Download Flash om deze content te bekijken:
11/03/10 - Wielrennen
(Tirreno) Paul Martens verrast met tweede plek
Tien graden, vroege vlucht, één ploeg die controleert: alle ingrediënten voor een klassieke rit in Tirreno-Adriatico waren donderdag aanwezig en duidden op een massasprint. Die kwam er ook, waarin er voor het Rabo ProTeam toch een grote verrassing te noteren viel. Op Oscar Freire hoefde niet gerekend te worden, was vooraf al duidelijk, maar Paul Martens toonde zich een waardige vervanger. Alleen Tom Boonen kon Martens van een overwinning afhouden, maar de tweede plek was een resultaat om trots op te zijn.
Bij de foto: Tom Boonen juicht. Paul Martens berust in zijn tweede plaats.
Ploegleider Frans Maassen was dan ook vol lof over zijn pupil. "In de Ruta del Sol liet Paul al zien goed te zijn. Hij trok daar de sprint voor Oscar aan, maar wist zelf ook nog goede klasseringen te rijden. Dan weet je dat de vorm goed is. Omdat Oscar nu nog wat ziekig is, kon Paul echter zijn eigen kans gaan. En die heeft hij met beide handen vastgepakt. Een podium met Boonen, Martens en Bennatti: dat is geen misselijke uitslag."
Volgens Frans Maassen geeft dit ook vertrouwen aan de ploeg. "Oscar heeft nog wel enkele dagen nodig om beter te worden. Maar nu weten we ook dat we de kaart Martens uit kunnen spelen." Ook voor Paul Martens zelf is dit fijn, zo legde Maassen uit. "Dit helpt hem in de hiërarchie naar boven. Er zit namelijk nog zeker groei in. Zeker op aankomsten als vandaag, waar het licht bergop gaat, moet hij zijn mannetje kunnen staan."
Voor de overige renners van de Rabo-ploeg was het een rustige etappe. "Het was belangrijk dat Robert Gesink geen tijd zou verliezen," lichtte Frans Maassen het doel van de etappe toe. "Dat is gelukt en daarom hadden enkele mannen als Nick Nuyens, Sébastian Langeveld en Paul Martens de vrijheid om in de finale zelf iets te proberen. Helaas reed Sébastian in de finale lek, zodat hij nog moest haasten om terug te komen. Maar wat Paul liet zien, was een superprestatie!"
11/03/10 - Wielrennen
(Parijs-Nice) Raboteam kiest even voor de luwte
De ploegleiders van de Raboploeg waren vooraf unaniem. Donderdag viel voor het team weinig eer te behalen. "De feiten lagen er. We zijn de trui kwijt en dit was dé rit die Contador had aangestipt. Een lange vlucht was een zinloze missie en verspilde energie. Daar wilden we echt niet voor gaan", legde Erik Dekker de keuze uit. "We waren vandaag gewoon kansloos om een korte uitslag neer te zetten. Je moet dan vooruit kijken en de prioriteiten verleggen. Naar de komende dagen."
Tankink klampt lang aan
Zeven renners gingen toch op avontuur, maar in het tweede deel van de koers riep Astana de aanvallers tot de orde. In de laatste vijftien kilometer kregen de renners vervolgens twee beklimmingen voor de kiezen. Een bescheiden klimmetje en een taaie van weliswaar slechts drie kilometer, maar wel tegen gemiddeld 10,7%. Op de eerste klim lieten zes van de acht Rabo's de toppers lopen. Even later haakte ook Dennis van Winden af, maar Bram Tankink bleef aanklampen in de eerste groep. Pas op de slotklim moest hij er ook af. Tankink hield het verlies 'beperkt' tot een dikke twee minuten.
Erik Dekker: "Niet zo beroerd wat Tank laat zien. Voor de rest was het in de luwte voor ons. Niet van harte, want het was zwaar genoeg. In temperaturen tussen de twee graden onder en twee graden boven nul. Bovendien hadden we de afgelopen dagen natuurlijk al veel gegeven. Deze rit was niks voor ons. Morgen en overmorgen zijn de weersverwachtingen iets beter en ligt het profiel van de ritten ons ook wat beter. Wellicht kan daar nog wel iets gebeuren."
