De renners kregen in de Ronde van Lombardije met enorm slecht weer te kampen. De regen viel met bakken uit de hemel, wat tot diverse valpartijen leidde. De Raboploeg wist haar kopman Bauke Mollema (foto) tot aan de finale goed vooraan te houden, de klim Villa Vergano op tien kilometer van de streep moest de beslissing brengen. Het was Joaquim Rodriguez die daar een gaatje wist te slaan en tot de meet stand kon houden. Mollema verloor bij die slotklim even de aansluiting, kwam terug in de achtervolgende groep en sprintte uiteindelijk naar de zevende plaats.

Met Tom-Jelte Slagter in de eerste serieuze ontsnapping verliep het eerste deel van de Ronde van Lombardije naar wens voor de Raboploeg. Deze kopgroep werd echter ruim op tijd bijgehaald en al op de loodzware Muro de Sormano zaten de favorieten vooraan. Laurens ten Dam kwam op een kleine achterstand boven, maar keerde terug en kon zijn kopman Bauke Mollema in de finale goed bijstaan, ondanks nog een kleine val. Mollema kon echter niet mee met de versnelling van Rodriguez, die onder erbarmelijke omstandigheden solo won.

"Deze Ronde van Lombardije was een ware slijtageslag," stelde ploegleider Frans Maassen na afloop. "Onder deze omstandigheden komen de beste renners automatisch bovendrijven en dat was vandaag niet anders. Dat gebeurde zelfs erg vroeg, want de uitslag lijkt behoorlijk op de doorkomst op de Muro de Sormano. Wel jammer dat de kopgroep met Tom-Jelte niet tot daarna stand mocht houden, want dan kon hij Bauke misschien nog wat extra ondersteunen. Daarom wilden we ook erg graag iemand met die ontsnapping mee hebben, maar de twaalf kregen helaas niet genoeg ruimte."

Superwerk van Ten Dam

De Raboploeg startte met een renner minder, want Juan Manuel Garate kon door ziekte niet opstappen. "En halverwege koers was al meer dan vijftig procent van het peloton door het slechte weer op achterstand. Ook renners van ons natuurlijk. Maar gelukkig had Bauke tot diep in de finale veel steun van Laurens. Laurens heeft vandaag echt superwerk verricht. Hij viel nog een keer toen Nibali onderuit ging, maar gelukkig zonder erg en kon hij terugkeren. Tot op de laatste klim kon hij Bauke bijstaan," complimenteerde Frans Maassen zijn renner.

Het was dit seizoen de vijfde keer dat Bauke Mollema top tien in een klassieker reed. "Rodriguez was in de finale echt een klasse apart, als hij gaat weet je dat je in de buurt moet blijven. Dat lukte niet, maar Bauke was wel erg dicht bij een podiumplek. Sanchez en hij sloten zo'n beetje als laatste aan en Sanchez wordt nog tweede. Alles kon dus nog, maar het werd uiteindelijk een zevende plek," vertelde Frans Maassen. Afscheid nemend technisch directeur Erik Breukink was ook in Lombardije. "Ik had de Breuk nog graag een mooi cadeau gegund, maar winst zat er niet in," aldus Maassen.

Een klassering in de subtop zat er woensdag niet in voor de Nederlandse tijdrijders bij de Elite mannen. Raborenner Wilco Kelderman (foto) klasseerde zich met een 25e plaats nog redelijk in de middenmoot. Nationaal kampioen Lieuwe Westra kende een slechte dag. Hij werd pas 38e. De Duitser Tony Martin prolongeerde zijn wereldtitel, al was het wel ternauwernood. De jonge Amerikaan Taylor Phinney kwam in de laatste twee kilometer op onder meer de Cauberg nog akelig dichtbij. Uiteindelijk hield de Duitser 5,37 seconden over van een marge van 17 seconden bij het laatste tussenpunt.

Voor het Nederlandse duo zat de titelstrijd er toen al op. Wilco Kelderman wilde zich revancheren voor zijn teleurstellende prestatie van afgelopen zondag, toen hij halverwege de ploegentijdrit afhaakte. Het jonge Rabotalent reed een stuk beter dan op het openingsnummer van het WK, maar een verrassing zat er toch niet in. Hij had ook de pech dat het tijdens zijn race bij vlagen pijpenstelen regende, terwijl vooral na hem veel renners een droog parcours voor de kiezen kregen. Aan het einde van de rit was Kelderman iets meer dan drieëneenhalve minuut trager dan winnaar Martin. Eerder dit seizoen toonde de eerstejaars prof aan zich in tijdritten met de top te kunnen meten. In tijdritten in Californië en de Dauphiné deed hij het prima. Met name zijn vierde plaats in de Dauphiné in een 54 kilometer lange tijdrit, tussen de wereldtop, was opvallend.

Regen en wind

De omstandigheden waren woensdag dus niet ideaal, maar de renner zelf zat daar niet zo mee. “Veel wind en zeker in het begin veel regen. Maar eigenlijk ging het wel. Sommige stukken waren kletsnat en andere stukken droog. Het was wel te doen”, vond Kelderman. De tijdrit vond hij wel redelijk gaan, zeker in vergelijking met afgelopen zondag. “Ik heb vandaag een beetje op eigen niveau gereden. Daar was zondag geen sprake van. Vandaag heb ik het wel een beetje goed gemaakt. Na zondag baalde ik behoorlijk, al was er natuurlijk wel een verklaring in verband met de jetlag. Van Canada naar Europa vergt een langere aanpassingsperiode dan andersom. Maar dat weten we nu voor volgend jaar.”

Zijn seizoen duurt intussen al behoorlijk lang, want in januari zat de eerstejaars beroepsrenner al op de fiets. “Ik zit nu aan 65 koersdagen. Dat is best veel. Zeker als je erbij neemt, dat ik geen grote ronde heb gereden. Maar die komt volgend jaar wel. Zo goed als zeker de Giro. Over mijn debuutjaar ben ik zeker niet ontevreden. Californië had ik best een doel van gemaakt en dat is ook heel mooi geworden. Maar de Dauphiné was eigenlijk nog leuker om mee te maken. Dat was een hoger niveau dan Californië, maar ik pakte de jongerentrui en reed een heel goed klassement. Plus een sterke tijdrit. Die ronde was een extra cadeautje, want ik hield er helemaal geen rekening mee.” Zijn seizoen duurt nog drie wedstrijden. Hij maakt deel uit van de selecties voor de Italiaanse klassiekers in Lombardije, Beghelli en Emilia.

