De Raboploeg is dinsdag redelijk begonnen aan de Ronde van Romandië. Dennis van Winden (foto) zorgde voor een leuke verrassing door in de 3,5 kilometer lange proloog op de zesde plaats te eindigen. Hij had drie seconden achterstand op de ook al verrassende winnaar, de Spanjaard Jonathan Castroviejo. Rabo-ploegleider Adri van Houwelingen heeft vijf renners in zijn team opgenomen, die volgende maand van start gaan in de Ronde van Italië. De vijf deden het goed tot redelijk, ze reden de vijf snelste tijden van de Raboploeg.

Dennis van Winden stak er met kop en schouders boven uit. Ploegleider Adri van Houwelingen constateerde verheugd dat de tweedejaarsprof zijn goede voorjaar ook in de proloog kon doortrekken. "Hij was onze eerste vertrekker en rijdt uiteindelijk de snelste tijd. Achteraf verbaast me dat niet zo. Op het moment dat ik hem bezig zag, wist ik al dat er een goede tijd aan  kwam. De vonken vlogen er vanaf." Van Winden kende in 2010 een moeilijk eerste seizoen bij de profs, maar rijdt dit jaar beduidend beter. Van Houwelingen: "In vergelijking met 2010 heeft Dennis een grote stap gemaakt. Jammer dat hij vandaag net geen WorldTourpunt pakt. Dat was een leuke opsteker geweest voor de jongen."

Daar stond tegenover dat Luis Leon Sanchez niet goed uit de verf kwam. Hij verloor 14 seconden op Castroviejo en werd pas 92ste. "Een korte tijdrit. Niet helemaal zijn ding, maar een Luis Leon in goede doen moet dit toch ook aankunnen", oordeelde Adri van Houwelingen. "De mindere prestatie van Luis Leon valt niet mee, maar daarmee valt of staat de ploeg niet. Vertrouwen? Dat blijft overeind. Ik heb Luis Leon in Baskenland dingen zien doen, dat kunnen niet veel mensen binnen onze ploeg. En bidonnen halen en een gat dichtrijden en dan ook nog eens de sprint aantrekken voor Oscar. Dat zijn actie vervolgens Oscar de ritwinst kost, doet niets af aan zijn optreden in die etappe. Dat was groots."

Sanchez startte dinsdag als laatste, maar dat betekent niet dat hij deze ronde als kopman zal optreden. Van Houwelingen denkt dat hij mannen bij zich heeft die goede uitslagen kunnen rijden in de etappes. Zoals Oscar Freire, die momenteel goed in orde is. "Verder zijn we nieuwsgierig hoe het er voorstaat met de mannen die naar de Giro gaan. Zoals Steven Kruijswijk. Hij zelf is ook benieuwd hoe het nu is na die goede Castilla y Leon. Het begin was vandaag in elk geval voor al die renners hoopvol. We kijken uit naar de rest deze week."

Het heeft dit seizoen lang geduurd, maar maandag kon Jetse Bol (foto) eindelijk juichen voor zijn eerste seizoenzege. Net als in 2010 won hij de eerste etappe van de Tour de Bretagne. Bol was de snelste in de massasprint. Ploegmaat Barry Markus werd achtste. In de Ronde van Noord-Holland viel het Rabo Continental Team niet in de prijzen. Na een gevaarlijke koers was de Belg Niels Wuytinck de snelste. Oscar Riesenbeek werd naar een ziekenhuis afgevoerd met een gebroken sleutelbeen.

In Bretagne konden de Rabo's wel lachen. Ploegleider Arthur van Dongen zag een actieve en attente ploeg. Een vluchtgroep van eerst drie, later vier en in de finale nog een man werd goed onder controle gehouden al werd de laatste renner, De la Place, pas in de slotkilometer ingerekend. In de laatste vijf kilometer vormden Rohan Dennis, Wilco Kelderman en Ramon Sinkeldam een keurig treintje voor de sprinters Jetse Bol en Barry Markus.

Bol was bij de licht oplopende laatste strook veruit de sterkste van allemaal. "Het verbaast me niks, dat Jetse hier nu zo goed is, want vorige week liet hij in Drenthe al hele mooie dingen zien", constateerde Arthur van Dongen. "Dit is de Jetse zoals we hem kennen en graag zien. Het wordt de komende dagen zwaar, maar het zal voorlopig nog wel om bonificaties gaan. Dit jaar zit er geen tijdrit in de ronde. Dinsdag is de langste etappe, maar de afstand is het grootste obstakel. We zullen onze huid duur verkopen."