10/03/10 - Wielrennen
Lars Boom: ´Teleurgesteld maar ook voldaan´
Bitter was Lars Boom (foto) na het verlies van de gele trui in Parijs-Nice niet, maar wel toch licht teleurgesteld. Na de mindere benen van dinsdag hield hij er al stilletjes rekening mee, dat het einde van zijn 'regeerperiode' in de Koers naar de Zon aan het naderen was. Het verlies van geel deed ook niet zozeer pijn, maar wel de wijze waarop. Vlak voor de slotklim waar de beslissing viel, voelde hij zich immers goed. "Ik ben vooral teleurgesteld, dat ik niet in die tweede groep zit. Daar had ik gewoon bij moeten zijn."
Een clichévraag van jewelste, maar hoe voel je je nu?
"Nou, ik zit nu toch met een apart gevoel op bed in mijn hotelkamer. (lachend) Mijn laptop heeft net de geest gegeven en dat is jammer, maar niet de reden. Ik had er toch iets meer van verwacht. Op veertig kilometer voelde ik me niet zo goed, maar daarna kwam ik er door. Het gevoel werd hoopvol. Ik marcheerde goed en daardoor kreeg ik toch een beetje hoop."
Maar die vervloog snel op dat slotklimmetje. We zagen je goed zitten, maar daarna kwam je niet meer in beeld. Wat gebeurde er precies?
"De ploeg heeft me prima begeleid na de voorlaatste klim en Tommie Leezer zette me perfect af onderaan dat slotklimmetje. Ik wilde me toen graag testen en was vol vertrouwen, maar toen ze op de pedalen gingen staan, blokkeerde het gewoon. Ik probeerde nog wel, maar moest wegsturen en dat was geen lekker gevoel kan ik je verzekeren."
Uiteindelijk vallen de verschillen nog mee, maar ook in de tweede groep was je het geel kwijt geweest.
"Dat verzacht het eigenlijk niet helemaal, want ik vind, dat ik gewoon in die tweede groep had moeten zitten. Vooraf had ik dat laatste klimmetje notabene zwaarder ingeschat dan het uiteindelijk bleek te zijn, maar toch kon ik niet versnellen. Daar baal ik best wel een klein beetje van. En ik weet zeker dat ik wel goed ben. Niet top, maar wel goed. Dat blijkt wel. Dinsdag had ik geen goede benen, woendag weer wel."
Maar het waren toch geweldige dagen?
"Jazeker. Toen ik hier zondag aan de proloog begon, was dat ook niet met het gevoel die even te winnen en daarna nog drie dagen in het geel rond te rijden. De ploeg heeft het geweldig gedaan en ik ben over mezelf ook best tevreden. Maar de boog kan nu kennelijk nog niet altijd gespannen blijven staan."
Je hebt in Nederland wel een hoog verwachtingspatroon gecreëerd. Ze zien de boom de hemel ingroeien.
"Ja, dat die beleving er kennelijk is, hoorde ik net ook van een journalist. Leuk dat de mensen zo meeleven en zo enthousiast zijn, maar ze moeten nu niet direct teveel van mij verwachten. Ik ben nog steeds gewoon Lars Boom. Ik bouw aan een carrière en ben er nog lang niet. Hierdoor laat ik me in elk geval niet beïnvloeden. Ik weet wat ik zelf kan en dan komt het uiteindelijk allemaal wel goed. Dat is nog steeds zo gegaan."
Waar gaat het nu de komende dagen/weken naartoe?
"Nog vier dagen hier in Parijs-Nice presteren en toch ook nog genieten. Daarna even mijn rust nemen en vervolgens vermoedelijk aan de start in Milaan-Sanremo. Ik heb de ploegleiding aangegeven dat ik graag in die koers van start ga. De Primavera is een aparte belevenis hoor ik. En het is goed om in de aanloop naar de Vlaamse klassiekers toch nog een koers van 260 tot 300 kilometer te rijden. Dat heb ik gewoon nodig, net als deze Parijs-Nice en net als de afgelopen zware dagen. Daar word ik alleen maar beter van."