Tegenvaller Westra

Nederlands kampioen Lieuwe Westra had helaas zijn dag niet. De Fries droomde vooraf heel voorzichtig van het podium, maar dat zat er nimmer in. Al bij het eerste tussenpunt was zelfs de top dertig ver buiten bereik. Daar kwam in het vervolg geen verandering meer in. Hij werd 38e op bijna vijf minuten van goud. Hij had er zelf geen verklaring voor. “Je kan er geen pijl op trekken. Maar dat is sport, dat is wielrennen. Het is voor mijzelf volstrekt onverklaarbaar, maar dit was absoluut niet mijn dag. Verre van dat. Op een WK en dan voor eigen publiek doet dat heel veel pijn.”

In de Memorial Rik van Steenbergen bevestigden de Raboploeg en haar sprinter Theo Bos (foto) de goede vorm van de afgelopen weken door ook hier te winnen. In een mooie sprint werden Theo Bos en Mark Renshaw respectievelijk één en drie en werden onder anderen de winnaar van vorig jaar Kenny van Hummel en André Greipel verslagen. Voor Bos was dit de zevende zege van het jaar en de vierde binnen een maand. Bovendien bewees de ploeg wederom een goede sprinttrein op de rails te kunnen zetten.

De wedstrijd kende een traditioneel verloop voor dit type sprinterswedstrijden. De race werd geopend met een spel van demarrages en na twintig kilometer lukte het vier renners weg te komen."Een goed aantal om onder controle te houden," liet ploegleider Nico Verhoeven na afloop weten. "Al snel hebben wij het heft in handen genomen en heeft Maarten Tjallingii namens ons het gat klein gehouden door op kop van het peloton te rijden." De controle verliep perfect en met nog zestien kilometers te gaan werden de koplopers gegrepen.

Het peloton moest toen nog twee plaatselijke rondes afleggen en de finale was definitief geopend. "Met de ploeg zijn we toen tempo gaan rijden om aan kop van het peloton te blijven. Dan heb je de wedstrijd in eigen hand en dat is natuurlijk het beste." Maar uiteraard meldden ook andere sprintersploegen als Argos zich vooraan om hun sprinter af te zetten en probeerden enkele individuele renners weg te komen. Toch lukte het de Raboploeg de wedstrijd in handen te houden en Theo Bos beloonde het werk van zijn ploeggenoten door het prachtig af te maken.

"Mark trok de sprint aan voor Theo en werd zelf nog derde. Achter Kenny van Hummel, maar voor André Greipel. Het was een startveld waar je niet zomaar kunt stellen dat je wint. Als je dan één en drie wordt, moet je sowieso tevreden zijn," stelde Nico Verhoeven. "Maar ik ben ook blij met de manier waarop dat gebeurde. Dit wordt toch echt als een sprintkoers gezien en als je dan met jouw sprinter kunt winnen en de ploeg volgens het boekje heeft gewerkt, dan ga je natuurlijk met een erg goed gevoel naar huis."

Rabosprinter Theo Bos (foto) zette in de tweede rit van de World Ports Classic een prachtige prestatie neer door in een rechtstreeks duel André Greipel en Tom Boonen te verslaan. De etappe kende lang een kopgroep van drie renners, maar een massasprint was onvermijdelijk. De Rabotrein zette zich in de laatste tien kilometer nadrukkelijk op kop en Bos beloonde dat door de etappezege op te eisen. Doordat Greipel niet won en Boonen direct achter hem zat, eiste de laatste de eindzege op van de eerste editie van deze nieuwe wedstrijd in Nederland en België.

De terugrit naar Rotterdam ging door het binnenland en het koersverloop was kenmerkend voor een sprintersetappe. Drie vluchters reden meer dan honderd kilometer voor het peloton, maar werden bij het ingaan van de laatste tien kilometers ingerekend. De Raboploeg nam vervolgens de regie op zich, op jacht naar de dagzege. In de laatste kilometer leek de ploeg even weggedrukt te worden, maar Mark Renshaw loodste Theo Bos net op tijd naar voren en zette hem keurig af. Met een wiel voorsprong versloeg Bos vervolgens de andere topsprinters in de wedstrijd.

Als eerste de bochten aansnijden

Theo Bos zag zijn ploeggenoten in de finale keurig werk afleveren. "We probeerden met de ploeg in de finale al vroeg de leiding te pakken. De finale kende veel bochten, dan is het het verstandigst als je vooraan kunt blijven om als eerste de bochten aan te snijden." De Raboploeg voerde deze opdracht bijna perfect uit en bracht haar sprinter in een zetel naar de finish. "Alles verliep eigenlijk naar wens en ik ben echt gelukkig met deze overwinning," liet de winnaar optekenen.

Ook ploegleider Jan Boven was trots op de overwinning van Theo Bos en de manier waarop. "Het kan natuurlijk altijd beter, maar vandaag ging het eigenlijk wel heel goed. Alle posities klopten bij ons. Jetse Bol heeft in de achtervolging prima werk geleverd. Op zeven kilometer van de streep was het aan de rest en daar namen Maarten Wynants en Jos van Emden het over tot aan kilometer twee voor de finish. Tom Leezer verrichte vervolgens uitstekend werk, waardoor Graeme Brown en Mark Renshaw met meer rust de echte finale konden inluiden."

'Vandaag klopte het helemaal'

Het enige smetje was dat de Rabotrein in de laatste kilometer even weggedrukt werd. "Maar daar zie je dan weer de ervaring van Mark terugkomen. Hij weet Theo terug te brengen en trekt op 350 meter voor de streep de sprint aan." Uiteraard verlaat de ploeg deze wedstrijd met een zeer goed gevoel. "Vooraf wilden we een van de twee ritten winnen. Gisteren zag ik de ploeg al goed aan het werk, maar konden we dat in de finale niet in een overwinning omzetten. Vandaag klopte het wel helemaal. En ik denk dat deze nieuwe wedstrijd met Boonen en Bos twee mooie winnaars kent."

Met een hoog gemiddelde en vrijwel directe waaiervorming opende de nieuwe wedstrijd World Ports Classic met vuurwerk. De eerste rit voerde van Rotterdam naar Antwerpen en ging langs de kust van Zeeland. Twee waaiers bepaalden lang de koers, met in beide de nodige sprinters. Op twintig kilometer van de streep kwamen ze samen en sprintte een groep van circa veertig man voor de zege. De Rabosprinters kwamen niet in de buurt van de overwinning, Mark Renshaw (foto) was op de vijfde plek de eerste Raborenner. Tom Boonen won en verdedigt zaterdag de leiderstrui in de rit naar Rotterdam.