Noord-Holland

In de Ronde van Noord-Holland reed het team van ploegleider Piet Kuijs goed, maar prijzen werden niet binnen gehaald. Piet Kuijs: "Ze zijn de hele koers attent geweest en hebben goed meegedaan, maar we hadden hier geen snelle mannen bij ons. Als het dan een massasprint wordt, ben je gezien." De Raboploeg was wel bij alle aanvallen van de dag betrokken. In een grote vlucht van 13 renners waren Jesper Asselman en Wesley Kreder present. Later volgde een aanval van 23 renners met opnieuw Kreder, maar ook met Tom Dumoulin en Jasper Bovenhuis.

In de finale demarreerden de drie Rabo's om beurten, maar de andere vluchters waren attent en gaven hen geen meter ruimte. In de sprint was de Belg Niels Wuytinck de snelste. Wesley Kreder werd tiende en Jasper Bovenhuis elfde. Op vijftig kilometer van de finish kwakte Oscar Riesenbeek in een achtervolgende groep hard tegen het asfalt. Hij werd afgevoerd naar een ziekenhuis. Daar werd een gebroken sleutelbeen geconstateerd. 

Tot aan de Roche aux Faucons reed het Rabo ProTeam tactisch uitstekend in Luik-Bastenaken-Luik. Met Juanma Garate en Laurens ten Dam zaten er twee Raborenners in de kopgroep en in het peloton zaten alle verwachte Rabomannen keurig vooraan. Eén demarrage van de gebroeders Schleck en Philippe Gilbert kon echter door niemand beantwoord worden en de vogel bleek gevlogen. Van de koplopers kon alleen Greg Van Avermaet even aanhaken, maar uiteindelijk bepaalden de Schlecks en Gilbert wie Luik-Bastenaken-Luik zou winnen. Philippe Gilbert zegevierde en schreef zo vier klassiekers op rij op zijn naam (Brabantse Pijl, Amstel Gold Race, Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik).

Paul Martens kwam als dertiende als eerste Raborenner over de streep, met Oscar Freire in zijn kielzog. Robert Gesink kwam iets achter dat groepje binnen. "Ik zat tot de laatste klim nog in die groep met Paul en Oscar. Daar reed een groepje uit weg, waarna ik me leeg rijd voor Paul en Oscar. Zo hebben zij misschien nog een kans om kort te sprinten." Gesink kon zichzelf niks verwijten, vertelde hij: "Ik denk dat ik alles goed gedaan heb, zat op alle plekken goed. En als je op dat moment daar zit en die mannen gaan aan… Die gaan zo hard aan, dan kan ik het wel willen, maar dat ging niet. Geen grote schande denk ik, want van de rest kon ook helemaal niemand niet."

Collectief heeft de Raboploeg het gespeeld zoals ze wilden, liet Robert Gesink weten. "We hebben het slim gedaan. Laurens en Juanma zaten vooruit, alleen jammer dat andere ploegen toch Gilbert dan weer gaan helpen. Maar uiteindelijk was Gilbert toch gewoon weer zo goed en de Schlecks ook dat ik daar niets kon tegen inbrengen. En ik denk ook de rest van het peloton niet." Ploegleider Erik Dekker deelde die mening: "We hebben als ploeg een goede koers gereden, maar na veel vijven en zessen wint uiteindelijk toch de verwachte man. Maar we hebben het wel geprobeerd. Helaas kregen we met die vlucht net niet genoeg ruimte om daar nog iets uit te kunnen halen."

Niet klakkeloos naar de slachtbank

"Op het podium stonden de drie besten," vertelde Erik Dekker. "Maar daarachter zat een hele groep die niks kon doen. We hebben ons echter niet klakkeloos naar de slachtbank laten leiden, maar het heft in eigen handen genomen. Ik denk dat we zo'n zes man bij de beste twintig renners van de dag hadden. De uitslag is dan ook jammer, maar aan de koers hou ik een goed gevoel over. Want als ploeg hebben we goed gereden. We waren een van de ploegen die het geprobeerd hebben. Het lukte samen met andere ploegen ook deels om Gilberts ploeg te verzwakken, maar hij is gewoon de sterkste van dit moment."