Ga naar het Rabo fotoalbum
De ploegleiders van de Raboploeg waren vooraf unaniem. Donderdag viel voor het team weinig eer te behalen. "De feiten lagen er. We zijn de trui kwijt en dit was dé rit die Contador had aangestipt. Een lange vlucht was een zinloze missie en verspilde energie. Daar wilden we echt niet voor gaan", legde Erik Dekker de keuze uit. "We waren vandaag gewoon kansloos om een korte uitslag neer te zetten. Je moet dan vooruit kijken en de prioriteiten verleggen. Naar de komende dagen."
Tankink klampt lang aan
Zeven renners gingen toch op avontuur, maar in het tweede deel van de koers riep Astana de aanvallers tot de orde. In de laatste vijftien kilometer kregen de renners vervolgens twee beklimmingen voor de kiezen. Een bescheiden klimmetje en een taaie van weliswaar slechts drie kilometer, maar wel tegen gemiddeld 10,7%. Op de eerste klim lieten zes van de acht Rabo's de toppers lopen. Even later haakte ook Dennis van Winden af, maar Bram Tankink bleef aanklampen in de eerste groep. Pas op de slotklim moest hij er ook af. Tankink hield het verlies 'beperkt' tot een dikke twee minuten.
Erik Dekker: "Niet zo beroerd wat Tank laat zien. Voor de rest was het in de luwte voor ons. Niet van harte, want het was zwaar genoeg. In temperaturen tussen de twee graden onder en twee graden boven nul. Bovendien hadden we de afgelopen dagen natuurlijk al veel gegeven. Deze rit was niks voor ons. Morgen en overmorgen zijn de weersverwachtingen iets beter en ligt het profiel van de ritten ons ook wat beter. Wellicht kan daar nog wel iets gebeuren."
Bitter was Lars Boom (foto) na het verlies van de gele trui in Parijs-Nice niet, maar wel toch licht teleurgesteld. Na de mindere benen van dinsdag hield hij er al stilletjes rekening mee, dat het einde van zijn 'regeerperiode' in de Koers naar de Zon aan het naderen was. Het verlies van geel deed ook niet zozeer pijn, maar wel de wijze waarop. Vlak voor de slotklim waar de beslissing viel, voelde hij zich immers goed. "Ik ben vooral teleurgesteld, dat ik niet in die tweede groep zit. Daar had ik gewoon bij moeten zijn."
Een clichévraag van jewelste, maar hoe voel je je nu?
"Nou, ik zit nu toch met een apart gevoel op bed in mijn hotelkamer. (lachend) Mijn laptop heeft net de geest gegeven en dat is jammer, maar niet de reden. Ik had er toch iets meer van verwacht. Op veertig kilometer voelde ik me niet zo goed, maar daarna kwam ik er door. Het gevoel werd hoopvol. Ik marcheerde goed en daardoor kreeg ik toch een beetje hoop."
Maar die vervloog snel op dat slotklimmetje. We zagen je goed zitten, maar daarna kwam je niet meer in beeld. Wat gebeurde er precies?
"De ploeg heeft me prima begeleid na de voorlaatste klim en Tommie Leezer zette me perfect af onderaan dat slotklimmetje. Ik wilde me toen graag testen en was vol vertrouwen, maar toen ze op de pedalen gingen staan, blokkeerde het gewoon. Ik probeerde nog wel, maar moest wegsturen en dat was geen lekker gevoel kan ik je verzekeren."
Uiteindelijk vallen de verschillen nog mee, maar ook in de tweede groep was je het geel kwijt geweest.
"Dat verzacht het eigenlijk niet helemaal, want ik vind, dat ik gewoon in die tweede groep had moeten zitten. Vooraf had ik dat laatste klimmetje notabene zwaarder ingeschat dan het uiteindelijk bleek te zijn, maar toch kon ik niet versnellen. Daar baal ik best wel een klein beetje van. En ik weet zeker dat ik wel goed ben. Niet top, maar wel goed. Dat blijkt wel. Dinsdag had ik geen goede benen, woendag weer wel."
Maar het waren toch geweldige dagen?