De wind stond optimaal voor waaiers en zorgde over de hele wedstrijd voor een gemiddelde van boven de vijftig kilometer per uur. Na vijfentwintig kilometer ontplofte de koers, waarbij de eerste twee waaiers elkaar geen duimbreed toegaven. De Raboploeg had in de eerste groep Tom Leezer, Graeme Brown en Mark Renshaw en Theo Bos in de tweede. Toen in de finale de twee groepen bij elkaar kwamen, werd besloten de kaarten op Renshaw te zetten. Helaas bleek er in de sprint voor hem niet meer dan de vijfde plaats in te zitten.

Pech voor Van Emden

Ploegleider Jan Boven zag de wedstrijd na vijfentwintig kilometer in een slagveld veranderen. "Er ontstonden vijf waaiers, waarvan uiteindelijk de eerste twee de koers bepaalden. Het verschil tussen die twee zat constant binnen een minuut. Wij hadden Graeme, Mark en Tom in de eerste en Theo in de tweede." Jos van Emden zat oorspronkelijk bij Theo Bos in de groep, maar kreeg al heel snel met pech te maken. "Binnen twee kilometer na het ontstaan van de waaiers reed hij lek en het duurde even voor ik erbij was. Met zo'n koersverloop kun je het dan wel vergeten."

In de finale werd besloten Mark Renshaw in de sprint uit te spelen. "Mark voelde zich het sterkst en had onderweg twee bonificatieseconden gepakt," verklaarde Jan Boven dat besluit. Renshaw werd uiteindelijk vijfde. "Daar zullen we genoegen mee moeten nemen en gezien de namen voorin is het ook geen echte verrassing. Maar je wilt altijd graag winnen." Zondag wordt de World Ports Classic afgesloten met een rit terug naar Rotterdam. "Maar dan gaan we via het binnenland. Ook al was het vandaag een sprint, het was geen echte sprintersrit. Ik acht de kans daarop morgen groter."

In de finale van GP Ouest France Plouay wisselde de samenstelling van de vluchters voortdurend. Ook Raborenner Tom-Jelte Slagter meldde zich in de laatste dertig kilometer in een groepje vooraan, maar hij kon niet standhouden. Uiteindelijk was het Edvald Boasson Hagen die diep in de finale op en over de weggesprongen Rui Costa ging en naar een mooie overwinning soleerde. Maarten Tjallingii (foto) maakte in Frankrijk zijn rentree na zijn gebroken heup uit de Tour de France. Hij hield het 190 kilometer vol.

Ploegleider Nico Verhoeven zocht naderhand niet naar excuses. Van de vier renners die het moesten doen, misten drie de goede vorm om te kunnen winnen. "Mark Renshaw was voor de finale al gelost, hij had vandaag geen goede benen. Ook Luis Leon Sanchez en Michael Matthews waren niet goed genoeg om mee te doen. Alleen Paul Martens voldeed aan de verwachtingen. Hij zat diep in de finale bij de vijftien man die zich even losmaakten en waaruit Costa en Boasson Hagen wegreden. En als drie man de vorm missen die ze normaal wel hebben, dan wordt het lastig."

Lichtpuntjes waren Tom-Jelte Slagter die zich in de finale liet zien en de rentree van Maarten Tjallingii na zijn heupbreuk. "Hij heeft zijn plan goed kunnen trekken en 190 kilometer mee kunnen rijden," vertelde Nico Verhoeven. "Vandaag was een goede aanzet voor hem voor de wedstrijden die dit jaar nog komen gaan." Verder was het een wedstrijd om snel achter zich te laten. "De wielersport is hard en meedogenloos als je niet in vorm bent. En helaas gold dat vandaag voor drie man binnen onze ploeg. Dan sta je na de wedstrijd met lege handen."

De Raboploeg verliet de Ronde van Denemarken zonder de gewenste ritzege of topvijfklassering. De Rabosprinters hadden deze zondag nog één kans om een etappeoverwinning te pakken. Maar in tegenstelling tot een jaar eerder had Theo Bos (foto) niet de benen die nodig waren om te winnen. De massasprint werd gewonnen door Mark Cavendish, terwijl Lieuwe Westra met succes zijn leiderstrui verdedigde. Rabokopman Wilco Kelderman eindigde uiteindelijk als zevende in het algemeen klassement en mocht daarmee de jongerentrui naar huis nemen.

"Vandaag was veruit onze minste dag," moest ploegleider Jan Boven helaas concluderen. "Theo was gewoon niet goed genoeg om voor de winst mee te doen. De plaatselijke ronden waren hectisch, maar alles leek goed te gaan. In de laatste ronde echter verloren de renners in onze sprinttrein het contact met elkaar. Als je echt goed bent, kun je dat nog wel corrigeren. Maar vandaag zat dat er niet meer in, waardoor je een goede klassering wel kunt vergeten. Theo baalde daar zelf ook verschrikkelijk van, want daarmee kon hij het werk van zijn ploeggenoten niet belonen."

Jan Boven keek met gemengde gevoelens op de hele ronde terug. "Onze doelstellingen waren top vijf in het klassement en een ritzege. Dat hebben we niet gehaald. Dus in zoverre kun je niet tevreden zijn. We zijn er wel vaak dichtbij geweest en ik heb een zeer gemotiveerde ploeg aan het werk gezien. Alleen vandaag en op de tweede dag hebben we niet om de zege meegedaan. Maar op de tweede dag had Theo lek. Je haalt wel vaker je doelstellingen niet, je moet ook kijken hoe dat gebeurt. En daarom sluit ik de ronde met een redelijk gevoel af. Anders doe ik de jongens tekort."

De Ronde van Denemarken kende zaterdag twee etappes. In etappe 4, een rit in lijn, werd Theo Bos in de massasprint derde, achter winnaar Alexander Kristoff. In de avond moest een tijdrit van 14,5 kilometer afgelegd worden. De Raboploeg hoopte op Wilco Kelderman (foto), maar die was op de negentiende plaats pas de vierde Raborenner. Rick Flens werd zevende en eerste Raborenner, met vlak daarachter Jos van Emden (12) en Tom Leezer (16). Lieuwe Westra was afgetekend de snelste en is de nieuwe leider in het klassement. Kelderman staat nu zevende en is nog wel de beste jongere.

