsprong op zijn directe concurrenten en de rit is minder moeilijk dan vandaag."

'Ik had dit niveau wel ongeveer verwacht'

Wilco Kelderman wist dat hij een lastige dag voor de boeg had. "De Joux-Plane is heel onregelmatig, heel erg steil. Het was van het begin aanklampen en toen ik moest lossen, ben ik mijn eigen tempo gaan rijden." Na de finish was hij niet ontevreden. "Ik wist ongeveer wat mijn niveau was, had dit wel ongeveer verwacht. En mijn concurrenten voor de jongerentrui zijn een paar jaar ouder en nog wat sterker bergop, dus ik wist ook dat het lastig werd. Maar in Californië zat ik er ook redelijk dicht in de buurt, dus ik had er wel vertrouwen in."

Met enkel nog de slotrit voor de boeg heeft Wilco Kelderman nog steeds de trui voor beste jongere om zijn schouders. Het is geen makkelijke rit, maar Kelderman ziet wel kansen om de trui te verdedigen. "Morgen zit er nog wel een klim van de eerste categorie in en moeten we best wel wat bergop rijden, maar het is niet zo lastig als vandaag. Het is afwachten hoe dat gaat lopen." Hoe het echter ook zal gaan, Kelderman kan al een beetje aangeven wat hij deze week geleerd heeft: "Ik weet nu dat mijn tijdrit super is en dat ik in het klassement nu ook mee kan doen."

De eerste Alpenetappe in het Critérium du Dauphiné zette het klassement niet op zijn kop, maar bracht al wel wat verschuivingen teweeg. Doordat de laatste top veertig kilometer van de streep was, bleef een groep favorieten bij elkaar, maar in flink uitgedunde vorm. Elf man reden voor het peloton uit, van wie Arthur Vichot de sterkste was. Hij soleerde de laatste kilometers naar de dagzege. Bradley Wiggins blijft leider, Wilco Kelderman en Luis-Leon Sanchez (foto) deden goede zaken. Zij stegen naar de vijfde en zevende plek. Kelderman houdt de jongerentrui.

Twee maal was er beroering bij de groep favorieten. In de afdaling van de Grand Colombier reden onder anderen Cadel Evans en Vincenzo Nibali weg en bleven de hele klim van Col de Richemond tussen kopgroep en peloton. Toen ze in de laatste afdaling teruggepakt werden, waagde Luis-Leon Sanchez nog een serieuze poging. De samenwerking in zijn groepje was echter ver te zoeken, dus ondanks hard labeur van de Raborenner konden zij niet uit de greep van het peloton blijven. De schermutselingen zorgden er echter wel voor dat veel renners uit de groep weggevallen waren.

'Een serieuze gooi naar tijdswinst'

Zijn twee bestgeklasseerde renners stegen in het algemeen klassement en dus was ploegleider Adri van Houwelingen een tevreden man na afloop van de vijfde rit. "Ook over de manier waarop er door hen gereden werd, kan ik tevreden zijn. Als je zoals Luis-Leon in de finale nog zo'n poging kunt wagen, dan geeft dat wel wat aan. Het was geen demarrage om maar wat te proberen, het was een serieuze gooi naar tijdswinst. Helaas was de samenwerking in de groep niet optimaal, waardoor het uiteindelijk niet kon slagen. Maar sterk is hij dus."

De zesde etappe eindigt twaalf kilometer na de top van de Col de Joux-Plane, een klim van de buitencategorie, en kent verder nog twee beklimmingen van de eerste en drie van de derde categorie. "Zondag is ook geen makkelijke rit, maar ik denk dat de favorieten elkaar daar wel in het oog kunnen houden," stelde Adri van Houwelingen. "Morgen zullen de verschillen gemaakt moeten worden. Het parkoers is denk ik ook lastiger dan vandaag en de verschillen van de laatste klim kunnen waarschijnlijk wel tot aan de streep verdedigd worden. Daar zal het wel gebeuren."

In de 53,5 kilometer lange tijdrit van het Critérium du Dauphiné verraste Raborenner Wilco Kelderman (foto) vriend en vijand met een erg sterke vierde plaats. Van de beloften was al bekend dat Kelderman een goede tijdrijder is, maar dat hij in zijn eerste profjaar tussen de specialisten eindigt, mag een puike prestatie heten. Ook Luis-Leon Sanchez leverde met de tiende plek een goede tijdrit af. Leider Bradley Wiggins was uiteindelijk de snelste van allemaal en verstevigt zijn positie. Kelderman klimt naar plek zes en is de beste jongere, Sanchez is nu negende.

