<
>
Kies renner
Profielpagina van Pedro Horrillo
Pedro Horrillo
Terugblik Tour of California
Zoals beloofd, schrijf ik jullie om onze belevenissen tijdens de Ronde van Californië te vertellen, een niet alledaagse manier om een nieuw seizoen te starten.
Alleen al de naam Californië wekt vooropgezette ideeën op, hoogstwaarschijnlijk een erfenis van de volkscultuur. Californië, zon, stranden, surfing USA... want dat zal wel het geval zijn voor wie hier op vakantie komt, maar niet voor ons ....
We hadden te kampen met winterweer, met hevige regen en uiterst koude temperaturen; en de stranden van de Stille Oceaan hebben we wel gezien, ik ontken het niet, maar door de stortregen die toen uit de lucht viel, was er geen levende ziel die zich dan op de verlaten stranden durfde te begeven. De landschappen zijn hier grandioos in alle betekenissen van het woord. Overweldigend groot. De oceaan, de Golden Gate in San Francisco, de eindeloze vlakten van het binnenland en de besneeuwde bergen van Yosemite Park waar we langs reden.
Op sportgebied is alles zeer goed verlopen, op een paar dingen na. We hebben geen ritzege geboekt, wat wel het hoofddoel was. En bij een ongelukkige val, die hem twee gebroken ribben opleverde, verloren we Oscar Freire, onze troef voor de sprints.
Maar wat bovenal opviel, was het optreden van de ploeg, die zich overal sterk heeft gemanifesteerd. Al mijn maten waren in topvorm, en het is niet om mezelf een pluim te geven, maar ik ben zeer tevreden over mijn ronde. Tenslotte Gesink, onze leider, was de achtste in het algemeen klassement en neemt als beste jonge wielrenner de jongerentrui mee naar huis. Een prachtig resultaat, zeker als je weet dat het parcours niet het meest geschikte was voor zijn specialiteit.
Zoals ik al zei, is Oscar naar huis vertrokken, maar daarvoor was hij al tweede in de eerste sprint van de wedstrijd en hij liet de indruk achter dat hij had kunnen winnen mits de sprint op een meer conventionele manier was verlopen. Na zijn vertrek was het mijn beurt om te zwoegen in de sprints en in één ervan behaalde ik de derde plaats na twee topspurters zoals Cavendish en Boonen. En in een andere sprint, die ik van ver ben aangegaan, heb ik alles op alles gezet in een zeer gevaarlijke spurt op iets meer dan een kilometer van de finish. Het pakte niet goed uit, maar het voornaamste is dat de benen goed waren en even dacht ik dat ik het ging halen. Misschien lukt het ooit door het op die manier te proberen, dat is wat telt.
Clement, onze tijdrijder, heeft zeer goed zijn mannetje gestaan in zijn specialiteit. Bauke, de benjamin van de groep, heeft zeer sterk gereden en heeft bewezen dat hij gunstig blijft evolueren. Hij is een grote belofte. Niermann en Ardila waren op hun plaats, door zich te laten zien en als knecht te rijden. Grischa was zelfs vijfde vandaag (ik schrijf net na de laatste etappe) in de laatste en zwaarste etappe.
En Weening deed een paar goede pogingen om weg te komen. Na de eerste ontsnapping werd hij in de laatste kilometers door het peloton ingehaald. En de tweede keer dat hij probeerde weg te komen, was dé ontsnapping van de dag. Hij heeft al zijn troeven uitgespeeld en had geen geluk, maar toch eindigde hij als derde in één van de moeilijkste etappes van de wedstrijd.
Het belangrijkste van alles is dat we van de ronde hebben genoten, ondanks het vreselijke weer van de eerste drie dagen. We hebben genoten van de koers en van de ervaring om in deze regionen te rijden waar alles zo anders is. De fietsliefhebbers hebben massaal gereageerd en dag aan dag stond een massa toeschouwers ons aan te moedigen. Ook ons, niet alleen Amstrong, de plaatselijke favoriet die voor de eerste keer thuis reed na zijn terugkeer in het wielerpeloton.
Tot zover het nieuws van hieruit. Nu nog de Atlantische Oceaan oversteken, huiswaarts om uit te rusten. De belangrijke voorjaarskoersen komen er zo aan en ik hoop dat de kilometers (hier mijlen, en die zijn langer) die we hier gedurende deze twee weken hebben verzameld en het tempo dat we hebben opgebouwd, ons dan ten goede zal komen.
Groeten en tot ziens op de weg.
Alleen al de naam Californië wekt vooropgezette ideeën op, hoogstwaarschijnlijk een erfenis van de volkscultuur. Californië, zon, stranden, surfing USA... want dat zal wel het geval zijn voor wie hier op vakantie komt, maar niet voor ons ....
We hadden te kampen met winterweer, met hevige regen en uiterst koude temperaturen; en de stranden van de Stille Oceaan hebben we wel gezien, ik ontken het niet, maar door de stortregen die toen uit de lucht viel, was er geen levende ziel die zich dan op de verlaten stranden durfde te begeven. De landschappen zijn hier grandioos in alle betekenissen van het woord. Overweldigend groot. De oceaan, de Golden Gate in San Francisco, de eindeloze vlakten van het binnenland en de besneeuwde bergen van Yosemite Park waar we langs reden.