Naar verwachting werd de ochtendetappe een massasprint. Met negentig kilometer was het een kort ritje en dus was controle belangrijk. "Zeker voor ons," verklaarde ploegleider Jan Boven. "Wij hadden twee opdrachten: sprinten met Theo en Wilco kort houden. Dus toen drie man weg waren, hebben Coen Vermeltfoort en Maarten Wynants in de achtervolging meegeholpen." Even werd het nog spannend, want Wilco Kelderman reed in de finale lek. "Rick heeft toen op Wilco gewacht en met vijftien kilometer te gaan werd het gat gedicht." In de sprint kwam Theo Bos helaas niet verder dan de derde plek.

'Kon mijn power niet helemaal kwijt'

In de avond was het aan de tijdrijders en de mannen met klassementsambities. De verschillen waren in de top van het klassement immers erg klein en in de slotetappe op zondag zullen waarschijnlijk geen verschillen optreden. Wilco Kelderman stond voorafgaand op slechts vier seconden van de leider en de hoop was op hem gevestigd. Het werd helaas geen topklassering, maar de negentiende plek. Zelf twitterde hij na afloop: 'Baal van mijn tijdrit, hoopte op iets meer. Kon mijn power in 14 kilometer niet helemaal kwijt. Heb gelukkig nog steeds de jongerentrui.'

"Voor de ambities die we hadden was de tijdrit van Wilco niet goed genoeg," concludeerde Jan Boven. "Maar hij heeft alles gegeven en nergens wat laten liggen, dus moeten we er tevreden mee zijn. Het was ook een korte tijdrit en een echt stoempersparkoers, dus niet helemaal zijn ding. Maar dat wisten we en we hadden wel de ambities. Over de breedte van de ploeg gezien vond ik dat we wel een goede tijdrit hebben gereden. Rick was erg sterk en Jos en Tom zaten er vlak achter, met ook Wilco nog in de top twintig. Was het maar een ploegentijdrit! Maar dat was het helaas niet."

Rabo-aanwinst voor 2013 Lars Petter Nordhaug versloeg in de derde etappe zijn toekomstige ploeggenoot Wilco Kelderman (foto). De plaatselijke ronden waren dusdanig lastig dat het peloton bij de laatste klim teruggebracht was tot ongeveer vijftig renners. De mannen met klassementsambities wisten dat dit de eerste schifting zou opleveren en toonden zich vooraan. Dus ook Kelderman, die op de laatste meters door Nordhaug voorbijgestoken werd. Nordhaug is ook de nieuwe leider. Kelderman start zaterdagochtend in de trui voor de beste jongere.

Vier vluchters mochten lange tijd de rit kleuren, totdat de finale op de plaatselijke ronden echt losbarstte. Die ronde kende twee klimmetjes, die de renners goed lieten afzien. Aan de voet van de slotklim was het peloton gereduceerd tot ongeveer vijftig man. Raborenner Wilco Kelderman toonde zich op die slotklim erg goed van voren en leek op de winst af te stevenen. Pas in de laatste meters wist Nordhaug hem te verslaan. Maar de tweede plek van Kelderman bezorgde hem wel een goed uitgangspunt voor de tijdrit van zaterdagmiddag.

Steun van een sterke ploeg

"Een toekomstige ploeggenoot gun je zeker een overwinning, maar we hadden natuurlijk veel liever gezien dat de eerste twee posities omgedraaid waren," vertelde ploegleider Jan Boven na de etappe. "Gelukkig kunnen we wel concluderen dat Wilco er stond op het moment dat het moest. En dat vind ik knap. Want het is voor zo'n jonge renner best een grote druk als je deze rol toebedeeld krijgt. Hij wist zich vandaag wel door een sterke ploeg gesteund. We hadden een strijdplan om Wilco zo goed mogelijk af te zetten en dat is door de jongens perfect uitgevoerd."

Zaterdag staan er twee ritten op het programma. 's Ochtends een korte rit in lijn en 's middags een individuele tijdrit. "Morgenvroeg hebben we twee doelen. De kans dat het een sprint wordt, is groot. En daar hebben we natuurlijk Theo Bos voor. Maar we willen Wilco uiteraard ook geen schade op laten lopen voor die tijdrit van morgenmiddag." Kelderman staat nu derde in het klassement, de verschillen vooraan zijn echter klein. De nummers 1 tot en met 10 staan allemaal binnen tien seconden. "Maar de tijdrit is een eerlijke discipline. We zullen het gaan zien morgen!"

Na een chaotische rit eindigde de tweede etappe van de Ronde van Denemarken net als de eerste in een massasprint en net als een dag eerder was het André Greipel die het zegegebaar mocht maken. Pas vlak voor de streep werd de laatste vluchter door het sprintende peloton ingehaald. Rabotroef Theo Bos (foto) was er toen al niet bij. Met nog achttien kilometer te gaan kreeg hij een lekke band te verwerken. Hij zette de achtervolging nog in, maar diep in de finale lukte het hem niet meer het jagende peloton bij te halen. Daardoor kon hij zich niet met de sterkste sprinters meten.

Vier renners reden lang voorop. Net toen de laatste renner teruggepakt zou worden, brak het peloton. Vier andere renners kregen een gaatje, waarvan de Belg Jelle Wallays het het langst volhield. Hij wist een klein gaatje lang vast te houden, maar net voor de meet werd hij gegrepen. Theo Bos had toen al lek gereden. "Er waren veel lekke banden vandaag," moest ploegleider Jan Boven na afloop concluderen. "Daardoor werd de koers ook chaotisch. Zelf kregen we ook een aantal lekke banden, waarvan die van Theo voor ons de vervelendste gevolgen had. Hij is natuurlijk onze man in een massasprint."

Onderweg had de Raboploeg met meer pech te kampen gehad, vertelde Jan Boven. "Graeme Brown en Jos van Emden zijn vandaag gevallen. Ze zijn net door de arts nagekeken en gelukkig lijkt het buiten de schaafwonden mee te vallen." Het enige lichtpuntje was dat Rabo's klassementsman Wilco Kelderman in het peloton finishte. "Hij verliest dus geen tijd. En met het oog op de komende twee dagen is dat prettig. Morgen zullen we een andere finale dan vandaag en gisteren te zien krijgen en zullen er dus ook andere renners vooraan te zien zijn. En zaterdagmiddag is er de individuele tijdrit."