"Jazeker. Toen ik hier zondag aan de proloog begon, was dat ook niet met het gevoel die even te winnen en daarna nog drie dagen in het geel rond te rijden. De ploeg heeft het geweldig gedaan en ik ben over mezelf ook best tevreden. Maar de boog kan nu kennelijk nog niet altijd gespannen blijven staan."
Je hebt in Nederland wel een hoog verwachtingspatroon gecreëerd. Ze zien de boom de hemel ingroeien.
"Ja, dat die beleving er kennelijk is, hoorde ik net ook van een journalist. Leuk dat de mensen zo meeleven en zo enthousiast zijn, maar ze moeten nu niet direct teveel van mij verwachten. Ik ben nog steeds gewoon Lars Boom. Ik bouw aan een carrière en ben er nog lang niet. Hierdoor laat ik me in elk geval niet beïnvloeden. Ik weet wat ik zelf kan en dan komt het uiteindelijk allemaal wel goed. Dat is nog steeds zo gegaan."
Waar gaat het nu de komende dagen/weken naartoe?
"Nog vier dagen hier in Parijs-Nice presteren en toch ook nog genieten. Daarna even mijn rust nemen en vervolgens vermoedelijk aan de start in Milaan-Sanremo. Ik heb de ploegleiding aangegeven dat ik graag in die koers van start ga. De Primavera is een aparte belevenis hoor ik. En het is goed om in de aanloop naar de Vlaamse klassiekers toch nog een koers van 260 tot 300 kilometer te rijden. Dat heb ik gewoon nodig, net als deze Parijs-Nice en net als de afgelopen zware dagen. Daar word ik alleen maar beter van."
Ga naar het Rabo fotoalbum
Nico Verhoeven heeft vrede met het verlies van geel. ´Niemand hoeft zichzelf iets te verwijten.´ Het verlies van de gele trui in de derde etappe van Parijs-Nice kwam niet echt hard aan bij de Raboploeg. Na de moeilijke momenten van Lars Boom in de rit van dinsdag werd er voor de etappe van woensdag al voorzichtig rekening gehouden met het verlies van de leidende positie. Al onderkende ploegeider Nico Verhoeven (foto) ook een lichte teleurstelling. "We hebben nu alleen een katterig gevoel, omdat het toch heel close was en als iets close is, is de teleurstelling er altijd."
Volgens Verhoeven was de bikkelharde aanval op de eerste stijgende meters van het slotklimmetje zijn kopman uiteindelijk fataal. "Ze gingen direct als gekken tekeer. Dat is niks voor Lars. Laat hem maar lekker in zijn ritme komen op zo'n klim. Dan komt hij nog een heel eind." Het was vooral jammer, omdat de geletruidrager wel in een goede positie aan die beklimming begon. Hij reed op de vierde plek toen het peloton de bocht naar de klim aansneed. Verhoeven had toen een goed gevoel. "Ik weet wat Lars kan en dat is heel veel, maar hij blokkeerde helaas."
Dat laatste leidde bij niemand tot verwijtende blikken. "We kunnen niemand iets verwijten. Het optimale is eruit gehaald. De jongens hebben het geweldig gedaan en Lars heeft zich drie dagen fantastische gemanifesteerd. Niet alleen binnen de ploeg, maar ook naar buiten toe. Er reed een echte leider in het peloton. Dat is naast alle publiciteit ook de winst van deze drie dagen in het geel. De ploeg en Lars hebben enorm veel moraal opgedaan. We moeten dit koesteren."
'Beter dan dinsdag'
De ploegleider zag woensdag een betere Lars Boom dan dinsdag. "Daarom had ik voor die laatste klim er ook wel vertrouwen in." In de voorlaatste beklimming ging het nochtans even niet top met de kopman en zakte hij langzaam naar achteren weg. Verhoeven: "Hij had even niet het lekkere ritme, maar er werd toen ook heel hard doorgetrokken. De ploeg heeft toen knap de zaak recht gezet en later kwam Lars er weer doorheen. Hij gaf ook aan dat hij zich goed voelde, dus geloofden we er in dat het kon lukken."