Op sportgebied is alles zeer goed verlopen, op een paar dingen na. We hebben geen ritzege geboekt, wat wel het hoofddoel was. En bij een ongelukkige val, die hem twee gebroken ribben opleverde, verloren we Oscar Freire, onze troef voor de sprints.
Maar wat bovenal opviel, was het optreden van de ploeg, die zich overal sterk heeft gemanifesteerd. Al mijn maten waren in topvorm, en het is niet om mezelf een pluim te geven, maar ik ben zeer tevreden over mijn ronde. Tenslotte Gesink, onze leider, was de achtste in het algemeen klassement en neemt als beste jonge wielrenner de jongerentrui mee naar huis. Een prachtig resultaat, zeker als je weet dat het parcours niet het meest geschikte was voor zijn specialiteit.
Zoals ik al zei, is Oscar naar huis vertrokken, maar daarvoor was hij al tweede in de eerste sprint van de wedstrijd en hij liet de indruk achter dat hij had kunnen winnen mits de sprint op een meer conventionele manier was verlopen. Na zijn vertrek was het mijn beurt om te zwoegen in de sprints en in één ervan behaalde ik de derde plaats na twee topspurters zoals Cavendish en Boonen. En in een andere sprint, die ik van ver ben aangegaan, heb ik alles op alles gezet in een zeer gevaarlijke spurt op iets meer dan een kilometer van de finish. Het pakte niet goed uit, maar het voornaamste is dat de benen goed waren en even dacht ik dat ik het ging halen. Misschien lukt het ooit door het op die manier te proberen, dat is wat telt.
Clement, onze tijdrijder, heeft zeer goed zijn mannetje gestaan in zijn specialiteit. Bauke, de benjamin van de groep, heeft zeer sterk gereden en heeft bewezen dat hij gunstig blijft evolueren. Hij is een grote belofte. Niermann en Ardila waren op hun plaats, door zich te laten zien en als knecht te rijden. Grischa was zelfs vijfde vandaag (ik schrijf net na de laatste etappe) in de laatste en zwaarste etappe.
En Weening deed een paar goede pogingen om weg te komen. Na de eerste ontsnapping werd hij in de laatste kilometers door het peloton ingehaald. En de tweede keer dat hij probeerde weg te komen, was dé ontsnapping van de dag. Hij heeft al zijn troeven uitgespeeld en had geen geluk, maar toch eindigde hij als derde in één van de moeilijkste etappes van de wedstrijd.
Het belangrijkste van alles is dat we van de ronde hebben genoten, ondanks het vreselijke weer van de eerste drie dagen. We hebben genoten van de koers en van de ervaring om in deze regionen te rijden waar alles zo anders is. De fietsliefhebbers hebben massaal gereageerd en dag aan dag stond een massa toeschouwers ons aan te moedigen. Ook ons, niet alleen Amstrong, de plaatselijke favoriet die voor de eerste keer thuis reed na zijn terugkeer in het wielerpeloton.
Tot zover het nieuws van hieruit. Nu nog de Atlantische Oceaan oversteken, huiswaarts om uit te rusten. De belangrijke voorjaarskoersen komen er zo aan en ik hoop dat de kilometers (hier mijlen, en die zijn langer) die we hier gedurende deze twee weken hebben verzameld en het tempo dat we hebben opgebouwd, ons dan ten goede zal komen.
Groeten en tot ziens op de weg.
Nieuws
Laatste nieuws Pedro Horrillo
17|05|10 Wielrennen
(California) Blog Pedro Horrillo: ´Go Paul´08|01|10 Wielrennen
Emotioneel afscheid van Pedro Horrillo08|01|10 Wielrennen
Pedro Horrillo beëindigt carrière07|12|09 Wielrennen
Pedro Horrillo bezoekt onheilsplek03|07|09 Wielrennen
Arts Geert Leiders verlaat ploeg einde 200927|06|09 Wielrennen
Rabo ProTeam ondergaat 240 dopingtests24|06|09 Wielrennen
Pedro Horrillo heeft heimwee naar de koersAlles over....
Personalia
| Naam: | Pedro Horrillo |
|---|---|
| Geboortedatum: | 27 september 1974 |
| Woonplaats: | Eibar (SPA) |
| Lengte: | 1.84 |
| Gewicht: | 79 kg |
| Bij Rabo sinds: | 2005 |
Pedro Horrillo
| Ronde van Portugal (2000) Ronde van Nedersaksen (2001) Euskal Bizikleta (2002) Uniqa Classic (2003) Parijs - Nice (2004) Uniqa Classic (2004) |
1 (Etappe 9) 1 (Etappe 2) 1 (Etappe 1) 1 (Etappe 1) 1 (Etappe 2) 1 (Etappe 4) 1 (Etappe 3) 1 (Etappe 1) |
|---|