Rabosprinter Theo Bos (foto) leek even op weg om na de laatste etappe van vorig jaar, dit jaar de eerste etappe van de Ronde van Denemarken te winnen. Op tweehonderd meter van de streep lag hij eerste, maar hij werd nog voorbijgestoven door winnaar André Greipel en Alexander Kristoff. De derde plaats was dus Bos' deel in een etappe die verder een klassiek verloop voor een sprintersrit kende. Vier renners werden bijtijds bijgehaald, waarna het peloton voor de overwinning mocht sprinten. Uiteraard is Greipel ook de eerste leider in het klassement.

Het koersverloop ging zoals ploegleider Jan Boven het gehoopt had. Vanuit de start reden vier man weg. "Vier was voor ons ook het maximale aantal, dan is de controle nog te doen." De voorsprong van de vier liep op tot negen minuten, waarna het peloton de achtervolging inzette. "Toen die voorsprong naar vijf minuten teruggebracht was, zijn wij mee gaan rijden. Wij wilden immers ook graag een massasprint, want daar hebben we de renners voor. Rick Flens heeft tot aan de plaatselijke ronden veel werk verricht. Daarna was het aan de anderen om de sprint voor te bereiden."

Vertrouwen voor komende etappes

"Theo kwam als tweede de laatste bocht door," vertelde Jan Boven. "De finishstraat liep echter licht bergop en hij kwam misschien iets te vroeg op kop, waardoor Greipel en Kristoff er nog overheen konden komen. Zulke krachtsprinten zijn niet de specialiteit van Theo. Als je niet wint, mag je over de uitslag niet echt tevreden zijn. Maar de manier waarop we gekoerst hebben, stemt wel tot tevredenheid. Als we na de ronde alleen deze derde plaats hebben behaald, hebben we het natuurlijk niet goed gedaan. Maar vandaag geeft wel vertrouwen voor de komende etappes."

Ook voor het klassement koestert de ploeg van Jan Boven ambities. "De Ronde van Denemarken is natuurlijk geen klimkoers, maar de plaatselijke ronden van vrijdag kunnen al voor enige schifting zorgen. De tijdrit van zaterdag is dan bepalend en we hebben zeker renners mee die dat werk aan moeten kunnen. Wilco Kelderman is daar een van, maar ook Jos van Emden kan misschien nog wat doen. Het koersverloop zal dat voor ons vanzelf duidelijker maken. Maar eerst morgen. De rit is denk ik lastiger dan vandaag, hoewel de aankomst ons misschien weer beter ligt. We zullen zien!"

Vorig jaar won Rabosprinter Theo Bos in Veenendaal en ook in deze editie van de Dutch Food Valley Classic mocht hij het zegegebaar maken. Hij won de massasprint in Veenendaal voor Peter Sagan en ploeggenoot Mark Renshaw. Bos beloonde hiermee het harde werken van zijn ploegmakkers. Het Rabo ProTeam had de wedstrijd keurig onder controle, de kopgroep van de dag bleef altijd binnen bereik. Een massasprint was niet te ontlopen en daarin toonde Theo Bos zich dus wederom de sterkste van het pak.

"Alles is vandaag perfect uitgekomen," concludeerde ploegleider Nico Verhoeven tevreden. "Na vijfentwintig kilometer reed er een groepje weg, waarna wij lang de koers hebben gecontroleerd. In de laatste tachtig kilometer kwamen Argos en Vacansoleil helpen. Dan weet je dat er een massasprint komt en krijg je het ook nog eens iets makkelijker in de achtervolging. Liquigas had een mannetje in de kopgroep, dus zij hoefden zich pas de laatste tien kilometer van vronen te laten zien, toen de vluchters ingerekend waren. Maar onze sprinttrein bleek niet te verslaan vandaag."

'Iedereen let op je'

Nico Verhoeven wil echter niet stellen dat het vooraf gesneden koek was. "Vorig jaar hebben wij hier gedomineerd en Theo heeft in de Eneco Tour laten zien weer in vorm te zijn. Dan ben je de topfavoriet en let iedereen op je. Winnen is makkelijker gezegd dan gedaan. Sagan versla je bovendien niet zomaar. Maar dat is gelukt. Iedereen binnen het team heeft zijn taak uitstekend uitgevoerd en het ging volgens het boekje. En zeg nu zelf: een podium waarop Theo bovenaan staat en Sagan zich ook door Mark geflankeerd weet, dat is toch een heel mooi podium?"

Dat hij vorig jaar ook in Veenendaal won, zorgde bij Theo Bos niet voor extra spanning. "Maar bij elke wedstrijd die waarschijnlijk op een massasprint eindigt, voel je wat druk. In een bergrit weet je dat je niet zult winnen, nu is het spannend. In het begin van de wedstrijd ben je relaxed maar alert en naarmate de finale nadert, word je nerveuzer. Maar dat is gezonde spanning, die heb je ook nodig om een topprestatie te leveren. Ik ben echter in vorm en dat betaalde zich uit in een mooie overwinning. Ik ben hier heel blij mee."

'Je weet het nooit'

Negen dagen geleden won Theo Bos een etappe in de Eneco Tour, vandaag was hij de beste in de Dutch Food Valley Classic. Zondag staat de Vattenvall Cyclassics op het programma, ook een koers voor snelle mannen. Hoe trekt Bos nu naar Hamburg? "Ik heb die koers nog nooit gereden, maar ik vermoed dat het een lastigere wedstrijd is dan men denkt. We hebben echter ook Michael Matthews in de ploeg, ik denk dat het meer iets voor hem is. Maar het gaat nu goed met mij en je weet het natuurlijk nooit. We zullen het zondag wel zien!"

Rabokopman Lars Boom (foto) heeft in de zware zevende etappe de Eneco Tour op zijn naam geschreven. In de etappe met finish op de Muur van Geraardsbergen maakte Boom de vier seconden achterstand op Svein Tuft goed, die al de hele finale op het vinkentouw van de groep favorieten zat. Op de laatste passage van de Muur reed de Raborenner zeer attent van voren, om in de afdaling de weggesprongen Ballan te achterhalen. Samen reden ze de laatste vijf kilometer naar de finish, waar de dagzege voor Ballan was, maar de eindwinst voor Lars Boom.

Lars Boom complimenteerde direct na de finish zijn ploeggenoten. "De ploeg was heel goed. Ze hebben vandaag superwerk geleverd. Eerst hebben de sprinters het gecontroleerd, daarna was het de beurt aan Rick Flens en op het laatst had ik Bram Tankink en Dennis van Winden aan mijn zij. In de finale was het vervolgens aan mij. Achter Ballan kon ik van de anderen wegrijden en Ballan wachtte bovenop even. Met de etappezege heb ik mij vervolgens niet meer echt beziggehouden. Als ik het klassement kan pakken, vind ik het niet meer dan normaal dat Ballan de rit mag winnen."