Ook Paul Martens en Carlos Barredo zetten met de 21e en 22e plaats een behoorlijke tijd neer. Ploegleider Adri van Houwelingen was na afloop dan ook verheugd met het optreden van zijn renners. "Van Wilco is natuurlijk een aangename verrassing, maar deze tijdrit is vooral een bevestiging van ons optreden de afgelopen dagen." Zo'n lange tijdrit wordt niet vaak verreden en dus was het van tevoren wel afwachten wat het zou worden. "Iedereen was net wat extra gespannen. Maar hoewel de resultaten van de eerste etappes natuurlijk geen zekerheid geven, gaf het ons wel vertrouwen."

'Alpen ontdekkingstocht voor Wilco'

Wilco Kelderman staat in het algemeen klassement nu zesde en kreeg op het podium de trui van de beste jongere. De komende dagen staan twee Alpenritten op het programma. "Laat morgen en zaterdag maar een ontdekkingstocht voor Wilco zijn," stelde Adri van Houwelingen. "Hij gaat zich voor het eerst in de Alpen met de wereldtop meten. En als hij dan kan bijblijven, dan komt de eindoverwinning in het jongerenklassement vanzelf in zicht. Vandaag heeft hij in elk geval getoond in een tijdrit met de wereldtop mee te kunnen doen, we zijn benieuwd hoe dat in de Alpen is."

Voor de tijdrit stond de ploeg er in het klassement goed voor, erna ook. Wat dat betreft wordt de tactiek van de Raboploeg niet anders, liet Adri van Houwelingen weten. "Wiggins liep verder uit, dus zijn ploeg zal de koers nog meer moeten dragen. Natuurlijk willen we de posities van Wilco en Luis-Leon zo goed mogelijk verdedigen, maar het is niet aan ons om te controleren. We willen ook graag een dagsucces halen. Dat zal in dit sterke deelnemersveld niet makkelijk zijn, maar we hebben de afgelopen dagen wel laten zien dat de vorm goed is!"

De derde etappe in het Critérium du Dauphiné was voor de sprinters de laatste kans op een zege en dat leverde een gesloten koers op. De vlucht van twee renners werd constant onder controle gehouden en ook Philippe Gilbert kon het peloton diep in de finale niet verschalken. Rabo's troef Michael Matthews (foto) werd goed afgezet, maar raakte in de sprint ingesloten. Meer dan een achtste plaats zat er voor hem niet in. Edvald Boasson Hagen mocht het zegegebaar maken. Bradley Wiggins blijft leider, met Carlos Barredo en Paul Martens op de vierde en zesde plaats.

De rit liep van Givors naar La Clayette en kende de grootste hindernissen in het eerste deel van de etappe. De kans op een massasprint was echter groot. Twee man mochten een vlucht opzetten, maar hun voorsprong liep door controle van de sprintersploegen nooit ver op. Op 15 kilometer van de streep was hun liedje over. Philippe Gilbert probeerde het peloton op anderhalve kilometer nog te verrassen, maar ook hij werd teruggepakt. Paul Martens zette Michael Matthews goed af. Doordat hij ingesloten raakte, kwam hij echter niet aan sprinten toe.

'Geen etappe in Noord-Holland'

Ook al was de derde rit een etappe voor een massasprint, makkelijk was het parkoers ook niet. "Gisteren was beduidend lastiger, maar het was ook geen etappe in Noord-Holland," stelde ploegleider Adri van Houwelingen. "Gisteren werd er ook meer gekoerst, wat het ook lastiger maakt. Vandaag was de tactiek toch al snel gericht op een massasprint." Uiteraard baalde Van Houwelingen dat Michael Matthews ingesloten raakte. "Het is jammer van die insluiting, maar dat kom je bij een massasprint wel vaker tegen. Dat heb je niet altijd in de hand."

Doordat er in zo'n sprintersetappe weinig gebeurt, staat de Raboploeg er in de diverse klassementen nog steeds goed voor. "En ook vandaag hadden we weer iemand in de top tien," concludeerde Adri van Houwelingen. Donderdag staat er een lange tijdrit op het programma, die de eerste verschuivingen in het algemeen klassement teweeg zal brengen. "We hebben geen renners die de illusie hebben Wiggins of Martin in een tijdrit te kunnen evenaren, maar ik ga er wel vanuit dat onze vijf best geklasseerde renners hun uiterste best gaan doen. Morgen weten we meer hoe we ervoor staan."