Eigenlijk geldt de conclusie na Luik-Bastenaken-Luik voor de hele Waalse periode. "We hebben een goede ploegprestatie laten zien, maar worden steeds op waarde geklopt," kijkt Erik Dekker terug. "In de Waalse klassiekers wint de beste. En we kwamen steeds ver, maar niet ver genoeg. We zitten er echter wel steeds bij in de finale nadat we ook geprobeerd hebben de koers te maken. Alleen blijk je dan in de finale niet meer genoeg in de benen te hebben. Zo eerlijk is het, daar kun je weinig aan doen. Maar we kunnen onszelf niet verwijten dat we het niet zelf geprobeerd hebben," liet Dekker weten.

Robert Gesink kende dit voorjaar prachtige overwinningen en uitslagen, maar de laatste twee weken brachten niet helemaal wat Gesink had gehoopt. "Ik ben het hele seizoen eigenlijk al wel goed en hier net niet super. Misschien een goede les voor de toekomst om te proberen nog iets meer hier naartoe te pieken in plaats van al die andere koersen daarvoor al zo goed te zijn. Ik denk dat het drie keer een eerlijke koers was en als je dan op waarde geklopt wordt, dan moet je een paar jaartjes geduld hebben en gewoon sterker worden. En dat heb ik wel." 

Het Rabobank-Giant Offroad Team is klaar voor de eerste manche van de World Cup mountainbike. Op zaterdag 23 april rijden zowel de beloften, vrouwen als elite-mannen in Pietermaritzburg hun cross country-wedstrijd.

Coach Leo van Zeeland meldt vanuit Zuid-Afrika dat de organisatie dik in orde is. ''Alles klopt en we hebben goed op het parkoers getraind. Er is in twee groepen speciale aandacht gegeven aan de techniek. Oscar Saiz, normaliter werkzaam voor het Giant factory team, is met onze renners het parkoers op geweest om extra op de techniek te oefenen.''

Het was een maffe Rabodag in de Vuelta Castilla y Leon. Jonge gasten als Tom-Jelte Slagter, Steven Kruijswijk en Bauke Mollema bergop zij-aan-zij met Alberto Contador. Een regen aan aanvallen in de finale. Kansen op ritwinst voor 'benjamin' Slagter. Laurens ten Dam bij vlagen ouderwets. En Bauke Mollema (foto) met de autoriteit van een kopman. De jonge Groninger was op de laatste beklimming lange tijd geduldig en bewaker van de vlucht van zijn ploegmaats Slagter en Ten Dam. Toen Xavier Tondo in de slotkilometer versnelde, was Mollema paraat. Hij bleek uiteindelijk de sterkste van de favorieten met de leiderstrui als beloning. "Nu de tijdrit nog, maar daar ben ik niet bang voor." Een interview.

[b]De ontknoping in de slotkilometers in jouw groep was nauwelijks te volgen. Vertel eens wat er gebeurde.

[/b]"Ik heb lang gewacht. Die slotklim stelde niet zo heel veel voor. 1e categorie? Pfff, zeker niet. Op anderhalve kilometer van de meet trok Tondo ineens alles uit de kast. De hele groep viel uit elkaar. Ik heb toen mezelf ook helemaal uit elkaar moeten trekken om in het wiel te blijven. Hij bleef heel hard doortrekken, maar ik zat in een prima positie en wist dat ik op de sprint kon gokken. Op driehonderd meter ben ik er overheen gegaan en toen moest hij eraf. Uiteindelijk pak ik nog een paar seconden. Voor mij was dit het maximale vandaag. Hier ben ik heel blij mee. Ook voor de ploeg. Het zou zuur zijn als we na zo'n dag helemaal niks hadden."

[b]De voorlaatste col leek wel heel zwaar, maar daar hielden jullie als team al goed stand. Hoe handhaafde je je daar?

[/b]"Goed maar niet gemakkelijk. Die beklimming was wel heel erg pittig. Een paar kilometer lang tussen de 10 en 15%. En het leek wel of het wegdek net was geasfalteerd. Helemaal nieuw en zacht door de warmte. Het asfalt plakte aan je wielen, dat maakte het nog zwaarder. En door de vele steentjes waren er veel lekke banden. Ik zag Contador lek rijden. Op de top zaten wij met een paar man van onze ploeg in een goede groep. Daar kwam Contador ook snel bij na zijn lekke band."

[b]Hoe ging het verder met Contador? Hij leek niet zo indrukwekkend als in het verleden.