'Olympische dip'

Vooraf had Lars Boom zeker ambities voor deze ronde, maar de eindwinst was niet direct zijn doel. "De Eneco Tour is voor ons een belangrijke wedstrijd, dus natuurlijk wilde ik hier goed zijn. En als je de eindzege kunt pakken, laat je die niet liggen. Maar de eerste dag voelde ik me nog niet erg goed. Ik noemde het zelf een Olympische dip. Je komt net van de Spelen af, bent maar even thuis en mag dan direct weer verder. Ik moest er dus even inkomen. De ploegentijdrit liep echter super en toen zat ik er meteen in. Die vorm kon ik de rest van de week vasthouden."

Uiteraard was ook ploegleider Nico Verhoeven een blij man na de wedstrijd. "Chapeau voor de ploeg. Zij hebben de hele week goed gereden. Achteraf was de eerste rit onze minste dag. De ploegentijdrit was de ommekeer, daar legden we de basis voor de eindzege. Vervolgens pakt Theo Bos een rit en in het slotweekend waren we ook goed. De manier waarop we reden, was perfect. Vandaag was daar een schoolvoorbeeld van. We hadden een plan en dat is door de jongens prima uitgevoerd. Dan verlaat je de ronde met één ritzege en de eindoverwinning. Dat is lekker."

'De koers is door de sterkste man gewonnen'

Over zijn kopman had Nico Verhoeven niets dan lof te spreken. "Lars reed gisteren al een supergoede tijdrit. Hij won weliswaar niet, maar pakte wel tijd op bijna al zijn concurrenten. En vandaag dicteerde hij zelfs samen met Ballan de laatste zeven kilometer. Tuft had het onderweg zwaar, dus dan weet je dat je die klim bij de laatste passage volle bak op moet. Dat deed Lars echt heel goed. Als je zo rijdt, dan kun je gerust zeggen dat de koers door de sterkste man is gewonnen."

Met de Eneco Tour won Lars Boom min of meer een thuiswedstrijd. "Dat is heel tof. Het enige wat een beetje jammer was, was dat Kee er vandaag niet bij was. Gisteren was ze er wel, voor vandaag vond ik het wel goed dat de kleine een dag thuis was. Anders had ik haar mee het podium op kunnen nemen. Ach, dan moet ik maar zorgen dat ik nog meer wedstrijden win," lachte hij. Nu gaat Boom in elk geval naar de Vuelta. "We hebben een goede ploeg voor het klassement, zelf wil ik proberen een etappe te pakken. En daarna naar het WK. Nog zo'n mooie wedstrijd in eigen land..."

Zoals verwacht gooide de zesde etappe in de Eneco Tour het algemeen klassement door elkaar. De renners moesten in en rond Ardooie 17,4 kilometer tegen de klok afleggen. Lars Boom (foto) deed goede zaken met het oog op de laatste etappe en het eindklassement. Hij wist de tijdrit niet te winnen, maar de derde plek en slechts zes seconden achterstand was een degelijke prestatie. Svein Tuft won de tijdrit en heeft de leiding in het algemeen klassement overgenomen. Boom staat daarin nu tweede en moet in de slotrit vier seconden goedmaken op Tuft.

Bij het tussenpunt zat Lars Boom nog met vier andere renners in dezelfde seconde, in het tweede gedeelte werden de verschillen gemaakt. Svein Tuft was daarin duidelijk de sterkste, maar Boom wist de achterstand beperkt te houden. In het klassement klom hij daardoor naar de tweede plek, met een kleine achterstand op Tuft. Tuft weet zich wel gesteund door een sterke ploeg, met drie ploegmaten in de top tien van het klassement. De slotrit kent echter 15 beklimmingen, waardoor de strijd om de eindzege nog alle kanten op kan.

'Nergens wat laten liggen'

"Lars heeft niet alleen zichzelf een goed uitgangspunt bezorgd, maar ook de ploeg," keek ploegleider Nico Verhoeven naar het hele plaatje. "Hij was vandaag echt goed, heeft volgens mij nergens wat laten liggen. Er eindigen twee man voor hem, waarvan één klassementsrenner. De andere kandidaten voor de eindzege, waaronder een sterk blok van QuickStep, heeft hij achter zich gelaten. Maar het is natuurlijk zeker nog geen gelopen zaak. De rit van morgen is erg lastig en er zijn nog een boel sterke renners die kans maken op het eindklassement in deze Eneco Tour."

Het is volgens Nico Verhoeven ook zeker niet gezegd dat Lars Boom Svein Tuft er afrijdt. "Het kan best zijn dat er mensen zijn die zeggen dat het parkoers Boom beter ligt, maar mensen zeggen wel meer. Tuft is nu de leider en wint niet voor niets vandaag de tijdrit. Hij is dus erg goed en met zo'n renner moet je altijd rekening houden. Ik verwacht morgen in elk geval een open strijd. In het begin zal er wel oorlog zijn om met een groepje weg te komen. Daarachter zullen de klassementsrenners moeten aanvallen om de tijdsverschillen goed te maken. Het zal vuurwerk worden."

De Raboploeg kreeg in de finale van de vijfde etappe van de Eneco Tour met pech te kampen. Een val van Theo Bos (foto) op vier kilometer van de streep verstoorde de sprintvoorbereiding van de ploeg. Mark Renshaw nam vervolgens de honneurs waar, maar het lukte hem in de sprint niet om voldoende op snelheid te komen. Meedoen om de dagzege zat er voor de Raborenner niet in. De zege was voor Giacomo Nizzolo, die Jürgen Roelandts met een banddikte versloeg. Lars Boom klimt naar de zesde plaats in het klassement, dat nog steeds door Tom Boonen wordt geleid.

Het was de laatste sprintetappe in deze Eneco Tour en het verloop van de rit was daarnaar. Op iets meer dan twintig kilometer voor de finish was het liedje van de drie vluchters van de dag over. De sprinttreinen werden geformeerd en het peloton maakte zich op voor een sprint. Zo ook de Raboploeg, maar die zag haar sprinter in de finale letterlijk wegvallen. Een tweede sprintzege bleek vervolgens voor de ploeg niet meer haalbaar. Lars Boom klom in het klassement en staat met een tijdrit en een lastige rit door Vlaanderen voor de boeg op de derde plek.