En nu? "We hebben nu de druk niet meer van het verdedigen van die trui. Lars kan nog een dag genieten van een topklassering in het klassement want hij staat nog steeds kort en na donderdag komen er andere kansen. Ik denk dat het klassement dan nog meer vorm heeft gekregen met grotere verschillen. Dat biedt perspectief. Er ontstaat ruimte voor avonturiers en ook daarvoor hebben we de juiste mannen bij ons."
Ga naar het Rabo fotoalbum
Zonder de niet topfitte Oscar Freire in de voorste gelederen speelt Rabo geen rol in de eindsprint. De finale van de eerste etappe van Tirreno-Adriatico leek ideaal voor Rabotroef Oscar Freire (foto). Golvend en draaien en keren. Oscar was er in de slotkilometers echter niet meer bij. Hij moest in slecht weer - regen en koude - het peloton in de finale laten gaan. Freire voelde zich de afgelopen week niet lekker en ging dan ook niet topfit van start. De Duitser Linus Gerdemann won de merkwaardige sprint. Robert Gesink finishte wel in de eerste groep.
Volgens ploegleider Frans Maassen was Freire woensdag vermoedelijk niet van start gegaan als Milaan-Sanremo niet binnenkort op het programma had gestaan. "Dat is een ideale klassieker voor Oscar. Als Milaan-Sanremo niet al op de rol had gestaan, denk ik dat hij hier niet had gereden. Nu is het wel een goede koers om weer ritme te vinden en in vorm te komen. Maar we hopen wel dat het weer gaat verbeteren, want vandaag was het echt niet plezierig."
Stromende regen
De gehele etappe werd het peloton geteisterd door stromende regen, bittere koude en windvlagen. Bijna ongekende omstandigheden voor 'de Tirreno'. Het noodweer leidde ook tot diverse valpartijen. "Maar daar was gelukkig niemand van ons bij betrokken. De winst van deze dag is, dat we geen averij hebben opgelopen", verzekerde Maassen.
Nadat een lange solo van Dmitry Grabovskyy met maximaal tien minuten voorsprong in schoonheid was gestorven, vonden vier man de ruimte voor een nieuwe aanval. Die leek in de laatste bocht voor de finish voorbij, maar merkwaardig genoeg zette het peloton niet door nadat de vier waren achterhaald. Het kwartet kon vervolgens nog om de winst sprinten en Gerdemann was de snelste.
Ronald Waterreus
Voor de Raboploeg was het vervolgens improviseren, omdat de teambus door sneeuwval nog niet tot Italië was doorgedrongen. Bij een hotel in de buurt van de finish konden de renners douchen. Vervolgens gingen ze met auto's onderweg naar het volgende hotel, 75 kilometer verderop. De ploeg kwam nog bijna wagens tekort. Maar een bezoek aan de koers van voormalig PSV-keeper Ronald Waterreus, een persoonlijke vriend van Frans Maassen, was dé oplossing. "We hebben even de Audi van Waterreus 'gehuurd'. Dat kwam heel goed van pas", lachte Frans Maassen.
Conform verwachting is Lars Boom woensdag de leiderstrui kwijtgeraakt. Jens Voigt nam hem over. Eigenlijk zoals verwacht heeft Lars Boom (foto) woensdag in de door sneeuwval met 53 kilometer ingekorte derde etappe van Parijs-Nice moeten buigen. Hij verloor op een steil klimmetje op drie kilometer van de finish de aansluiting met de andere toppers. In de twee kilometer naar de afdaling kon Boom het verschil van ruim dertig seconden met de concurrenten niet meer goed maken. De pas 20-jarige Peter Sagan won de etappe in de sprint van een kopgroepje van zes. De Duitser Jens Voigt is de nieuwe klassementsleider.
Boom staat nog wel in de toptien van het klassement. Hij bezet nu de zesde plaats op twintig seconden van de nieuwe leider. Alberto Contador staat zevende in dezelfde tijd als Lars. Het leek overigens nog lang goed te gaan met de kopman van het Raboteam. Op de voorlaatste klim van de dag leek hij nog even in de problemen, maar kort na de top plaatsten drie ploegmaats hem weer in een goede positie vooraan de hoofdmacht. Die maakte toen nog jacht op drie vluchters die maximaal zeven minuten voorsprong hadden genomen.