[/b]"Dat was dan maar schijn. Ik heb hem onderweg toch wel een paar keer zien en voelen uithalen. Toen hij na zijn eerste lekke band was teruggekeerd, trok hij op een bepaald moment aan kop hard door. Ik zat in het derde wiel en moest alle hens aan dek halen om bij te blijven. Hij ging snoeihard. Contador komt er wel weer. Maar als je in de laatste twee kilometer bergop lek rijdt, is het natuurlijk voor deze ronde helemaal gebeurd. Zelfs voor hem."

[b]Nu nog een tijdrit van 11 kilometer, als we ervan uitgaan dat er zondag niks meer gebeurt. Met welk gevoel kijk je vooruit naar zaterdag?

[/b]"In ieder geval zonder angst. Ik heb er echt wel vertrouwen in. In Parijs-Nice reed ik een goede tijdrit over bijna dertig kilometer. Dat heeft veel zelfvertrouwen gegeven. Ik ben er ook van overtuigd, dat ik nu de goede houding op de tijdritfiets heb. Drie seconden op Tondo en Anton is natuurljk niet zoveel. De verschillen met de rest zijn ook niet groot, maar ik ga van mezelf uit en alles geven. Er staan geen mannen achter me waartegen ik bij voorbaat kansloos ben. Ik start als laatste en dat is ook geen nadeel. Van mij mag het beginnen. Ik ben er klaar voor."

De Raboploeg heeft vrijdag in de Koninginnenrit van de Vuelta Castilla y Leon een indrukwekkend nummer opgevoerd. Het team nam initiatief in de zware finale met twee cols van 1e categorie. Vijf renners eindigden uiteindelijk bij de eerste 19 in de rituitslag. Tom-Jelte Slagter (foto) leek zelfs lang op weg naar ritwinst, maar hij stortte in de laatste anderhalve kilometer in. Bauke Mollema werd met een katachtige jump tweede en veroverde zelfs de leiderstrui. Hij heeft met de tijdrit van zaterdag voor de boeg drie tellen voorsprong op de Spanjaarden Xavier Tondo en Igor Anton.

Met de trui in handen werd de ploeg nog beloond voor het indrukwekkende optreden in de zwaarste etappe van deze ronde. Zeker toen de kansen op ritwinst bij Tom-Jelte Slagter in de ultieme finale uit handen glipten. Slagter was nog voor de voet van de slotklim in een groepje van drie aan de haal gegaan. Onderweg op de slotbeklimming bleef hij alleen over met de Italiaanse veteraan Dario Cioni. Slagter maakte daarbij een beste indruk, maar hij haakte af toen op anderhalve kilometer een tweede Italiaan, Filippo Savini, uit de achtergrond opdook.

'Te weinig gedronken'

Ploegleider Jan Boven vermoedt dat zijn jonge talent in de slotkilometers te weinig heeft gedronken en daardoor uiteindelijk blokkeerde. "Wij mochten er niet meer bij en zijn drinken was op", zei Boven, die met Bauke Mollema nog een tweede ijzer in het vuur had. Mollema controleerde samen met Juanma Garate, Laurens ten Dam en Steven Kruijswijk de achtervolgende groep met daarin ook favoriet Alberto Contador. De Spanjaard haakte in de laatste klim af door een tweede lekke band en verloor meer dan twee minuten.

Mollema was attent toen Xavier Tondo op 700 meter van de finish demarreerde. De Rabokopman haakte aan en counterde met nog driehonderd meter te gaan. Tondo en Anton konden het wiel van Mollema niet houden. "Het was conform plan want we weten dat Bauke van de klimmers de beste sprinter is", lachte Jan Boven. "Maar dat hij dan nog een redelijk gaatje slaat me die mannen, verbaast me wel een beetje." Over de totale prestatie van de ploeg was Jan Boven niet eens zo verbaasd. "Ik wist dat wij hier mannen hebben, die dit aan kunnen. Verrassend is het niet, wel prachtig dat het allemaal samen valt."

Val Stef Clement

Naast alle euforie was er ook een tegenvaller. Stef Clement viel al vroeg in de etappe en hij stapte uit koers. De verwondingen van de Brabander lijken zich vooralsnog te 'beperken' tot stevige schaafwonden. Jan Boven: "Het is wel een domper op het succes van vandaag. Stef heeft net een ellendige lange periode achter de rug. Het lijkt enigszins mee te vallen, voor zover zoiets kan meevallen. Laten we op het beste hopen."