Snel omschakelen

"Met Theo valt het mee," liet ploegleider Nico Verhoeven na afloop weten. "Hij was wel een beetje dizzy toen hij opstond. Hij had het geluk dat hij alleen viel, dan is de schade meestal minder." Voor de ploeg was het toen snel omschakelen. "Uiteraard kon Theo niet meer meesprinten. Mark deed toen een poging en hij kwam nog goed vooraan. Hij zat alleen bij renners die afwachtend reden en hun tempo iets lieten zakken. Aan de andere kant gingen ze toen aan. Dan hapert jouw sprint en kom je niet meer op snelheid."

"Natuurlijk is het jammer dat we in de laatste sprintkans met Theo niet mee konden doen. Maar Theo's gezondheid is uiteraard het belangrijkst." Het is de komende twee dagen aan de klassementsrenners om te beslissen wie de Eneco Tour op zijn naam mag schrijven. Te beginnen met een 17,4 kilometer lange tijdrit in en rond Ardooie. "Morgen kun je je niet verstoppen, een tijdrit is een eerlijke strijd. Hopelijk doen we het goed en hebben we morgenavond een goed uitgangspositie voor de slotrit op zondag."

In de vierde etappe van de Eneco Tour wist de Raboploeg het succes van de derde rit niet te herhalen. De sprinttrein die gisteren nog scoorde, liep deze etappe niet helemaal gesmeerd. Graeme Brown (foto) kwam in de laatste kilometer nog per ongeluk los van het peloton, maar hij had zijn krachten al in de sprintvoorbereiding verbruikt en kon deze situatie niet uitbuiten. Het was uiteindelijk Marcel Kittel die zijn tweede zege van deze ronde behaalde. Theo Bos kwam niet verder dan de negende plaats. Tom Boonen nam dankzij onderweg veroverde bonificatieseconden de leiderstrui over.

Het parkoers van de vierde rit was gemaakt voor een massasprint en die kwam er ook. Zes renners probeerden het toch, maar hun voorsprong werd constant gecontroleerd en op tien kilometer van de streep werd de laatste vluchter teruggepakt. De Raboploeg liet zich gedurende de rit veelvuldig vooraan zien, maar op het moment suprême kwam het er niet uit. Rabo's klassementstroef Lars Boom bemoeide zich onderweg nog met de bonificatiesprint en sprokkelde nog een seconde voor het klassement.

'Vandaag valt het net verkeerd'

Tot aan de laatste kilometers liep het perfect, vertelde ploegleider Nico Verhoeven. "Er reed een groepje weg, daarachter werd het een spel wie wilde rijden. Rick Flens heeft toen veel werk verricht en op het eind konden we ons opmaken voor de sprint." Daarin vielen de puzzelstukjes niet op hun plaats. "De laatste kilometers voor een sprint zijn vaak hectisch en je kunt de pech hebben dat je elkaar daar kwijtraakt. Je zag ook dat Graeme een gaatje kreeg, maar omdat hij op dat moment de sprint voor Bos voorbereidde, kon hij daar niks mee."

"Vervolgens raakte Theo nog ingesloten. Bij een sprint moet je ook een beetje mazzel hebben. Gisteren ging alles perfect, vandaag valt het net verkeerd. Dat is inherent aan de hectiek van de sprint. Morgen krijgen we een vergelijkbare etappe als vandaag en hebben we weer een kans. Hopelijk valt het dan weer op zijn plaats." Verhoeven zag Lars Boom in de finale nog een bonificatieseconde pakken. "Er was nog maar één renner voorop en Boonen en Boom sprintten om de overgebleven seconden. Nu was het weliswaar één seconde die Lars pakte, maar dat tekent wel zijn instelling."

Rabosprinter Theo Bos (foto) beloonde het werk van zijn ploeggenoten in de finale van de derde etappe van de Eneco Tour door de massasprint te winnen, zijn vierde overwinning van het seizoen. De rit kende een klassiek verloop voor een sprintetappe. Vier vluchters lang voorop, maar bijtijds teruggepakt. De Raborenners meldden zich op tien kilometer van de streep vooraan in het peloton. Bos ging in de sprint als eerste aan en kon tot aan de streep standhouden. In het klassement verandert weinig, Jens Keukeleire behoudt de leiding.

Het parkoers kende de nodige klimmen, maar dankzij de controle van Orica-GreenEdge liepen de vier vluchters nooit te ver uit. Argos kwam voor haar sprinttroef Marcel Kittel helpen, maar die werd door een lekke band op vijf kilometer van de streep buitenspel geplaatst. De Rabotrein had zich daarvoor al vooraan gemeld en had nu één belangrijke tegenstander minder. Theo Bos leek vlak voor de meet nog even te vroeg te juichen, maar had genoeg snelheid om John Degenkolb voor te blijven. Voor de ploeg een mooie opsteker, na in de ploegentijdrit al goed gepresteerd te hebben.

"De rit liep zoals verwacht," concludeerde ploegleider Nico Verhoeven. "De vluchters kregen nooit te veel voorsprong en het werd een sprint. Wij hebben ons pas in de laatste tien kilometer met de koers bemoeid. Die finale was nerveus, met wat vals plat en draaien en keren. Daarom moesten we vooraan zitten. Je kunt nooit tien kilometer op kop rijden, maar wij waren volgens mij de dominantste ploeg. Iedereen heeft zijn werk goed gedaan en Theo werd goed van voren gehouden. Hij maakte het vervolgens keurig af."

Twee primeurs

Theo Bos was erg blij met zijn overwinning, hoewel hij onderweg had afgezien. "Het was een lastige koers. Zelfs in de laatste kilometers vroeg ik me af waar ik het vandaan moest halen. Gisteren konden we al zien dat de hele ploeg sterk was en zo'n finale rijd je ook gegroepeerd, als een soort ploegentijdrit. Dan is het lekker dat ik het af kan maken." Het was voor Bos de eerste World-Tour-zege en nog wel in een 'thuiswedstrijd'. "De finish lag weliswaar in België, maar dat is ook mooi. Namelijk de eerste keer dat ik hier win en dus eigenlijk twee keer een primeur vandaag."

De Raboploeg probeert al een tijdje een nieuw soort helm uit, speciaal voor in de sprint. Theo Bos vindt dat mooi. "Dat is toch professioneel. Voor mij geldt: hoe gekker, hoe beter. Als ik achterstevoren moet zitten om te winnen, doe ik dat. Als je weet dat iets beter is, dan is dat mooi. Ook al is het verschil miniem, samen met andere details kan dat bepalend zijn. In het begin kreeg je nog wel scheve gezichten, maar dat houdt snel op. En vandaag reed bij ons iedereen ermee en wonnen we. De komende dagen moeten we die helmen dus maar blijven dragen!"