Bij het begin van de ontsnapping probeerden Dennis van Winden en Joost Posthuma het verschil binnen de perken te houden. Later meldde ook de ploeg van Alejandro Valverde zich aan het front. De 'Spanjaarden' reden het gat met de drie vluchters (Roelandts, Maes en Huguet) vervolgens helemaal dicht.
In de laatste vijf kilometer dook nog een klimmetje op van tweede categorie. Kort - een kilometer - maar steil. Lars Boom zat aan de voet in een prima positie, probeerde het ook, maar bleek nog niet sterk genoeg om met de besten mee te gaan. Zes man onder wie Contador, Sagan, Voigt en Martin weekten zich los en sprintten om de winst. De piepjonge Sagan bleek de snelste.
Ga naar het Rabo fotoalbum
Kai Reus legt een inspanningstest met goed gevolg af. Hij kan de training normaal voortzetten. Kai Reus (foto) heeft woensdagochtend een inspanningstest met goed resultaat afgelegd. De test kwam nadat bekend was geworden, dat bij een bloedonderzoek van Kai mogelijke restanten van de ziekte van Pfeiffer waren aangetoond. De test in Amsterdam viel volgens Louis Delahaye, trainer van de Rabo Wielerploegen, 'zeker niet tegen.' Kai kan zijn normale trainingsprogramma weer oppakken en een rentree in wedstrijdverband lijkt niet ver weg.
"De test van Kai biedt heel veel prima aanknopingspunten voor het vervolg van de opbouw van zijn trainingsprogramma." Louis Delahaye was net als de renner zelf opgelucht. "Wij konden nu constateren, dat zijn conditie momenteel niet slecht is. Het resultaat van de inspanningstest is volkomen in overeenstemming met dat wat je na zijn trainingsprogramma en op basis van vroegere tests zou mogen verwachten."
Er volgt nog een medisch onderzoek om de exacte vorm van Pfeiffer en de consequenties daarvan nader te bepalen, maar er zijn verder geen beperkingen voor Reus. Hij kreeg van Delahaye en de medische staf toestemming zijn trainingsprogramma weer op te pakken. Over een exacte rentree in wedstrijdverband valt nog niets te zeggen, maar ook daarover is de trainer niet pessimistisch. De ploegleiding zal een rentree in overleg met de renner, de trainer en de medische staf nog vaststellen.
Dinsdag beleefde Lars Boom zijn moeilijkste momenten in Parijs-Nice, maar hij hield het geel vast. Lars Boom kon dinsdag zijn derde gele- en witte trui van Parijs-Nice in de koffer stoppen. De dagelijkse verzameling is door het verlies van groen en bolletjes gehalveerd, maar het vasthouden van geel compenseerde zo goed als alles. Zeker gezien het verloop van de etappe. In de finale had de leider het moeilijk. Maar hij hield op karakter stand. "Het heeft wel heel erg zeer gedaan in de finale. Maar de voldoening is groot. Nog een dag geel."Bij de foto: Jos van Emden als piloot van Lars Boom.
Erik Dekker zei dat het zwaar was in de finale voor jou. Wat is jouw reactie daarop?
"Dat het inderdaad heel lastig was. Het laatste half uur heeft heel erg zeer gedaan. De hele dag was er al hard gereden en aan het slot gooiden ze er nog een schepje bovenop. Ik had toen moeilijke momenten. Vlak voor het laatste klimmetje was Jos van Emden nog bij me. Maar hij moest er daar vanaf. Daarna heb ik het zelf gedaan. Dat ging, maar met de nodige moeite. Maar de voldoening is nu erg groot. Ik sta er nog steeds."
Zondag sprak je na de proloog de hoop uit, dat je lekker in je ritme kon komen. Hoe is dat nu?
"Dat het inderdaad wel goed marcheert. Op zich gaat het vooruit. Met goede momenten zoals maandag en minder goede zoals vandaag. Maar zoals altijd, de ene dag is de andere niet. De hele dag speelde de wind ook weer mee. De ploeg heeft me daarin geweldig geholpen. De jongens waren top in het controleren en ik zat steeds lekker in het laatste wiel van het team, maar misschien hebben we in de jacht wel iets te hard gereden."