De Zeeuwse wind kon in de eerste etappe van de Eneco Tour geen schifting in het peloton veroorzaken. Een valpartij redelijk ver vooraan in het pak op twee kilometer van de streep wel. De kanshebbers op de zege in de sprint zaten daar echter voor en konden ongestoord uitmaken wie de sterkste was. Favoriet Marcel Kittel eiste de zege in Middelburg op en is ook de eerste leider in de Nederlands-Belgische WorldTour-koers. De Rabosprinttrein rond Theo Bos (foto) zat niet ver genoeg vooraan en deed niet om de dagzege mee.

Doordat de wind grotendeels op kop stond en niet van de zijkant kwam, ontstonden er geen waaiers. Het weerhield het peloton er wel van tempo te rijden, wat het tot een lange dag voor de renners maakte. Twee renners mochten acht minuten voorsprong nemen, maar zij werden al op zeventig kilometer van de streep teruggepakt. Ook in de finale bleef het peloton bijeen, ondanks dat de koers toen hard was en een val op twee kilometer de sprintvoorbereiding verstoorde. Theo Bos was de Rabotroef deze rit, maar het lukte hem niet zich in de strijd om de dagzege te mengen.

Uitvallen Clement aderlating

"De renners hadden vandaag drie vierde van de rit wind op kop," liet ploegleider Nico Verhoeven weten. "Bij zoveel wind weet je dat je van voren moet koersen, met het gevaar dat er waaiers ontstaan. Ten eerste om je klassementsrenners geen schade te laten oplopen en ten tweede om mee te kunnen doen om de dagzege. Voor zover ik het heb kunnen zien, lukte dat ook en zaten de jongens van voren waar dat moest. Alleen kwam het er in de sprint niet uit. Theo was nog niet goed genoeg om met de besten mee te kunnen doen."

Dinsdag gaat de Eneco Tour verder met een ploegentijdrit. Nico Verhoeven zag in de eerste etappe Stef Clement uitvallen. "Een aderlating voor morgen, want hij was natuurlijk wel een belangrijke pion bij de twee tijdritten deze ronde. Hij viel vandaag na tachtig kilometer. Hij was helemaal dizzy. Toen hebben we besloten hem niet verder te laten rijden. Je wilt geen onnodige risico's nemen. Hij is naar het ziekenhuis gegaan en daar zijn gelukkig geen breuken geconstateerd. Maar goed, ook met zeven man moeten we een goede tijd kunnen neerzetten. De tijdrit is geen 50 kilometer lang."

De nummers een en twee van de tweede etappe in de Ronde van Burgos waren dezelfde als bij rit één, maar deze donderdag was helaas geen Raborenner op plek drie terug te vinden. In de sprint bergop deden de renners van het Rabo ProTeam niet mee om de prijzen, maar liepen de klassementsrenners Robert Gesink (foto) en Bauke Mollema ook geen achterstand op. Uiteraard verstevigt Daniel Moreno met zijn tweede ritzege op rij zijn leiderstrui. Matti Breschel werd zevende, Robert Gesink kwam als vijftiende over de streep.

In eerste instantie kregen twee man een vrijgeleide van het peloton, later aangevuld tot vijf vluchters. Katusha liet de voorsprong echter nooit verder oplopen dan twee minuten, waardoor de koplopers op tijd werden bijgehaald. Het kwam aan op de laatste, oplopende kilometer. Daniel Moreno beloonde het werk van zijn ploeg door naar de winst te snellen. De Raborenners zaten bij het opdraaien van de slotklim te ver naar achteren. Matti Breschel kwam in de sprint niet verder dan de zevende plek.

"De aankomst was technischer dan gisteren," concludeerde ploegleider Erik Dekker. "De klim begon met een bocht naar rechts, waarbij je vooraan moest zitten om te kunnen winnen. Je zag ook dat er meteen een gaatje geslagen werd. Helaas zaten onze renners niet genoeg van voren. Dat is wel balen. Matti probeerde het nog op 400 meter van de streep, maar hij kon het gat niet meer dicht krijgen." De dagzege zat er dus niet in, maar de klassementsrenners liepen geen schade op. "Dat was natuurlijk ook een doel, maar ik had ook graag gewonnen."

Het Rabo ProTeam begon de Ronde van Burgos met een mooie derde plaats van Matti Breschel (foto). De ploeg miste in de eerste etappe de vlucht van de dag, maar zette dat recht door de achtervolging tot een goed einde te leiden. Nadat in de slotkilometers de laatste vluchter teruggepakt was, sprintte Breschel bergop naar de derde plek. De dagzege was voor Daniel Moreno, die uiteraard ook de eerste leider is. De klassementsmannen van de Raboploeg, Robert Gesink en Bauke Mollema, finishten in de eerste grote groep op enkele seconden van de ritwinnaar.

Met 138 kilometer was het een korte rit, hoewel volgens ploegleider Erik Dekker veel renners het als langer ervaren zullen hebben. "Er werd hard gereden. Al na tien kilometer reden zestien man weg. Wij zaten niet mee, dus hebben wij toen het leeuwendeel van de achtervolging op ons genomen. De jongens hebben daarbij hard gewerkt. Op het laatst heeft zelfs Paul Martens, die zelf toch ook kansen op zo'n aankomst heeft, veel werk verricht. En het loonde, want de vluchters werden net op tijd bijgehaald."

Goed gevoel

In de sprint moest Matti Breschel alleen Daniel Moreno en Sergio Luis Henao voor zich laten. "Een goede uitslag," stelde Erik Dekker tevreden vast. "Matti was sterk en de jongens hebben allemaal hun best gedaan. Dan begin je de ronde in elk geval met een goed gevoel. En de rit van morgen kent een soortgelijke aankomst, misschien zelfs wel een die Matti beter ligt. Dan komen er twee vlakkere aankomsten en de laatste rit kent een echte berg op het einde."

Naast het behalen van een goede daguitslag was het ook zaak de klassementsrenners binnen de ploeg vooraan te laten eindigen. Robert Gesink en Bauke Mollema finishten op zes seconden in de eerste grote groep. "En ook dat is prima," aldus Erik Dekker. "Het is de laatste competitie voor de Vuelta. Deze ronde is voor een aantal renners van ons weliswaar een onderdeel van de voorbereiding op de Vuelta, maar we proberen hier ook te scoren. Als je daar goed wilt zijn, moet je hier ook al vorm kunnen laten zien."