Voordeel was dat je in de slotkilometer ver van die valpartij zat. Wat kreeg je daarvan mee?
"Het wringen, gooien en smijten heb ik bewust aan me voorbij laten gaan. Ik zag die val voor me gebeuren. Dat was een behoorlijke klap. Absoluut geen pretje, maar ik kon er ruim en goed omheen. Eigenlijk is zo alles nog goed verlopen deze dag. Het kostte veel energie. Voor de hele ploeg. Maar de beloning is natuurlijk prachtig."
Drie dagen geel. Euforie natuurlijk. Wanneer gaat de knop om?
"Ik hoop dat we het nog even uit kunnen stellen, maar het wordt woensdag al heel lastig om de trui vast te houden met een steil klimmetje in de finale. Bergop zal ik het dan zelf moeten doen. Ik hoop dat ik me dan beter voel dan vandaag in de finale. Dan zit er misschien nog een dag in, maar eigenlijk beschouw ik alles vanaf woensdag als een bonus."
Ga naar het Rabo fotoalbum
De Raboploeg verdedigt ook in de tweede etappe met verve de gele trui van Lars Boom. Lars Boom (foto) rijdt ook woensdag nog in de gele trui in Parijs-Nice. Zijn leidende positie kwam dinsdag eigenlijk niet in gevaar. Door steun van de ploeg, die collectief een aanval van vier renners ongedaan maakte en de zaak verder goed controleerde. Wel raakte Boom de groene- en bolletjestrui kwijt, maar geel en wit bleven in zijn bezit. De Fransman William Bonnet won de massasprint in Limoges. De laatste kilometer werd ontsierd door een zware valpartij waar geen Raborenners bij betrokken waren. Boom bemoeide zich niet met het wringen in de slotkilometer en kon er goed omheen laveren. Van de klassementsrenners mengde Luis Léon Sanchez zich wel tussen de sprinters, wat hem de derde plaats en bonificatieseconden opleverde. Boom heeft nog steeds een marge van vijf tellen met Jens Voigt en nu tien met Luis Léon Sanchez.
Vroege vluchters
De Raboploeg verdedigde het geel van de kopman weer met verve, want een vroege vluchtersgroep met de haast traditionele inbreng van Skil Shimano (Koen de Kort) en Vacansoleil (Jens Mouris) liep tot meer dan vier minuten uit. De Fransman Laurent Mangel was van hen de gevaarlijkste klant voor het klassement op minder dan veertig seconden. De Rabo's controleerden het verschil echter keurig en hengelden de vluchters samen met Team Colombia langzaam maar zeker binnen. Dat kostte veel energie, want toen de finale begon, was de steun voor de kopman gehalveerd.
Ploegleider Erik Dekker sprak dan ook over een 'zware klus'. "Het doel na de proloog was minimaal nog twee dagen het geel vast te houden. Dat is gelukt, maar het ging niet vanzelf vandaag. Ook niet met Lars. De laatste twintig kilometer zat hij er echt doorheen. Nee, het was geen luxe dat Lars langzaam uit de voorste rangen van het peloton verdween. Hij moest echt geweldig op zijn tanden bijten. Op karakter en sluwheid heeft hij vol gehouden."
Voor de etappe van woensdag lijkt de Raboploeg een andere strategie te kiezen. Erik Dekker: "Wellicht moeten we onze verantwoordelijkheid niet meer zo nadrukkelijk nemen. Want als het morgen weer zo gaat, dan zal Lars het in de finale met een steil klimmetje kort voor de finish echt niet gaan redden hoor." Collega Nico Verhoeven denkt er net zo over. "Als je zo moeten controleren, ben je na driekwart wedstrijd vier à vijf man kwijt. De ploegen van de favorieten weten, dat wij niet voortdurend de plooien glad blijven strijken. Morgen moeten zij het roer maar eens overnemen."
Jury bezoekt Nico Verhoeven
Verhoeven kreeg dinsdag nog bezoek van de jury, die met hem sprak over zijn actie van maandag waarin hij Alberto Contador terug loodste naar het peloton. "Nee, er zijn geen boetes uitgedeeld. Zou ook wel te gek zijn, maar ze kwamen me vragen wat er precies was gebeurd. Vermoedelijk onder druk van de tv-beelden. Het gebeurt namelijk zo vaak, maar dan hoor je er niemand over."
Ga naar het Rabo fotoalbum
Met een indrukwekkende krachtsinspanning trekt Lars Boom zijn verzameling truien over de streep. Nog een dag in het geel, het groen, de bollen en het wit. De zondag ingezette superact van Lars Boom (foto) in Parijs-Nice houdt nog minimaal een dag aan. Maandag liet hij in de eerste rit in lijn nog eens zien, dat zijn leidende positie niet zomaar uit de lucht komt vallen. Met een rush, die je alleen van grote kampioenen ziet, dichtte Boom een door Alejandro Valverde en drie van diens ploegmaats geslagen gat. 'Indrukwekkend' en 'een wereldnummer'. TV-commentatoren kwamen superlatieven te kort. "Het was heel simpel. Erop of eronder. Het was net erop. Maar dan ook net." Een interview met de leider.
Bij de foto: Valverde leidt voor de latere ritwinnaar Henderson. Lars Boom in het geel.
Een prachtige dag. Nog steeds alle truien in bezit. Maar waar haalde je die versnelling vandaan?
"Op het laatst uit mijn tenen. Ik moest wel. Het was heel simpel. Erop of eronder. En het was net erop. Maar dan ook net. Die gasten gingen keihard en er was al best wel een gat. Maar ik moest, anders was ik de gele trui al kwijt geweest en die wilde ik nog minimaal een dagje langer houden. Ik zag ze wegrijden, maar zat zelf net iets te ver van achteren. Ik moest helemaal buitenom om te kunnen versnellen en dat lukte. Gelukkig."
Geen 'ereronde' dus met die gele trui vandaag. Hoe hard was het?
"Steeds was er die wind. Soms gunstig voor waaiers, soms niet. We moesten in elk geval de hele dag attent blijven en vreselijk opletten. Na iedere bocht kon het beginnen. Ik heb daardoor steeds in de kop van het peloton gereden. Geweldig gesteund door de jongens. De ploeg marcheerde formidabel. Op het 120 kilometer-punt hebben we zelf geprobeerd het peloton op de kant te zetten. Dat lukte voor een deel, maar even later waren de omstandigheden weer iets ongunstiger en kwam alles weer bij elkaar."
Toen kwam de aanval en zat je uiteindelijk goed mee. Nog gedacht aan meer?
"Ik wilde wel meesprinten voor eventuele bonificatie, maar ik was toch niet echt goed meer. De hele dag zo attent voorin rijden, twee tussensprintjes en die inspanning bij de aanval van Valverde. Dat kost energie. Ik heb nog wel op kop meegereden in de groep Valverde, maar niet echt voluit. Spaarde me nog een beetje voor de sprint, maar daarin merkte ik al snel, dat het niet meer ging. Het was ook een rommelige sprint. Maar toch. Het was een zware dag, maar ook een leuke."
Heb je nog iets meegekregen van de dienst die Nico Verhoeven Alberto Contador heeft bewezen?
"Ja en ik sta er ook helemaal achter. Het is verschrikkelijk klote als je honderd meter voor de vlag van de laatste drie kilometer valt. Zo wil ik ook geen gat slaan met Contador. Het was goed dat hij kon profiteren van de Rabo-auto. Volstrekt normaal dit."
Nico en jij. De eenheid van vele jaren bij het Continental Team is weer helemaal hersteld.
"De factor 'Nico Verhoeven' speelt een grote rol bij dit succes voor mij. Het voelt als vanouds. Ik ben heel, heel erg blij met de komst van Nico bij de ploeg. Niets ten nadele van de andere ploegleiders, maar Nico kent mij door en door en ik hem. Hij kan mij als geen ander prikkelen en over dode punten heen helpen. Ja, ik heb gejuicht toen Nico bij het ProTeam kwam."
Ga naar het Rabo fotoalbum
